บทที่ 760

“แซค ฉันกำลังตามหานายอยู่”

อดีตนายท่านฮูลหวังว่าแซคคารี่จะไปยังบ้านตระกูลฮูลงั้นเหรอ?

แซคคารี่เงียบไปสักพัก ก่อนจะถาม “มีอะไรเหรอครับ?”

“ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันก็แค่คิดถึงนายหลังจากไม่ได้เจอกันมานาน ถ้าตอนนี้นายไม่ว่าง งั้นพรุ่งนี้เช้า—”

อดีตนายท่านฮูลพยายามประนีประนอม แต่แซคคารี่ก็ตัดบทเขาอย่างสุภาพ “อดีตนายท่านฮูลครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยว่างเลย เพราะคุณนายชิคเธอเพิ่งจะเดินทางมาถึงที่นี่ และผมต้องคอยอยู่ดูแลเธอ”

แซคคารี่ใช้ฉันเป็นข้ออ้าง นั่นเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายของฉัน นั่นจะไม่เป็นการตั้งใจทิ่มแทงอดีตนายท่านฮูลไปหน่อยเหรอ?

สุดท้ายแล้ว อดีตนายท่านฮูลก็อยากกำจัดฉันออกไปให้พ้นทางอยู่ตลอด!

อดีตนายท่านฮูลเงียบไปครู่ใหญ่ หลังจากนั้นในที่สุดเขาก็ตัดสายแซคคารี่ทิ้ง แซคคารี่กอดฉันอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว และเดินขึ้นไปข้างบนเพื่อไปดูลูก ๆ ที่กำลังหลับอยู่ เขานั่งลงข้างเตียงและหยิกแก้มเบลล่าอย่างแผ่วเบา “เธอหวาดกลัวหรือเปล่า?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉันรู้ได้ทันทีว่าเขารู้เรื่องที่เบลล่าถูกลักพาตัวไป ฉันพยายามที่จะเก็บเรื่องนั้นไว้เป็นความลับจากเขา เพื่อไม่ให้เขาต้องเป็นกังวล และป้องกันไม่ให้เขารู้ว่าดิกสันคือคนที่ช่วยลูกเราเอาไว้ ท้ายที่สุดแล้ว คุณแม่นั้นพูดถูก ยังไงแซคคารี่ก็เป็นผู้ชาย ถึงแม้เขาจะเข้าใจแต่เขาก็มีหลักการของเขา

ความหึงหวงนั้นยังคงมีอยู่!

ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่ออธิบายเรื่องราวด้วยท่าทีสงบ “เบลล่าไม่ได้บาดเจ็บอะไรค่ะ แต่ดิกสันนั้นได้รับบาดเจ็บ พวกเราต้องขอบคุณเขา”

เมื่อได้ยินฉันเอ่ยถึงดิกสัน แซคคารี่ก็ขมวดคิ้วทันที “ใช่ เขาช่วยชีวิตลูกสาวฉันไว้ และฉันก็เป็นหนี้บุญคุณเขา ไว้ฉันจะขอบคุณเขาเมื่อมีโอกาส”

ฉันนั่งลงข้างเตียงและซุกตัวเข้าไปในอ้อมกอดเขา “ภาวะทางจิตของเขานั้นกลับมาเป็นปกติแล้ว รออีกสองสามวันแล้วฉันจะส่งตัวเกว็นไปให้เขา ผู้หญิงคนนั้นทำให้เขาต้องทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก”

อยู่ ๆ แซคคารี่ก็ถามขึ้นด้วยท่าทีเฉยเมย “เธอรู้สึกสงสารเขาเหรอ?”

คำถามนั้นช่างตรงประเด็นเหลือเกิน!

ฉันตระหนักได้ว่าฉันทำให้เขาไม่มีความสุข

ฉันจิ้มแก้มเขาและพูดอย่างตรงไปตรงมา “มันไม่ใช่ความรู้สึกเสียใจขนาดนั้นหรอกค่ะ อีกอย่างฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงกับเกว็นดี ถ้าเราปล่อยเธอไว้ที่ฟินแลนด์ ฉันอาจจะปล่อยให้ดิกสันเป็นคนจัดการเธอด้วยตัวเอง!”

แซคคารี่ยังคงเงียบอยู่ เขาเพียงแค่ย้ายมือจากใบหน้าของเบลล่ามาลูบหัวฉันแทน ฉันครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะพูดขึ้น “ฉันเข้าใจดีค่ะว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ แต่วางใจเถอะค่ะ ฉันไม่ไช่ภรรยาของเขา ฉันรู้ดีว่าอะไรควรทำและไม่ควรทำ! พี่รองคะ ฉันให้ความสำคัญกับความรักของเราจริง ๆ นะคะ”

“ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันมีคำถามหนึ่งข้อ”