บทที่ 823

ซัมเมอร์กับฉันต่างเลือกรถบังคับมาคนละคัน พวกเราคิดว่าราฟกับเบลล่าสามารถแบ่งกันนั่งได้ และเจดได้รถเป็นของเธอเองหนึ่งคัน

ในตอนที่เราไปจ่ายเงิน แซคคารี่ก็ยื่นบัตรมาให้ฉัน บลูสันหยุดเขาและพูดขึ้น “ให้ผมซื้อของขวัญให้ลูกคุณนะ ผมยังไม่เคยซื้ออะไรให้พวกเขาเลย อย่าขัดผมเลยนะครับ”

แซคคารี่ตอบเขาด้วยเสียงฮัม “แล้วแต่นายเลย”

ถึงอย่างนั้น แซคคารี่ก็ยังยื่นบัตรมาให้ฉันอยู่ดี ฉันเข้าใจเจตนาเขาในทันที ดังนั้นฉันจึงรับบัตรนั่นมาและเก็บไว้ในกระเป๋า

“เมื่อไหร่ก็ตามที่เธออยากซื้ออะไร ใช้บัตรฉันนะ” แซคคารี่สั่ง

นี่เป็นครั้งแรกที่แซคคารี่ให้บัตรเขาแก่ฉัน ความเป็นจริงแล้ว ฉันไม่เคยใช้เงินเขามาก่อนเลย

“ก็ได้ค่ะ ไว้คราวหน้าฉันจะใช้บัตรคุณนะคะ” ฉันกล่าว

หลังจากที่เราซื้อของในโซนเด็กเสร็จ ซัมเมอร์กับฉันก็ตรงที่โซนสุภาพสตรีที่ชั้นสี่ ซึ่งโดยปกติแล้ว ผู้หญิงส่วนมากมักจะใช้เวลาไม่น้อยไปกับการเลือกซื้อเสื้อผ้า

ฉันเลือกเดรสมาสองสามชุด และซื้อมันในทันที ส่วนซัมเมอร์ เธอต้องการลองชุดดูก่อน

ทันใดนั้น แซคคารี่ก็ถามฉันขึ้นมา “เธออยากลองใส่ชุดนั้นดูไหม?”

แซคคารี่ชี้ไปที่ชุดเดรสที่ตั้งโชว์อยู่

มันหาได้ยากที่เขาจะขอให้ฉันทำอะไร ดังนั้นฉันจึงทำตามข้อเสนอแนะของเขาด้วยความเต็มใจ

ชุดเดรสสีดำนั่นถูกจัดแสดงไว้บนชั้นโชว์ ฉันเป็นคนที่ไม่ค่อยใส่เสื้อผ้าสีเข้มนัก แต่ชุดเดรสนั่นสวยงาม และประดับตกแต่งไปด้วยงานปักอันประณีต

ซัมเมอร์เดินไปที่ห้องเปลี่ยนชุดเพื่อลองชุดของเธอ พนักงานถอดชุดสีดำนั้นออกจากชั้นจัดแสดง และตรวจสอบไซส์ก่อนจะส่งมันให้ฉัน ฉันรับมันมาพร้อมรอยยิ้มและเดินไปที่ห้องเปลี่ยนชุดข้างซัมเมอร์

ในห้องเปลี่ยนชุด ฉันถอดเดรสตัวเองออกเพื่อลองสวมเดรสดำตัวนั้น ทว่าฉันเอื้อมมือไปรูดซิปด้านหลังไม่ถึง ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถรูปซิปขึ้นจนสุดได้

ในขณะเดียวกัน แซคคารี่ก็ถามขึ้น “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

“ฉันรูดซิปไม่ถึงค่ะ” ฉันบอก

หลังพูดเช่นนั้น แซคคารี่ก็เปิดประตูเข้ามาจากด้านนอก ชายร่างสูงเช่นแซคคารี่นั้นแทบจะต้องเบียดตัวเองเพื่อเข้ามาในห้องเปลี่ยนชุดเล็ก ๆ นี่