บทที่ 775

“ใช่แล้วล่ะ ที่เมืองอู๋มันสบายกว่าน่ะ”

ฉันมองไปยังบลูสันที่กำลังยืนอยู่ตรงประตู จู่ ๆ เขาก็พยักหน้าให้ฉัน ฉันเลยลุกขึ้นไปถามเขา “มีอะไรอยากจะบอกหรือเปล่าคะ?”

“ระวังตัวจากตระกูลฮูลไว้ด้วยล่ะ” เขาพูด

ฉันถามเขากลับไป “เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?”

บลูสัน ไอ ส่ายหน้าแล้วพูด “เปล่าหรอก ตอนนี้ตระกูลฮูลยังคงเงียบอยู่ แต่ฉันมีลางสังหรณ์ว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไรอยู่สักอย่าง”

นายท่านฮูลจะต้องก่อปัญหาแน่นอน

ฉันพยักหน้าแล้วบอกเขา “ฉันจะคอยระวังตระกูลฮูลไว้ ส่วนซัมเมอร์… คุณต้องคอยดูสภาพจิตใจของเธอนะคะ”

ซัมเมอร์พยายามจะฆ่าตัวตาย เธอมีสภาพจิตใจที่ไม่ค่อยดีนัก

“ได้ ฉันรู้ว่าจะต้องทำอย่างไร”

ซัมเมอร์กลับไปกับบลูสัน ฉันบอกลีโอให้ระวังตระกูลฮูล จากนั้นฉันก็เดินขึ้นไปชั้นบน เห็นแซคคารี่กำลังมองไปที่ด้านนอกหน้าต่างอย่างใจลอย ฉันเลยเดินเข้าไปกอดไหล่เขา “กำลังดูอะไรอยู่เหรอคะ?”

“ฉันกำลังนึกถึงตอนที่ฉันตกหลุมรักเธอน่ะ”

ฉันถามเขาอย่างสงสัย “ตอนไหนคะ?”

…

แคโรไลน์ทิ้งความประทับใจแรกไว้ให้กับแซคคารี่ที่คฤหาสน์ตระกูลเยล เขาไม่เคยชอบที่ที่คนเยอะ ๆ เขาเลยอยู่ที่ชั้นสองของสวนด้านหลังเพื่อชมวิวทิวทัศน์แทน เขาไม่เคยคิดว่าจะมีหญิงสาวมาขัดจังหวะความเงียบสงบที่เขามีได้ แต่เธอก็เหนื่อยล้า

หลังจากนั้นไม่นานก็มีผู้หญิงอีกคนเดินเข้ามาหาเธอ เขาจำได้ว่าเธอคือเวนดี้ เยล ผู้ประสบความสำเร็จของตระกูลเยลในอนาคต เธอมีท่าทางขี้อวด และไม่ได้ทำตัวเหมือนคนประสบความสำเร็จแม้แต่น้อย ดังนั้น เธอจึงเป็นเหมือนสิ่งที่น่าอับอายของตระกูลเยลมากกว่า

เวนดี้ถามเธอ “ทำไมทุกคนต้องชอบเธอด้วย?”

ทำไมจะไม่ล่ะ?!

แซคคารี่คิดคำตอบตอนที่เขามองไปที่ใบหน้าอันแสนงดงามนั้น เขาไม่คิดว่าหญิงสาวคนนี้จะยังเล่นมือถือต่อไปอย่างสบายใจ และตอบกลับมาอย่างไม่แยแส “อาจจะเป็นเพราะว่าฉันสวยล่ะมั้ง”

ใครจะกล้าบอกว่าตัวเองสวยด้วยความมั่นใจแบบนั้นกันนะ?

อย่างน้อยเธอก็เป็นคนแรกที่แซคคารี่ได้เป็นพยานว่าทำแบบนั้น!

ตอนแรกแซคคารี่รำคาญกับพวกผู้หญิงเหล่านี้ แต่เขารู้สึกว่าการตอบโต้ของพวกเธอสองคนน่าสนใจดี

ดิกสัน เกร็ก และเฮนรี่ คุกก็ปรากฏตัวขึ้นด้วย!

ดิกสันจูบเธอ!

แซคคารี่รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างในตอนนั้น…