บทที่ 94

ไม่แน่ว่าอาจจะมีคนในของ ชอว์ คอปเปอเรชั่น คอยรายงานเรื่องต่าง ๆ ให้ดิกสันตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นเขาจะรู้เรื่องที่ฉันกำลังสืบเกี่ยวกับชาร์ลส คอนเนอร์ได้อย่างไร

ดิกสันคิดตามทันฉันแทบทุกก้าว

เรื่องนี้เริ่มทะแม่ง ๆ ขึ้นทุกที

ความเป็นส่วนตัวของฉันในตอนนี้ไม่มีเหลือเลยหรือไง?

ในขณะที่แคโรกำลังสับสนกับความคิดของตัวเอง เสียงเข้มปลายสายก็ดังขึ้นอีกครั้งราวกับอธิบาย “เลขาของคุณบอกผมเมื่อเช้านี้”

ฉันเงียบไปพักใหญ่ ก่อนวางสาย

คำพูดของดิกสันยังคงค้างคาอยู่ในใจ ระหว่างที่กำลังเดินทางไปเมืองเอ ฉันก็ตัดสินใจถามชัคเพื่อไขข้อสงสัย “ซัมเมอร์ จาคอปส์ ได้ขอให้นายช่วยสืบเรื่องชาร์ลสไหม?”

ชัคตอบ “ใช่ครับ เธอบอกว่าเธอต้องการข้อมูลติดต่อของเขา”

ฉันถามอีกครั้ง “แล้วนายเจอมันไหม?”

ชัคส่ายศีรษะพลางเอ่ย “ตอนแรกผมคิดว่าจะหาแค่ข้อมูลติดต่อจากบริษัท เพราะก่อนหน้านั้นผมเคยหาค้นดูทุกทางแล้ว แต่ไม่สามารถเจาะหาข้อมูลส่วนตัวของเขาได้จริง ๆ สุดท้ายเลยลองไปถามประธานเกร็กดู และประธานก็ช่วยผมเจาะข้อมูลจนเจอ”

ฉันเกือบจะถามชัคเรื่องเหตุผลที่เขาบอกดิกสัน ทว่าเลขาของฉันกลับเป็นฝ่ายเปิดเผยมันเสียเอง ฉันจึงถามกลับ “ดิกสันไม่ได้ถามนายว่าจะเอาข้อมูลไปทำไม แต่กลับให้นายมาเฉย ๆ เนี่ยนะ?”

“ครับ ประธานเกร็ก ไม่เคยเข้ามายุ่งเรื่องภายในของชอว์คอปเปอเรชั่น”

ก่อนหน้านี้ร่างสูงพึ่งเตือนเธอไม่ให้ยุ่งวุ่นวายกับชาร์ลส ทว่าอีกนัยหนึ่ง เขากลับเป็นคนที่หาข้อมูลติดต่อพบแล้วยอมยกมันให้เรา

ช่างเป็นชายที่การกระทำกับคำพูดสวนทางกันจริง ๆ

เมืองเอและเมืองอู๋ค่อนข้างมีลักษณะทางภูมิภาคที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง เมืองเอนั้นมีอากาศร้อนตลอดทั้งปี แม้ว่าพึ่งจะย่างเข้าเดือนมีนาคม ฉันกลับสัมผัสได้ถึงมวลอากาศร้อนทันทีที่ลงจากเครื่องบิน

มือเรียวถอดแจ็คเก็ตตัวหนาออกพลางหนีบไว้ข้างตัว เห็นอย่างนั้นชัคจึงรีบพุ่งเข้ามาหยิบแจ็คเก็ตไปถือเอง “ก่อนที่เราจะมา ผมกลัวว่าจะทำให้ศัตรูรู้ตัวเร็วเกินไป ผมถึงไม่ได้แจ้งอะไรกับตระกูลเยล”