บทที่ 82

ฉันเดินออกจากดิกสันและเข้าไปในบ้าน ผู้คนในชุดพิธีการสีดำกำลังมุงรอบพิธี พวกเขามาเพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ตาย

ฉันพบซัมเมอร์อยู่ที่ชิงช้าหลังบ้าน เธอสวมชุดกี่เพ้าสีดำที่มีลวดลายสีเข้มเย็บไขว้และผมของเธอถูกมัดเป็นมวยผม มีดอกไม้สีขาวเหน็บอยู่ข้างหูของเธอ ดวงตาของเธอเหม่อลอยขณะจ้องไปที่ต้นซากุระที่บานสะพรั่ง

ลมกระโชกแรงพัดไปทั่วสวน ทำให้เกิดละอองฝนและกลีบดอกไม้ที่ล่วงลงตรงที่ซัมเมอร์ยืนในชุดสีดำที่สวมอยู่

ฉันเดินไปที่ซัมเมอร์และหยิบกลีบดอกไม้ออกจากเสื้อผ้าของเธอ ฉันจะไม่พูดคำใดออกมาที่ดูเหมือนว่าจะเป็นคำตอกย้ำที่ทำให้เสียใจ ผู้ชายที่อยู่ในโลงศพคือความรักในชีวิตของเธอคำพูดของฉันจะปลอบโยนอะไรได้?

ฉันใช้เวลาคิดสักพักขณะที่ฉันตบไหล่เธอ “ซัมเมอร์ คุณจะต้องนำขบวนแห่ศพ เราจะแสดงให้คอนเนอร์เห็นว่าโจเซฟยอดเยี่ยมแค่ไหน”

เสียงของฉันทำให้ซัมเมอร์พูดจากอาการมึนงงของเธอว่า

“คอนเนอร์?”

ฉันบอกซัมเมอร์เกี่ยวกับสถานะลูกนอกสมรสของโจเซฟ การตอบสนองต่อสิ่งนั้น เธอบอกฉันเกี่ยวกับความสงสัยของเธอ “โจเซฟเป็นคนระมัดระวังตัวเสมอ เขาจมน้ำในทะเลสาบเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึง เขาเป็นคนที่ระมัดระวังตัวมากที่สุดที่ฉันเคยรู้จัก ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะเสี่ยงต่อความปลอดภัยของตัวเอง แคโร เธอคิดว่ามีการสมรู้ร่วมคิดบางอย่างในคอนเนอร์หรือไม่?”

ฉันไม่เคยเห็นแผนการฆาตกรรมในครอบครัวเป็นการส่วนตัวเพราะฉันเป็นลูกคนเดียวแต่สิ่งเหล่านี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน มีเรื่องราวของทายาทที่ใช้กลวิธีที่ไม่เหมาะสมเมื่อต้องต่อสู้เพื่อแย่งชิงความมั่งคั่งของครอบครัว

“เธอกำลังสงสัยตระกูลคอนเนอร์หรือเปล่า?” ฉันเม้มริมฝีปากและถาม

ซัมเมอร์หันมาจ้องฉัน ดวงตาของเธอยังคงแดงจากการร้องไห้ทั้งหมด “ฉันสงสัยทุกคนในขณะนี้ ฉันไม่เชื่อว่าการตายของเขาเป็นอุบัติเหตุ แม้ว่าฉันจะไม่มีหลักฐาน แต่ฉันสาบานว่าฉันจะไม่หยุดขุดขุ้ยจนกว่าฉันจะเปิดเผยความจริง! แต่สำหรับตอนนี้ เรามาจัดการศพกันดีกว่า”

ซัมเมอร์หายใจเข้าลึกๆแล้วหลับตา ครู่ต่อมาเธอพูดว่า "ฉันจะไปตรวจสอบเรื่องนี้ของเขา"

ฉันเฝ้าดูร่างที่กำลังถอยห่างของซัมเมอร์ เธอเป็นผู้หญิงที่สะดุดตาด้วยรูปร่างที่เพรียว ความรักของเธอที่มีต่อโจเซฟบริสุทธิ์ และเธอทุ่มเทให้กับการรักเขาแม้ว่าเขาจะเสียชีวิต