ตอนที่ 7
บทที่ 7
September 18, 2026
เจียงถังที่เดินกลับมายังห้องผู้ป่วยเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่ลืมทิ้งไว้ในห้อง ทันได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดีจนเธอถึงกับตกตะลึง
เธอตั้งใจจะปรี่ตัวเข้าไปดูอาการของโหลวซิงอิ๋น
ทว่าเหยียนเฟยฝานกลับตวัดสายตาอันเย็นชามาที่เธอ
เจียงถังเองก็เริ่มมีน้ำโห “ซิงอิ๋น”
เหยียนเฟยฝานในตอนนี้ผมเผ้าเริ่มยุ่งเหยิง เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบ ๆ ด้วยความโกรธ “โหลวซิงอิ๋น”
เขาคว้าข้อมือของโหลวซิงอิ๋นไว้ด้วยแรงมหาศาล ราวกับจะบดขยี้กระดูกมือของเธอให้แหลกคามือ
บรรยากาศในห้องพักผู้ป่วยคละคลุ้งไปด้วยเพลิงโทสะ
เจียงถัง “ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้นะ!”
สายตาของโหลวซิงอิ๋นประสานเข้ากับดวงตาอันหนาวเหน็บของเหยียนเฟยฝาน “ทำไม? อยากจะตบฉันเพื่อแก้แค้นให้เซี่ยอวี่อิงงั้นเหรอ?”
สิ้นคำพูดนั้น
แรงบีบที่ข้อมือของเหยียนเฟยฝานก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น “คุณนี่มันงี่เง่าไร้เหตุผลจริง ๆ “
พูดจบ เขาก็สะบัดมือโหลวซิงอิ๋นทิ้งอย่างแรง
จากนั้นก็รีบหมุนรถเข็นของเซี่ยอวี่อิงเตรียมจะออกไป
ในจังหวะที่เซี่ยอวี่อิงถูกเข็นตัวกลับไป เธอยังมิวายส่งสายตาเหยียดหยามมาให้โหลวซิงอิ๋นอีกแวบหนึ่ง
เมื่อทั้งสองเดินไปถึงหน้าประตู
โหลวซิงอิ๋นที่นั่งอยู่บนเตียงก็แค่นหัวเราะออกมา “จำไว้นะ ตบไม่กี่ฉาดในวันนี้ มันเป็นแค่ดอกเบี้ยเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น!”
เหยียนเฟยฝาน “...”
เซี่ยอวี่อิง “...”
ความหมายในคำพูดของโหลวซิงอิ๋นนั้นชัดเจนมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องลูกหรือเรื่องโปรเจกต์เมืองหลงวานเต้าเฉิง เธอไม่มีวันปล่อยผ่านไปง่าย ๆ แน่
เหยียนเฟยฝานชะงักฝีเท้า หันกลับมามองโหลวซิงอิ๋นอีกครั้ง
เซี่ยอวี่อิงรีบแทรกขึ้นทันที “เฟยฝาน ฉันเริ่มปวดท้องอีกแล้ว รีบพาฉันไปหาหมอทีเถอะ”
เหยียนเฟยฝานที่ตั้งท่าจะพูดอะไรบางอย่างกับโหลวซิงอิ๋น
สุดท้ายเขาทำได้แค่ขยับริมฝีปาก แต่ไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมา ก่อนจะเข็นรถพาเซี่ยอวี่อิงเดินจากไป
จนกระทั่งทั้งคู่เดินลับตาไป เจียงถังก็หันมาถามโหลวซิงอิ๋น “ยัยเซี่ยอวี่อิงนั่นโผล่มาที่นี่ทำไม?”
น่ารังเกียจจริง ๆ ตัวเองทำอะไรไว้ไม่รู้ตัวหรือไง?
ยังมีหน้ามาเสนอหน้าให้ซิงอิ๋นเห็นอีก
“แล้วหน้ายัยนั่นที่บวมฉึ่งเป็นฝีมือแกเหรอ?”
ใบหน้าทั้งสองข้างของเซี่ยอวี่อิงแดงก่ำและบวมเป่ง เห็นชัดว่าโดนตบไปหลายฉาด
โหลวซิงอิ๋น “ยัยนั่นอยากทำตัวน่าสงสารนักนี่ ฉันก็แค่ช่วยสงเคราะห์ให้สมใจอยากเท่านั้นเอง”
เซี่ยอวี่อิงยิ่งน่าสงสาร ตระกูลเหยียนก็ยิ่งกดดันให้เธอหย่ากับเหยียนเฟยฝานเร็วขึ้น
เจียงถัง “...”
