บทที่ 747

มาร์ตี้เดินกลับเข้าไปในเต็นท์พร้อมกับใบหน้าบึ้งตึง ฉันถามแซคคารี่อย่างใสซื่อ “พี่รองคะ เราทำอะไรผิดไปหรือเปล่าคะ?”

“ไม่หรอก เขาก็แค่สับสนน่ะ”

หลังจากเงียบไปสักพัก เขาก็ถามขึ้น “เธอบอกให้เขาไปตามจีบใครนะ?”

“ฉันแนะนำเอฟวาเนสค่ะ” ฉันพูด

“ไม่สงสัยเลย เขากลัวว่าจะทำให้เรื่องนี้ยุ่งเหยิงน่ะ”

“มันจะไปเป็นปัญหาตรงไหนเหรอคะ?” ฉันถาม

“เขาบอกเธอว่าอะไร?”

“เขาบอกว่าเอฟวาเนสไม่สนใจว่าจะต้องแต่งงานกับใคร เธอก็เลยคิดว่าจะแต่งกับเขาก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้ว เธอก็รู้จักเขาดี และรู้ว่าเขาเป็นคนดีด้วย”

แซคคารี่อธิบาย “ทำไมเอฟวาเนสถึงเลือกมาร์ตี้ล่ะ? นั่นก็เป็นเพราะว่าเหมือนกับเอสันไง มาร์ตี้เป็นลูกที่ไม่ได้เกิดมาจากการสมรส เขาเป็นภาระ แถมยังมีชื่อเสียงในเรื่องแย่ ๆ แล้วแทบจะไม่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากครอบครัวเลย เอฟวาเนสคงจงใจทำเรื่องนี้จากความแค้น”

หลังจากได้ฟังความจริง ฉันก็ถามเขากลับไป “เธอตั้งใจเขาหาผู้ชายที่เป็นลูกนอกสมรส เพียงแค่ต้องการจะทำให้คนในครอบครัวของตระกูลซิกโมโหเหรอคะ? ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลย!”

เอฟวาเนสที่ฉันรู้จักไม่ใช่คนแบบนั้นนะ

“มันก็เป็นแค่ความคาดเดาของฉัน ยังไม่รู้ว่าจะเป็นจริงเท่าไหร่”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “มาร์ตี้จะไม่ยุ่งกับเอฟวาเนสหรอก ถึงแม้ว่าเขาจะรักยาราก็ตาม… ฉันจะพูดยังไงดีล่ะ? มันก็แค่เป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของเขาแค่นั้น”

“พี่รองคะ พี่กำลังหมายความว่ายังไง?”

จะเป็นไปได้หรือไม่ว่ายาราไม่ใช่คนที่มาร์ตี้หลงรัก?

“เบล มาร์ตี้เคยมีคนรัก แต่เธอคนนั้นทิ้งเขา เขาเลยยังทำใจไม่ได้”

ฉันไม่เคยคิดว่ามาร์ตี้จะมีความลับอะไรแบบนั้นด้วย!

ในวันนั้น พวกเราไม่ได้นอนค้างที่ภูเขาต่อ แต่เดินทางกลับเมืองอู๋แทน ตอนที่เราไปถึงที่นั่น แซคคารี่ก็ยุ่งมาก

เขาสะสางงานในห้องทำงานของเขา

ในขณะเดียวกัน ฉันก็ง่วนอยู่กับเรื่องของซีซี่ เธอต้องการให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนดิกสันที่พักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาล

แต่ฉันควรไปเยี่ยมเขาในฐานะอะไรล่ะ? แล้วมันจะทำให้แซคคารี่รู้สึกแย่ไหมนะ?

ฉันเลยบล็อกเธอแทนในตอนท้าย