บทที่ 828

เขาบอกชื่อของเขากับฉันอย่างไม่ปิดบัง เขาบอกชื่อของเขากับฉันที่ไม่มีใครรู้ ถึงแม้คนที่รู้จักเขายังไม่รู้ชื่อจริง ๆ ของเขาเลย

และในตอนนั้นเอง ความจริงก็ทำให้ฉันขนลุกไปทั้งตัว

ฉันพึมพำแล้วถามเขากลับไป “ใช่ค่ะ แต่ทำไมเหรอคะ?”

แซคคารี่ตอบกระซิบกลับมาด้วยสีหน้าที่มืดมน “ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง”

ฉันถามเขาอย่างสงสัย “คุณจะจัดการเรื่องนี้ยังไงคะ?”

“เนบิวลาเป็นคนที่ตายไปแล้วสำหรับฉัน หรืออย่างน้อยเขาก็ตายมาแล้วเก้าปี ตอนนี้เขากลับมาและเป้าหมายของเขาก็คือพวกเราแค่สามคน เขาได้จัดการกับชาร์ลสโดยไม่ต้องต่อสู้ไปแล้ว เขาเลยแค่รอผลลัพธ์! ตอนนี้เขาเลยมุ่งหน้ามาที่ฉันกับสตีเฟน และตราบใดที่เรายังอยู่ที่นี่ เขาก็จะไม่ไปจากเมืองอู๋ สตีเฟนกับฉันเลยวางแผนจะกลับยุโรปกัน”

แซคคารี่ตัดสินใจสะสางกับเนบิวลาที่ยุโรป ฉันเดาว่าเขาคงกังวลว่าถ้าพวกเขาสู้กันในเมืองอู๋แล้วฉันจะได้รับผลกระทบไปด้วย

บาดแผลของแซคคารี่ยังไม่หายดี มันจะต้องไม่ดีกับเขาถ้าได้รับบาดแผลใหม่อีกแน่

“เรารออีกสักหน่อยดีไหมคะ? ให้แผลคุณหายดีก่อนถึงค่อยกลับไปเถอะนะ! เพราะสุดท้ายแล้วเมืองอู๋ก็คือแหล่งบัญชาการหลัก เขาคงจะไม่กล้าทำอะไรตามอำเภอใจหรอกค่ะ ฉันจะสั่งให้ทัคเกอร์เพิ่มความเข้มงวดของระบบรักษาความปลอดภัยในเมืองอู๋ทันทีเลย”

แซคคารี่ครุ่นคิดแล้วจึงตกลง “อืม เราไม่ได้รีบอยู่แล้ว รอสักสองสามวันแล้วค่อยไปก็ได้ แถมฉันยังไม่รู้ว่าตอนนี้เขาคิดจะทำอะไรด้วย”

ฉันถามอย่างคาดเดา “เพราะว่าฉันกับซัมเมอร์เหรอคะ?”

ลูคัสมาที่ร้านน้ำชาบ่อย ๆ เขาจงใจเข้าหาซัมเมอร์กับฉัน

“อืม แล้วก็ชื่อของเขาด้วย”

เพียงแค่ลูคัสบอกชื่อของเขาให้ฉันฟังน่ะเหรอ?