บทที่ 800

“คุณนายชิคนี่หลงตัวเองจริง ๆ เลย” แซคคารี่หัวเราะ

ฉันวางช่อกุหลาบลงแล้วถามเขากลับไป “ไม่ใช่ของฉันเหรอคะ?”

แซคคารี่ไม่ได้ตอบคำถามของฉันกลับมา แต่เขาเดินเข้ามาลูบฉันแล้วเดินเข้าไปที่ห้องครัวแทน ฉันเลยเดินตามไปถามเขา “กำลังทำอะไรคะ?”

แซคคารี่ถามอย่างอ่อนโยน “คุณนายชิคอยากกินอะไร?”

ฉันเดินเข้าห้องครัวไปกอดแขนเขาแล้วพูดอย่างขี้เล่น “ฉันยังไม่หิวเลยคะ เรามาคุยกันได้ไหมคะพี่รอง?”

แซคคารี่ถามเบา ๆ “คุณนายชิคไม่อยากไปเดตเหรอ?”

ฉันถามกลับไปอย่างแปลกใจ “เรากำลังจะเดตอยู่เหรอคะ?”

“นี่คือการออกเดตสำหรับคุณนายชิคเหรอ?”

ฉันถามอย่างตื่นเต้น “พี่รองจะพาฉันไปไหนคะ?”

“หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ เราไปสวนสนุกกันเถอะ”

“พี่รองเคยไปสวนสนุกมาก่อนไหมคะ?” ฉันถามอย่างมีความสุข

ใบหน้าของแซคคารี่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาพูดกลับมา “เป็นเด็กดีนะ อย่ากวนฉันล่ะ”

ฉันปล่อยแขนเขาออกอย่างเชื่อฟัง แซคคารี่จดจ่อกับการทำอาหารมาก เขาจริงจังตอนทำอาหารเสมอ และเนื่องจากเขากำลังยุ่งอยู่ ฉันเลยไม่อยากกวนเขามากไปกว่านี้

แซคคารี่กำลังบาดเจ็บอยู่ เขาเลยทานได้แต่อาหารที่บำรุงสุขภาพ แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ชอบอาหารทุกอย่างที่เขาทำ เพราะอาหารไม่ได้สำคัญอะไรมากนัก ที่สำคัญกว่าก็คือชายหนุ่มที่ทำอาหารให้ฉันทานต่างหาก

หลังจากที่พวกเราทานอาหารเสร็จ ฉันก็ขับรถพาแซคคารี่ไปที่สวนสนุกในเมือง คนเยอะเป็นพิเศษในช่วงตอนกลางคืน และส่วนมากจะเป็นคู่รักหนุ่มสาว แซคคารี่กับฉันเดินจับมือผ่านฝูงชนเข้าไปในสวนสนุก

แซคคารี่สวมเสื้อโค้ทสีเขียวเข้มวันนั้น เขาดูอบอุ่นและสบาย ๆ มาก ฉันดึงเขาเข้าไปซื้อที่คาดผมรูปเขาปีศาจที่มีไฟกระพริบแบบคู่รัก

ฉันคาดมันไว้บนหัวแล้วยิ้มออกมา “ฉันสวยไหมคะ?”