บทที่ 801

เสียงนั้นถูกพูดขึ้นด้วยความตกใจ ถึงฉันยังไม่ได้หันกลับไป แต่ก็รู้ได้ว่านั่นเป็นเสียงของใคร ฉันรีบถอดที่คาดผมของแซคคารื่องก แล้วหันกลับไปพูดพร้อมแสยะยิ้ม “สวัสดีค่ะพี่สาม พี่มาหาอะไรสนุก ๆ ทำที่นี่ด้วยเหรอคะ?”

โจชัวร์หัวเราะออกมาเสียงดังแล้วพูด “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นพี่รองคนที่แสนจริงจังและเงียบขรึมสวมที่คาดผมแบบนี้ ช่างน่ารักเสียจริงเลย”

สายตาของแซคคารี่มืดมนลงทันที “นายหยาบคายขึ้นเรื่อย ๆ นะ”

ตอนที่โจชัวร์ได้ยินเสียงขู่ของแซคคารี่ เขาก็รีบยอมรับความผิดของเขาทันที “ขอโทษครับ ผมขอตัวไปหาเจ้าตัวปัญหามอริสก่อนนะ จะไม่รบกวนการเดตของพี่อีกต่อไปแล้ว! ผมก็แค่อยากจะบอกว่าพี่ดูน่าเข้าหามากตอนที่เป็นแบบนี้น่ะ”

แซคคารี่เลิกคิ้วใส่โจชัวร์ “ทำไม? ยังตามจีบเขาอยู่อีกเหรอ?”

ได้ยินแบบนั้น โจชัวร์ก็ดูกลัวขึ้นมาทันที ใบหน้าของเขาซีดลง “พี่ชายที่รัก หยุดพูดจาอะไรไร้สาระเถอะนะครับ ผมขอตัวไปก่อนนะ จะแวะมาหาตอนมีเวลา!”

โจชัวร์รีบจากไปอย่างรวดเร็ว ฉันเหมือนจะเห็นมอริส เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว และกำลังขมวดคิ้วแถมเขาดูรู้สึกรำคาญอยู่มาก

ฉันถามอย่างลังเล “พวกเขาเป็น…”

มันดูเป็นไปได้ยากที่จะเห็นชายหนุ่มสองคนมาเดินเล่นที่สวนสนุกด้วยกัน

แซคคารี่เล่าความลับของโจชัวร์

“มีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาน่ะ พวกเขาไม่ลงรอยกันมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ตกลงความสัมพันธ์กันสักที”

คำพูดของแซคคารี่ทำให้ฉันตกตะลึง

“พี่สามเป็นเกย์!”

แซคคารี่ตอบฉันกลับมาด้วยเสียงเบา ๆ ในลำคอ

ฉันอยากจะรู้เรื่องนี้เพิ่ม ฉันเลยถามเขาต่อ “มีความลับที่คุณรู้อีกไหมคะ? ดูเหมือนว่าคุณเป็นคนเก็บความลับตัวยงเลยนะ คุณรู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อนข้างเยอะทีเดียวเลย!”

“ฉันเคยบอกเธอก่อนหน้านั้นแล้วว่า พวกเขาชอบเล่าเรื่องไร้สาระของตัวเองให้ฉันฟัง”

สำหรับแซคคารี่แล้ว สิ่งที่พวกเขาเล่าให้ฟังทั้งหมดเป็นแค่เรื่องไร้สาระ ฉันช่วยไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “พี่โมโหหรือเปล่าคะ?”

“หืม?” แซคคารี่ถามกลับมา เขาเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

“ที่โจชัวร์มาเห็นมุมที่อบอุ่นของคุณน่ะค่ะ”

“ไม่หรอก ฉันจะไปนั่งชิงช้าสวรรค์เป็นเพื่อนเธอเอง” แซคคารี่พูด

มือของเราที่สอดประสานกัน เขาจูงมือพาฉันมาซื้อตั๋ว หลังจากนั้นพวกเราก็ขึ้นชิงช้าสวรรค์ด้วยกัน ในตอนที่ชิงช้ากำลังขึ้นไปสูงขึ้นเรื่อย ๆ ฉันเห็นเมืองอู๋ได้ทั่งเมืองจากจุดนี้ ฉันมองไปยังวิวที่งดงามแล้วรู้สึกมีความสุขมาก

ฉันเอนไปซบไหล่ของแซคคารี่แล้วลูบแก้มของเขา เขาเอียงลงมาจูบที่หน้าผากของฉันอย่างอ่อนโยน “ง่วงหรือยัง?” เขาถาม

“ยังค่ะ ฉันชอบที่นี่จังเลย”

เขาส่งเสียงในลำคอตอบ

ตอนที่ชิงช้าของเรากลับลงมา ฉันเห็นโจชัวร์กำลังยืนอยู่กับมอริสที่มีความโกรธอยู่ในสายตาของเขา

ตอนที่มอริสเห็นฉันกับแซคคารี่เดินออกมาจากชิงช้า เขาก็ตกใจและรีบเดินจากไปอย่างรวดเร็ว โจชัวร์เลยวิ่งตามเขาไป

ฉันได้ยินมอริสพูด “อย่าตามฉันมานะ มันยังน่าอายไม่พออีกเหรอไง? ฉันไม่อยากนั่งชิงช้าสวรรค์ แต่นายก็ลากฉันมาอยู่นั่นแหละ ตอนนี้แซคคารี่กับผู้หญิงของเขาเห็นเราเเล้วเนี่ย!”

“ห้ะ! ให้ตายเถอะ ดูสีหน้าของนายเข้าสิ" โจชัวร์พูด

“โจชัวร์ นายนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ!”

“นี่ นายก็ไม่น่ารำคาญนักหรือไง?!”