เธอมองเพื่อนรักด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกังวล
“ถ้าแม่ที่บ้าอำนาจของยัยนั่นรู้เรื่องเข้า มีหวังไม่ปล่อยแกไว้แน่”
โหลวซิงอิ๋นหยิบน้ำที่โต๊ะข้างเตียงขึ้นมาดื่มรวดเดียวสองอึกใหญ่ ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกปวดแปลบที่ท้องน้อย
เจียงถังสังเกตเห็นอาการผิดปกติ “เป็นอะไรไป?”
“ปวดท้องนิดหน่อยน่ะ”
“เดี๋ยวฉันเรียกหมอให้นะ บอกแล้วไงว่าตอนนี้ต้องรักษาอารมณ์ให้คงที่ แกจะไปโมโหใส่ยัยนั่นทำไมให้เสียสุขภาพตัวเองล่ะ?”
เจียงถังบ่นไปพลางกดเรียกหมอมาตรวจ
เมื่อหมอมาถึงและทำการตรวจอาการเบื้องต้น
จึงได้ผลวินิจฉัยว่า อาการของเธอไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงมากนัก หมอเพียงแค่กำชับว่าห้ามเคลื่อนไหวแรง ๆ และต้องรักษาอารมณ์ให้คงที่ที่สุดในช่วงนี้
หลังจากหมอออกไป
โหลวซิงอิ๋นก็เอ่ยถามเจียงถังขึ้นมา “ตอนนี้คนทั้งเมืองกั่งเฉิง ลือกันว่าเหยียนเฟยฝานเตรียมจะรับช่วงต่อดูแลเซี่ยอวี่อิงใช่ไหม?”
ข่าวลือนี้เริ่มแพร่สะพัดมาตั้งแต่เดือนที่สองหลังจากที่เหยียนเฟยหยวนเสียชีวิต
ในตอนนั้นเซี่ยอวี่อิงมักจะควงคู่กับเหยียนเฟยฝานออกงานสังคมอยู่บ่อยครั้ง
เจียงถังตอบกลับ “มันไม่ได้มีแค่นั้นน่ะสิ ข่าวลือเขายังบอกอีกว่าการตายของเหยียนเฟยหยวนน่ะ มีความเกี่ยวข้องกับเหยียนเฟยฝานและเซี่ยอวี่อิงด้วย”
“หาว่าพวกเขาน่ะลักลอบได้เสียกันมานานแล้ว และเด็กที่เซี่ยอวี่อิงคลอดออกมาน่ะ ก็เป็นลูกของเหยียนเฟยฝานทั้งนั้น”
เหลือเชื่อจริง ๆ
ข่าวลือเสียหายขนาดนี้ไม่มีผลกระทบต่อตระกูลเหยียนเลยหรือยังไง?
แต่ถึงอย่างนั้น ตระกูลเหยียนก็ยังปล่อยให้ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ทั้งหมดก็เป็นเพราะแม่มหาเศรษฐีของเซี่ยอวี่อิงนั่นแหละ!
เจียงถัง “ซิงอิ๋น ฉันรู้ว่าแกโกรธ แต่แกอย่าทำอะไรวู่วามนะ”
“แม่ของเซี่ยอวี่อิงน่ะเป็นยัยบ้าดี ๆ คนหนึ่ง วันนี้แกตบยัยนั่นซะน่วมขนาดนั้น นังนั่นต้องมาเช็กบิลกับแกแน่”
เจียงถังกลัวเหลือเกินว่าเพื่อนจะถูกเซี่ยหงหยางแก้แค้น
โหลวซิงอิ๋นฉายแววตาเย็นเยือก “ยัยนั่นไม่อยากจบเรื่องนี้ง่าย ๆ ก็นับว่าดีแล้วไม่ใช่เหรอ? เพราะฉันเองก็ไม่คิดจะจบง่าย ๆ เหมือนกัน”
เจียงถังเห็นแววตาของเพื่อนแล้วก็รู้สึกใจคอไม่ดี “ซิงอิ๋น แกจะทำอะไร?”