บทที่ 836

ตอนที่พยาบาลสาวได้ยินแบบนั้น เธอก็ชะงักทันที เธอคงไม่คิดว่าแซคคารี่จะเป็นคนที่เล่นด้วยยากขนาดนี้ เขาเมินจุดประสงค์ของเธอ แถมยังไล่เธอออกไปอีก

ฉันรีบเดินเข้าไปแล้วแกล้งว่าเป็นห่วง “เป็นอะไรไหมคะ? โถ ดันตกลงมาตรงที่แข็งซะด้วยสิ”

ฉันช่วยพยุงเธอขึ้นมา จากนั้นเธอก็ยืนขึ้นอย่างทำตัวไม่ถูก “ขอโทษนะคะ”

ฉันปล่อยเธอออกแล้วพูดกลับไป “ไม่เป็นไรค่ะ คุณไม่ใช่พยาบาลที่ต้องมาคอยดูแลสามีของฉันใช่ไหมคะ? เพราะยังไงคุณก็เป็นพยาบาลที่ไม่รู้กฎว่าตัวเองไม่ควรจะมาอยู่ที่ห้องพักพิเศษ คุณมาแทนใครเหรอคะ?”

ฉันเรียกแซคคารี่ว่าสามีต่อหน้าเธอ มันเป็นการตอกย้ำความเป็นเจ้าของรวมกับการโต้กลับ

ห้องพักของแซคคารี่อยู่บนชั้นห้า และเป็นห้องพักพิเศษ เจ้าหน้าที่ที่สามารถเข้ามาบนชั้นนี้ได้มีเพียงคนของเรากับหัวหน้าพยาบาลเท่านั้น

ถ้าพูดอย่างมีเหตุผลแล้ว พยาบาลสาวอย่างเธอไม่มีอำนาจพอที่จะเข้ามาในห้องพักพิเศษแบบนี้ได้ นอกซะจากว่าเธอตั้งใจขอเปลี่ยนมันกับใคร

การคาดเดาของฉันถูกต้อง ใบหน้าของเธอซีดเผือดขึ้นด้วยความกลัว พร้อมกับพูดกลับมาอย่างตะกุกตะกัก “พี่เจนรู้สึกไม่ค่อยสบายเท่าไหร่น่ะค่ะ ฉันเลยแลกกะของเธอเพื่อมาเปลี่ยนชุด…”

“ทำไมถึงไม่มีใครบอกฉันล่ะ?”

บางทีรังสีของฉันอาจมีมากเกินไป พยาบาลสาวเลยเกิดอาการกลัวมากจนล้มลงไปกับพื้น เธอพูดขอร้อง “ฉันขอโทษค่ะ คุณผู้หญิง! ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว! ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วยนะคะ ! ฉันจะไม่มาที่ชั้นห้าอีกแล้วค่ะ!”

พยาบาลสาวดูผอมเพรียวมากในชุดพยาบาลของเธอ พูดตามตรงแล้วเธอค่อนข้างสวยเลยทีเดียว

หญิงสาวแบบเธอน่าจะมีเพลิดเพลินในทุกวันของชีวิตได้ คงจะมีชายหนุ่มมากมายคอยไล่ตามจีบเธอ แถมเธอก็ดูเป็นคนที่ชอบเข้าหาเงิน ไม่อย่างนั้นเธอคงจะไม่จงใจขึ้นมาบนชั้นห้าเพื่ออ่อยคนอื่นหรอก เพราะอย่างไรแล้ว คนที่พักอยู่บนชั้นห้านั้นมีเพียงกลุ่มคนรวยหรือคนที่มีอำนาจเท่านั้น

ถ้าเธอไม่ได้ทำอะไรต่อหน้าฉัน ฉันก็คงจะไม่สนใจเธอไปแล้ว แต่ไหน ๆ เธอดันมาเจอฉัน ฉันก็จะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ หรอก

ฉันเรียกบอดี้การ์ดที่อยู่ด้านนอกเข้ามา

“พาเธอไปหาผู้อำนวยการ เขาจะจัดการเธอเอง ฉันเดาว่าเธอคงจะถูกไล่ออกนะ”

เพราะอย่างไรแล้ว ผู้อำนวยการก็ไม่กล้ามีปากเสียงกับแขกของชั้นห้า ยิ่งฉันเป็นคนที่ให้คำสั่งแล้วด้วย