บทที่ 761

ใช่แล้ว ขุ่นเคือง

ซัมเมอร์นึกถึงคำนั้นจริง ๆ!

บลูสันนั้นไร้ที่ติ เขาควรหาผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบ ไม่ใช่คนแบบเธอ...

เรื่องนั้นทำให้เธอรู้สึกแย่เป็นอย่างมาก!

เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองนั้นคู่ควรกับเขามาตั้งแต่แรก!

เธอรู้สึกไม่คู่ควรกับเขา รวมทั้งร่างกายของเขาด้วย!

เขาดูเป็นคนขี้สงสาร แต่เธอก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาคบกับเขา เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิด เธอรู้สึกถ่อมตนและไร้ค่าเหลือเกิน!

หลังจากมื้ออาหาร บลูสันนั่งอยู่ที่ห้องกินข้าว และกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ ซัมเมอร์เดินกลับขึ้นไปที่ชั้นบนเพื่ออาบน้ำ และคิดถึงเรื่องที่กำลังจะเกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ เธอจงใจสวมชุดนอนที่บางเบา และโปร่งแสง

ซัมเมอร์ฉีดน้ำหอมเล็กน้อยก่อนจะออกมาจากห้องน้ำ หลังเธอเดินออกมา เธอก็เห็นว่าบลูสันอยู่ในห้องแล้ว ในตอนนั้นเขานั่งอยู่ข้างเตียงและมองมาที่เธอ แววตาของเขานั้นราวกับคบไฟที่กำลังแผดเผา และเต็มไปด้วยตัณหา!

ซัมเมอร์ครุ่นคิด และถามขึ้น “คุณอยากอาบน้ำก่อนไหมคะ?”

บลูสันพยักหน้า และเดินผ่านเธอเข้าห้องน้ำไป

เขาอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ในตอนที่เขาออกมา เขาสวมเสื้อคลุมหลวม ๆ เสื้อคลุมสีขาวนั้นพริ้วไหว และลากไปกับพื้น มันยิ่งทำให้บลูสันดูเย้ายวนมากขึ้นไปอีก

ซัมเมอร์ถามด้วยความสงสัย “ชุดนอนของคุณเป็นแบบนี้หมดเลยเหรอคะ?”

บลูสันส่งเสียงในลำคอเบา ๆ เป็นการตอบรับ ก่อนเขาจะอธิบายด้วยเสียงอ่อนโยน “ใช่แล้ว ชุดทั้งหมดที่ผมใส่นั้นคุณแม่เป็นคนทำมันขึ้นมา”

ซัมเมอร์เอ่ยชม “แม่ของคุณเก่งจังเลยนะคะ”

“แม่ของผมปักผ้ามาตั้งแต่ยังเด็ก ท่านอยู่นิ่ง ๆ ไม่ค่อยเป็น พี่สาว หลานชาย และเสื้อผ้าของผมล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือของท่าน เสื้อคลุมนี้เป็นสไตล์ดั้งเดิม ท่านค้นหาผ้าไหมชั้นดีและผ้าแพรที่ดีที่สุดเพื่อมาทำสิ่งนี้ มันเบาสบายมาก มีชุดคลุมสไตล์ผู้หญิงอยู่สองสามชุดที่ไอร์แลนด์ ไว้ครั้งหน้าผมจะเอามันมาให้คุณ”

มันช่างหายากเหลือเกินที่บลูสันจะอธิบายอะไรให้เธอฟังอย่างละเอียด ดูเหมือนว่าเขากำลังเกลี้ยกล่อมเธอ เกลี้ยกล่อมผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาให้มาเป็นของเขา

เขานิ่งไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยชม “ชุดนอนของคุณสวยดีนะ”

ชุดนอนของซัมเมอร์นั้นค่อนข้างโปร่งใส

นั่นคือการที่บลูสันชมเชยเธอจากมุมมองของผู้ชายคนหนึ่ง