บทที่ 839

แซคคารี่ไม่เต็มใจที่จะปล่อยให้ฉันไป แต่เขาก็ยอมรับความต้องการของฉัน เขาจัดการเตรียมความพร้อมต่าง ๆ ฉันเลยแค่คอยทำตามแผนการของเขาเท่านั้น ฉันขอแค่ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วขัดขวางแผนการของเขา!

ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลจนถึงเวลาหกโมงเช้าก่อนจะออกมาจากที่นั่น ฉันใช้เวลาอยู่ข้างกายเขาตลอดเวลาก่อนหน้านั้น เขาบอกกับฉันก่อนที่ฉันจะออกมา “ที่รัก ฉันจะรออยู่ที่นี่นะ”

“ได้เลยค่ะ ฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัยนะคะ” ฉันพูด

ตอนที่ฉันหันกลับไป จู่ ๆ แซคคารี่ก็คว้าข้อมือของฉันเอาไว้ด้วยนิ้วเรียวที่เย็นเฉียบของเขา ฉันหันกลับไปยิ้มให้เขา

“คุณจะคิดถึงฉันไหมคะ?” ฉันถามเขา

สายตาของแซคคารี่สั่นไหว “จูบฉันหน่อย”

มันเป็นเรื่องยากที่ผู้ชายจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ฉันรีบโน้มลงไปประทับจูบลงบนริมฝีปากของเขา

“ก็แค่นั้นแหละค่ะ”

หูของฉันซบลงบนอกของเขาทำให้ได้ยินเสียงหัวใจของเขาที่กำลังเต้นได้อย่างชัดเจน จังหวะหัวใจที่ดังกึกก้องของเขานั้นเป็นเสียงที่ฉันชอบฟังมากที่สุดในโลก

ฉันยิ้มกลับไป “คุณสามีรอฉันกลับบ้านนะคะ”

แซคคารี่ปล่อยฉันออกแล้วยกยิ้มกลับมาพร้อมกับตอบเป็นเสียงในลำคอ

ฉันออกมาจากโรงพยาบาล ในขณะที่เลขาแยร์กำลังยืนรอฉันอยู่ข้างล่าง ชัคก็ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาด้วย พวกเขากำลังพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นตอนที่ฉันเดินออกไป ฉันเดินเข้าไปด้านหลังของพวกเขาแล้วถาม “นายสองคนกำลังคุยอะไรกันอยู่?”

เลขาแยร์รีบตอบกลับมา “ก็แค่พูดคุยเรื่องทั่วไปกับผู้ช่วยชัคน่ะครับ คุณนายชิค เราจะบินไปที่ตุรกีกัน จากนั้นจะขับรถไปที่ซีเรีย เราออกเดินทางกันเลยดีไหมครับ?”

แซคคารี่บอกแผนการทั้งหมดกับเลขาแยร์ ฉันก็แค่ต้องทำตามการจัดการของเขาเท่านั้น

ฉันพยักหน้าแล้วบอกชัค “นายอยู่ที่นี่คอยช่วยฉันดูแลตระกูลชอว์กับแซคคารี่ แล้วลีโออยู่ที่ไหน?”

ตอนที่ฉันจะไปซีเรีย ฉันสั่งชัคให้ไปบอกลีโอ