บทที่ 812

เมื่อเอสันได้ยินที่ฉันพูด เขาก็แซวแซคคารี่ “ชีวิตพี่รองได้เปลี่ยนไปแล้ว พี่มีครอบครัวทื่คอยคิดถึงพี่ เพียงแค่พี่ออกมาแป๊บเดียว เธอก็ออกมาตามหาพี่แล้ว”

แซคคารี่เหล่ตามองเขา “มีอะไรอีกไหม?”

เอสันรีบโบกมือ “ไม่มีแล้วครับ! ถึงอย่างนั้น ผมก็อยากพูดคุยกับน้องรองเป็นการส่วนตัว ได้ไหมครับพี่รอง?”

แซคคารี่พยักหน้าให้ฉันเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น ก่อนเขาจะกลับเข้าคฤหาสน์ไป สายลมยามค่ำคืนที่เหน็บหนาว ฉันกระชับเสื้อแน่นขึ้น และถาม “มีอะไรเหรอคะ?”

“แอนนีโมนียังอยู่ที่ร้านน้ำชาอยู่เลย”

นี่เป็นครั้งแรกที่เอสันพูดถึงเอฟวาเนสกับฉัน

เอสันหยิบบุหรี่ออกมาจุด

“ในตอนนี้หล่อนไม่ค่อยคุยกับฉันแล้ว ก็จริงที่หล่อนมีเหตุผลที่จะเมินใส่ฉัน ฉันเข้าใจ ถึงอย่างนั้น หล่อนก็ไม่ควรไปเกาะติดมาร์ตี้แบบนั้น ฉันหวังว่าเธอจะช่วยฉันชักจูงและแนะนำหล่อนได้! ท้ายที่สุดแล้ว พวกเธอก็เป็นผู้หญิง และอยู่ในร้านน้ำชาเหมือนกัน หล่อนฟังเธอมากกว่าฉัน”

ฉันถามอย่างสิ้นหวัง “ฉันจะแนะนำเธออย่างไรดี?”

ฉันไม่แม้กระทั่งจะสนิทกับเอฟวาเนสตั้งแต่แรก เธอเป็นพนักงานที่ทำงานให้กับฉันและซัมเมอร์

“ถ้ามีโอกาส ช่วยฉันพูดกับเธอด้วยนะ พูดเรื่องดี ๆ ของฉัน ฉันกำลังจะหย่าแล้วในเร็ว ๆ นี้”

ฉันถามเขาพร้อมรอยยิ้ม “ทำไมพี่ถึงมั่นใจขนาดนั้นว่าเอฟวาเนสจะแต่งงานกับพี่? เมื่อเช้านี้ เธอยังขอให้ฉันช่วยเธอหาแฟนอยู่เลย เธอบอกว่าเธออยากมีแฟน แต่ฉันไม่รู้จักคนที่เหมาะสมซึ่งอยู่ในวัยใกล้เคียงกับเธอมาแนะนำให้เธอเลย”

เอสันเลิกสูบบุหรี่ เขาถามขึ้น “เธอพูดแบบนั้นเหรอ?”

ฉันบอกความคิดเห็นของฉันให้เขาฟัง

“เอสัน ฉันคิดว่าเธอรีบหาแฟนเพื่อที่จะหลบหน้าพี่”

สีหน้าเอสันมืดมนลงทันที เขากล่าว “ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องทำอย่างไร ฉันไม่สามารถควบคุมความรู้สึกคนอื่นได้”

“ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างพี่สองคน แต่หากฉันมีโอกาส ฉันจะคุยกับเธอให้! ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว พี่ควรกลับบ้านไปพักผ่อนก่อน”

“เธอนี่รีบไล่ฉันจังเลยนะ ดูเหมือนเธอไม่อยากเห็นแอนนีโมนีคบกับฉัน เธอคิดว่ามันเป็นความผิดของฉันเหมือนกันเหรอ?”

“ฉันไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่ทั้งสองคนค่ะ” ฉันย้ำ

เอสันถอนหายใจ “งั้นฉันกลับคอนโดก่อนนะ”