บทที่ 746

หลังจากที่ฉันตอบข้อความของซีซี่เสร็จแล้ว ฉันก็วางมือถือลงแล้วเดินออกจากเต็นท์

แซคคารี่กำลังช่วยก่อกองไฟอยู่ ในขณะเดียวกัน บลูสันกับซัมเมอร์ยังคงอยู่ในเต็นท์ ฉันเดินเข้าไปหาแซคคารี่แล้วนั่งลงข้าง ๆ เขา

โจชัวร์มีความสามารถในการย่างปลา ในขณะเดียวกัน มาร์ตี้กับเอสันกำลังจะผัดผักกัน และในตอนที่พวกเขากำลังจะตั้งกระทะ มือถือของมาร์ตี้ก็ดังขึ้น เอสันจึงถามขึ้นทันที “ใครโทรมาน่ะ?”

มาร์ตี้ส่งมือถือของเขาไปให้เอสัน “รับเองเลยสิ”

เอสันไม่ได้รับสายนั้น มาร์ตี้เลยกดรับสายต่อหน้าเขา และถึงขั้นเปิดลำโพงด้วย

ฉันได้ยินถึงความผิดหวังในน้ำเสียงของเอฟวาเนสอยู่ในสาย “อาจารย์ เมื่อไหร่คุณจะกลับมาเหรอ?”

“พรุ่งนี้” มาร์ตี้ตอบกลับไปตรง ๆ

“อาจารย์ ฉันรู้สึกไม่ค่อยมีความสุขเลยช่วงนี้ ฉันไปหาคุณได้ไหม? ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะไม่ก่อกวนคุณแน่นอน”

มาร์ตี้ตอบเธอ “เธอคงไม่อยากมาที่นี่หรอก”

“ทำไมล่ะ? ฉันอยากจะอยู่ใกล้ ๆ คุณนะ” เอฟวาเนสพูด

สีหน้าของเอสันเคร่งเครียดทันที ตอนที่เขาได้ยินแบบนั้น เขามองไปที่มาร์ตี้ด้วยสายตาแสนเย็นชา คนที่เห็นก็ถอนหายใจออกมาแล้วพูด “แอนนีโมนี เธอเคยเกลียดฉันมาก่อน เธอลืมไปแล้วเหรอ”

“คนที่ฉันเกลียดคือพี่มาร์ตี้ต่างหาก ไม่ใช่คุณ” เอฟวาเนสปฏิเสธ

มาร์ตี้ไม่ได้ตอบเธอกลับไป แต่เขาก็ยอมแพ้ในตอนท้าย “อืม ฉันจะส่งที่อยู่ให้เธอแล้วกัน”

หลังจากที่มาร์ตี้วางสาย เขาก็บอกเอสัน “ช่วงนี้แอนนีโมนีทำตัวแบบนี้ตลอด ฉันก็ไม่แน่ใจว่าทำไมเหมือนกัน!”

เอสันขมวดคิ้ว “นายได้ทำอะไรเธอหรือเปล่า?”

“จะเป็นไปได้อย่างไร? ฉันปฏิบัติต่อเธอเหมือนกับคนในครอบครัวมาตลอดนะ”

ถึงแม้ว่ามาร์ตี้จะส่งที่อยู่ให้เอฟวาเนส แต่เธอก็ไม่ได้ปรากฏตัวที่นี่ ฉันสงสัยว่าเธออาจจะเจอปัญหาเข้า เลยถามมาร์ตี้เป็นการส่วนตัว

“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน” เขาตอบ

ฉันถามอย่างสงสัย “ทำไมจู่ ๆ เธอถึงไล่จีบนายล่ะ?”