บทที่ 840

ฉันลุกขึ้นแล้วเดินออกจากโซนวีไอพีพร้อมกับเลขาแยร์ ก่อนที่เราจะเดินขึ้นเครื่อง เลขาแยร์ถามฉันอย่างซื่อตรง “คุณกลัวเขาหรือเปล่าครับ?”

ฉันตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา “กลัวสิ”

ฉันรู้สึกกลัวว่าถ้าเราเจอกันบ่อยกันไป เราจะต้องมาเกี่ยวข้องกันอีก ไม่เพียงแค่นั้น ฉันกลัวว่าแซคคารี่จะรู้สึกไม่ดี ฉันต้องนึกถึงความรู้สึกของเขาด้วย ฉันหวังว่าเขาจะไม่ต้องมารู้สึกอิจฉาเพราะเรื่องดิกสัน

ตอนที่เลขาแยร์กับฉันบินไปถึงตุรกี เวลาท้องถิ่นของที่นั่นเป็นเวลาสิบเอ็ดโมง หลังจากที่เราทานอาหารเที่ยง เราก็มุ่งหน้าไปซีเรีย

ตุรกีเป็นประเทศที่มั่นคง แต่ซีเรียนั้นเกิดสงครามตลอด ในที่สุดเราก็เดินทางไปถึงพรหมแดนตอนเวลาเกือบพลบค่ำ

มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะข้ามพรหมแดนไปได้ แต่มันก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคลที่จะข้ามไปด้วย

หลังจากที่เลขาแยร์คุยกับผู้มีอำนาจเสร็จ พวกเขาก็ยอมให้เราผ่านเข้าไปได้ และแน่นอนว่าเราใช้เงินไปพอสมควรในการขอข้ามพรหมแดนนั้น แต่มันก็ไม่สำคัญตราบใดที่เราไปถึงซีเรียได้อย่างปลอดภัย

ฉันพาคนของฉันเป็นจำนวนมากเข้าไปที่ซีเรีย ถนนที่นำทางเราไปนั่นมีลมผัดแรงจนฉันทนไม่ไหมต้องอาเจียนออกไป แต่โชคดีที่หลังจากที่ฉันอาเจียนเสร็จ ฉันก็ไม่มีอะไรที่ต้องเอาออกมาแล้ว

มันเป็นการเดินทางที่ยาวนาน ฉันเลยเริ่มรู้สึกพล่ามัว ฉันใช้เวลามากกว่าสิบชั่วโมงบนเครื่องบินกับรถยนต์ ในตอนสุดท้ายฉันก็เผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีดำไปแล้ว เลขาแยร์สั่งให้คนของเราตั้งแคมป์ ฉันเดินลงจากรถแล้วไปนั่งลงที่ข้างกองไฟ

ในขณะที่ฉันมองขึ้นไปยังท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ฉันก็ถอนหายใจออกมา “ช่างเป็นวันที่เหนื่อยล้าจริง ๆ”

“คุณนายชิคไม่ค่อยจะเดินทางเป็นเวลานานมาก่อน มันเลยเป็นเรื่องปกติที่คุณจะยังไม่ชินกับมันน่ะครับ แต่คุณชิคเขาชินกับการใช้ชีวิตแบบนี้ไปแล้ว ถ้าพูดตามตรง ผมยังรู้สึกค่อนข้างแปลกใจมาก เพราะผมไม่เคยคิดว่าคุณนายชิคจะอาสามาทำเรื่องนี้ และผมก็ไม่เคยคิดว่าคุณชิคจะยอมตกลงด้วย”

เนื่องจากแซคคารี่กับฉันแต่งงานกัน เลขาแยร์เลยหยุดเรียกฉันว่าคุณชอว์ ซึ่งฉันชอบตอนที่เขาเรียกฉันว่าคุณนายชิคทุกครั้ง

“คุณชิครู้ว่าต้องเคารพผู้อื่นยังไง ตราบใดที่ฉันเป็นคนตัดสินใจ เขาก็จะไม่ปฏิเสธฉันไม่ว่ายังไงก็ตาม” ฉันพูด

เลขาแยร์หัวเราะออกมา “นั่นก็เป็นแค่กับคุณคนเดียวแหละครับ คุณชิคเขาไม่ใช่คนที่จะรู้จักการเคารพคนอื่น และเขาก็จะไม่พูดเรื่องเหตุผลด้วย ตราบใจที่เขาตัดสินใจไปแล้ว เขาก็จะลงมือทำมันไม่ว่ายังไงก็ตาม! ผมทำงานให้คุณชิคเป็นเวลาหลายปี เขายอมโอนอ่อนกับแค่คุณเท่านั้นแหละครับ”

“นายกำลังทำให้ฉันอายนะ” ฉันหัวเราะ