บทที่ 824

ซัมเมอร์กับฉันเดินไปหาอะไรกินรองท้องกันที่ชั้นห้า เมื่อใกล้ค่ำ บลูสันก็เสนอให้ไปร้านอาหารริมทะเลเพื่อกินอาหารทะเลกัน

เราทั้งสี่เดินทางไปด้วยรถคันเดียวกัน แซคคารี่กับฉันนั่งที่เบาะหลัง บลูสันเป็นคนขับ ส่วนซัมเมอร์นั่งอยู่ด้านหน้าข้างคนขับ

เมื่อมาถึงริมทะล พวกเราก็เจอเข้ากับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นด้านหน้า และขีดขวางเส้นทาง พวกเราจึงคิดที่จะจอดรถและเดินไปยังร้านอาหารริมทะเล เนื่องจากมันอยู่ไม่ไกลนัก

ทว่าพวกเราก็ต้องชะงักไป เมื่อเดินผ่านอุบัติเหตุนั่น รถของวอลเลซชนเข้ากับรถของคนอื่น

ตอนที่พวกเราเห็นเขา คนขับที่ได้รับบาดเจ็บจากรถอีกคันก็ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลไปแล้ว ในขณะที่วอลเลซนั่งอยู่ในรถด้วยสีหน้าโมโห เมื่อเขาเห็นฉัน เขาก็ถามด้วยความประหลาดใจ “ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้? พี่รู้มาว่าผมอยู่ที่นี่เลยรีบเดินทางมาเหรอ?”

ฉันกอดแขนแซคคารี่และขมวดคิ้ว

“เกิดอะไรขึ้น? นายบอกว่าจะถึงเมืองอู๋ตอนกลางคืนไม่ใช่เหรอ? นายเจอปัญหาทันทีที่มาถึงที่นี่ได้อย่างไรกัน?”

“ก่อนหน้านี้ผมเห็นเนบิวลา เขาเดินเข้าไปนั่งในรถที่อยู่ตรงหน้าผม และนั่นทำให้ผมตกตะลึง เขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่เมืองอู๋ได้? ผมเกิดสงสัยเลยขับตามเขาไป และรู้ว่านั่นคือเขาจริง ๆ ในตอนที่ผมเหม่อลอย ผมก็ชนเข้ากับรถของเขา เขาโชคไม่ดีนัก และตอนนี้เขาก็ถูกส่งตัวไปที่โรงพยาบาล ส่วนผมมีเพียงแค่บาดแผลนิดหน่อย เลยไม่เป็นอะไร”

วอลเลซไม่แสดงออกถึงท่าทีสำนึกผิดเลย แม้เขาจะขับรถชนคนอื่นมา

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉันได้ยินชื่อ ‘เนบิวลา’

ตำรวจจราจรกำลังจัดการกับเหตุการณ์ที่วุ่นวาย วอลเลซเช็ดแผลบนใบหน้าและลงจากรถ เขาเดินมาหาฉันก่อนจะถาม “พี่จะไปไหนเหรอ?”

วอลเลซเมินเฉยต่อการมีอยู่ของแซคคารี่กับบลูสันอย่างสิ้นเชิง แม้พวกเขาจะเป็นศัตรูกัน แต่เขาก็เป็นคนก่อปัญหาให้คนอื่นอยู่เสมอ!

ดูเหมือนวอลเลซจะไม่ได้เรียนรู้บทเรียนของเขาเลย โชคดีที่แซคคารี่กับบลูสันนั้นไม่สนใจเขา ฉันหยิบซองกระดาษทิชชู่ออกมาจากกระเป๋า และยื่นให้วอลเลซ

“พวกเรากำลังจะไปกินมื้อค่ำที่ร้านอาหาร”

“ผมไปด้วยได้ไหม?” วอลเลซถามขึ้น

เขาหยิบทิชชู่ไปเช็ดแผลบนหน้า ในขณะที่มองฉันด้วยแววตาแห่งความหวัง “อย่าสร้างปัญหาล่ะ” ฉันถอนหายใจ

“อืม ผมจะเชื่อฟังพี่ครับ! ผมซื้อของขวัญมาให้หลานสาวกับหลานชายด้วย มันคือเพชรหายากที่เพิ่งถูกค้นพบ”

แม้ว่าวอลเลซจะเป็นคนสุดโต่ง แต่เขาก็ปฏิบัติต่อคนที่เขาคิดว่าใกล้ชิดกับเขาอย่างอ่อนโยน

เมื่อฉันได้ยินคำอธิบายจากแซคคารี่เรื่องเนบิวลาและวอลเลซ ฉันคิดว่าพวกเขานั้นเหมือนกันมาก ถึงอย่างนั้น วอลเลซก็ยังคงมีความเป็นมนุษย์อยู่ภายใน แต่เนบิวลานั้นโหดเหี้ยมอย่างไร้เหตุผล เขามีบุคลิกที่เป็นอันตรายอย่างมาก