บทที่ 796

เขาเป็นพี่ชายคนที่สี่ของฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้สนิทกับเขา

เอฟวาเนสถอนหายใจ “อย่าคุยกันเรื่องนั้นกันเลย คุณมีผู้ชายดี ๆ คนไหนอยากแนะนำให้ฉันบ้างไหม? ฉันรู้สึกว่าอยากแต่งงาน”

ฉันหัวเราะกับคำพูดของเธอ “แต่เธอยังอายุน้อยอยู่เลยนะ”

“ยิ่งฉันแต่งงานเร็วเท่าไหร่ ฉันก็จะรอดตัวจากปัญหาได้มากเท่านั้นแหละค่ะ” เธอพูด

แม้กระทั่งเอฟวาเนสยังพูดแบบนั้น เธออายุน้อยกว่ายาราแค่ปีเดียวเองนะ

ฉันเผยความต้องการจริง ๆ ของเธอออกมา “เธอก็แค่อยากหลบหน้าเขาน่ะ”

“ก็จริงแหละ ฉันต้องหาแฟนเร็ว ๆ แล้ว”

เธอเปลี่ยนมาเรื่องเดิมแล้วถามฉัน “คุณพอมีผู้สมัครที่ดูเข้าตาบ้างไหมคะ?”

“ฉันจะไปมีผู้สมัครแบบนั้นทำไมกันเล่า?”

เอฟวาเนสพูดกลับมาอย่างผิดหวัง “ทำไมมันถึงยากจังนะ?”

เธอเดินกลับไปทำงานอย่างเงียบ ๆ ส่วนฉันก็เดินกลับมาที่โต๊ะรับรอง และเห็นซัมเมอร์กำลังอยู่ในอารมณ์ที่ไม่ดูไม่ดีนัก ฉันเลยถามเธออย่างเป็นห่วง “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“ไม่มีอะไรหรอก สตีเฟนกลับไอซ์แลนด์ไปแล้วน่ะ”

ทำไมจู่ ๆ บลูสันถึงกลับไอซ์แลนด์ล่ะ?

มันเป็นเรื่องที่น่าเศร้าสำหรับซัมเมอร์ที่เขาต้องกลับไอซ์แลนด์ไปในเวลาแบบนี้!

ซัมเมอร์คงจะคิดว่าบลูสันกำลังหลบหน้าเธออยู่แน่!

ฉันถามเธอกลับไปอย่างสงบ “มันใช่เรื่องด่วนหรือเปล่า?”

“ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรกับฉันเลย เขาแค่บอกว่ามีเรื่องที่ต้องกลับไปสะสาง แล้วเขาก็บินกลับไปเมื่อคืนนี้ ตอนนี้เขายังไม่ตอบข้อความของฉันกลับมาเลย”

“ไม่ต้องคิดมากหรอก เดี๋ยวมันก็จะดีขึ้นเองแหละ”

ซัมเมอร์เข้าใจฉัน เธอเลยพยักหน้าตอบรับ

“ฉันไม่ได้คิดมากหรอก ก็แค่ในใจของฉันมันยุ่งเหยิงไปหมด ฉันเลยรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นไปอีก”

ยาราถาม “เธอหงุดหงิดเรื่องอะไรเหรอ?”

“ช่วงนี้ฉันคอยฝันถึงชาร์ลสน่ะ”