บทที่ 846

“นั่นมันเป็นเรื่องระหว่างพวกคุณสองคน ฉันไม่เข้าไปยุ่งหรอกนะ”

เขารับรู้ก่อนจะถามขึ้น “แล้วผู้ช่วยแยร์ล่ะ?”

“เขากำลังตามมา พวกเราตกลงว่าจะเจอกันตอนรุ่งเช้า ไว้ฉันจะขอให้เขามาหาเราทีหลัง และจะให้เขาส่งคุณกลับยุโรปเป็นการส่วนตัว”

“ขอบคุณนะ” ชาร์ลสกล่าว

ฉันถามโดยไม่ลังเล “เกิดอะไรขึ้นกับอำนาจของคุณ?”

อำนาจของชาร์ลสถูกลูคัสยึดไป! ในตอนนี้เขาไม่เหลืออะไรเลย

“มันอยู่ในมือของเนบิวลา ช่วงหลังมานี้ เขาได้ปรับโครงสร้างอำนาจของฉัน มันเป็นการยากที่ฉันจะได้มันกลับมา ยิ่งไปกว่านั้น ฉันก็ไม่ได้รีบร้อนอะไร ปล่อยเขาไปเถอะ ฉันจะรับมันไว้เป็นการชดใช้ต่อสิ่งที่ฉันทำในอดีต”

ชาร์ลสพูดถึงการชดใช้ นั่นแปลว่าเขาติดค้างลูคัสในอดีต

“ลูคัส มอร์—”

ชาร์ลสขัดฉัน “คุณกำลังพูดถึงใครกันน่ะ?”

“ฉันกำลังพูดถึงเนบิวลาของคุณไง ที่จริงแล้วเขา...”

ชาร์ลสตะลึงงัน “เขาชื่อว่า ลูคัส มอร์ เหรอ?”

ฉันพยักหน้า “ใช่”

ชาร์ลสและแซคคารี่ แสดงความประหลาดใจแบบเดียวกัน “เขาบอกชื่อคุณจริง ๆ เหรอ?! แคโรไลน์ คุณทั้งคู่รู้จักเหรอ?”

ฉันสั่นหัวและตะโกนใส่เขา “ฉันก็เพิ่งบอกไปว่าฉันไม่รู้จักเขา!”

“แต่เขาบอกชื่อคุณ! แคโรไลน์ รู้หรือเปล่าว่านั่นหมายความว่าอะไร? ลูคัส มอร์นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อเขา มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติพอที่จะรู้ชื่อของเขา!”

“เขาได้บอกหรือเปล่าว่าคน ๆ คือใคร?”

“ภรรยาในอนาคตของเขา!”

ฉันหมดคำพูด

จู่ ๆ หัวใจฉันก็เริ่มวิตก และถาม “แซคคารี่รู้เรื่องนี้หรือเปล่า?”

ชาร์ลสสั่นหัว “มีเพียงผมที่รู้ แต่ทุกคนรู้ดีว่าเขาไม่ยอมบอกชื่อกับใคร”

ฉันถอนใจยาว “โชคดีที่แซคคารี่ไม่รู้”

ชาร์ลสขมวดคิ้ว “คุณกลัวว่าเขาจะรู้เรื่องนี้เหรอ?”

ฉันพยักหน้า “ฉันกลัวว่าเขาจะคิดมากและไม่ยอมคุยกับฉัน เขาจะเป็นทุกข์อยู่คนเดียว ในขณะที่เก็บเรื่องนี้ไว้กับตัว! คุณก็รู้ว่าเขาเป็นคนยังไง เขาเป็นชายที่ไม่เคยถามหรืออะไรฉันเลย”