บทที่ 829

“เขาบอกเธอว่า ฉันหักหลังเขางั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของแซคคารี่เต็มไปด้วยความโกรธ

“เขาบอกว่าพี่น้องของเขาพรากความร่ำรวยไปจากเขาค่ะ”

แซคคารี่ไม่ได้คลายความสงสัยของฉัน แต่ในทางกลับกัน เขาก็พูดต่อ “เขายังเล่าเรื่องพวกนี้ให้เธอฟังด้วย เธอกับเขาสนิทกันมากใช่ไหม?”

ฉันสัมผัสได้ว่าสีหน้าของแซคคารี่นั้นแปลกไป ฉันเลยรีบส่ายหน้าปฏิเสธ

“เราไม่ได้สนิทกันค่ะ เขาก็แค่พูดขึ้นมาที่ร้านน้ำชาเมื่อเช้านี้ พอดีฉันอยากพาซัมเมอร์ไปซื้อของด้วยแล้วบังเอิญไปเจอกับเขาน่ะค่ะ”

แซคคารี่ดูผ่อนคลายขึ้นมาเล็กน้อย “ฉันไม่เคยหักหลังใคร”

ฉันเชื่อทุกอย่างที่แซคคารี่พูด แต่ฉันก็ไม่เคยถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้นในอดีต ฉันกลัวว่าฉันจะไปตอกย้ำความเศร้าของเขา

ฉันเงยหน้าขึ้นมาหอมแก้มเขา “ฉันเชื่อคุณค่ะ”

แซคคารี่ตอบกลับมาด้วยเสียงในลำคอ ถึงแม้ว่าแซคคารี่จะมีการกระทำที่เย็นชาต่อคนอื่น แต่เราก็คุยกันเยอะมากตอนที่เราอยู่ด้วยกัน

บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าสถานะของเราเปลี่ยนไปแล้ว เขาดูแลเอาใจใส่และเรียนรู้ที่จะสื่อสารกับฉัน ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาคงจะบอกว่าฉันพูดเยอะเกินไป

แซคคารี่คอยโอนอ่อนกับฉันมาตลอด เขาพาฉันเข้าไปในโลกของเขาพร้อมแบ่งปันเรื่องราวและผู้คนที่เขารู้จัก แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังล้อเขาทุกครั้งที่เขาอ่อนโยนกับฉัน ​ฉันจะถามคำถามมากมายที่ไม่สมควรถาม แต่นั่นก็เป็นเพราะว่าฉันอยากจะแบ่งปันภาระของเขา

“เบล ไม่ว่าใครจะพูดยังไง เธอก็ต้องตัดสินมันด้วยตัวของเธอเอง แต่ถึงอย่างนั้น เธอต้องเชื่อว่าฉันจะไม่มีวันโกหกเธอ”

ฉันตัดสินเรื่องต่าง ๆ ด้วยตัวของฉันเองมาตั้งแต่เริ่มต้น ไม่ว่าลูคัสจะเล่าอะไรให้ฉันฟัง ฉันก็ไม่ได้หลับหูหลับตาเชื่อเขาทั้งหมด

ฉันก็แค่อยากหาคำตอบ แต่ฉันไม่ได้สนใจว่าคำตอบสุดท้ายของมันจะเป็นอะไร

ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ตราบใดที่แซคคารี่กับลูกทั้งสองของฉันปลอดภัย ไม่ว่าข้อมูลมันจะเป็นอะไรก็ตาม ลูคัสก็พยายามที่จะเป่าหูฉัน ฉันจะไม่เชื่อเขาเด็ดขาด เพราะว่าฉันเชื่อแซคคารี่เพียงคนเดียว

แซคคารี่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน เขาเป็นทุกอย่างที่ฉันเชื่อ

“โอเคค่ะ ฉันจะฟังคุณนะคะ”