บทที่ 21 เกลียดเธอมากขนาดนั้นเลยเหรอ?

จ้าวฉี่ฉิงรีบที่ทานอาหารเย็นให้เสร็จและรีบกลับไปที่โรงพยาบาล

ตรงหัวมุมทางเดิน เธอมองเห็นคนที่เธอไม่อยากเห็นที่สุด

ฟู่ซีเสินไม่ได้สังเกตเห็นสายตาอันร้อนแรงข้างหลังเขา เขาเดินตรงเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย

เมื่อเห็นร่างสูงของฟู่ซีเสินค่อยๆหายไปจากสายตาของตัวเอง จ้าวฉี่ฉิงก็เดินตามไปโดยไม่รู้ตัว

ใบหน้าที่สงบและคุ้นเคยยืนอยู่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยปรากฏขึ้นในดวงตาของจ้าวฉี่ฉิง

ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าขำที่คิดว่าคนที่สามารถทำให้ฟู่ซีเสินเต็มใจที่จะมาโรงพยาบาลได้ก็คืออานหนิง

จ้าวฉี่ฉิงยืนอยู่ด้านนอกประตู และเธอก็สามารถได้ยินบทสนทนาระหว่างทั้งสองคนในห้องพักผู้ป่วย

"อาเสิน คุณมาแล้วเหรอ?"อานหนิงยิ้มอย่างอ่อนแรง

ฟู่ซีเสินไม่ได้ตอบอะไร

บรรยากาศภายในห้องพักผู้ป่วยค่อยๆเริ่มอึดอัดเพราะท่าทางที่เย็นชาของฟู่ซีเสิน อานหนิงชี้ไปที่เก้าอี้ข้างๆเพื่อทำลายบรรยากาศนั้น: "อาเสิน นั่งเถอะ ยืนไม่เมื่อยเหรอ?"

"ไม่"

ฟู่ซีเสินก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ราวกับว่ามีบางอย่างที่เขาเกลียดในตัวของอานหนิง

หลังจากที่ถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า อานหนิงก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรอีกต่อไป เธอบังเอิญเหลือบไปเห็นร่างๆหนึ่งที่อยู่ด้านนอกประตู

พิธีหมั้นที่เธอเตรียมมาอย่างดีถูกทำลายโดยจ้าวฉี่ฉิง และเธอก็รู้ได้ทันทีว่าคนด้านนอกนั้นคือใคร

เมื่อมองจากท่าทางของฟู่ซีเสินแล้ว เขาเองก็คงไม่รู้แน่ๆว่ามีใครบางคนอยู่ด้านนอก

อานหนิงก้มศีรษะลง มุมปากที่ยิ้มของเธอถูกเธอซ่อนไว้ในทันที

จ้าวฉี่ฉิงที่เฝ้าสังเกตทั้งสองคนอยู่ด้านนอกประตูก็รู้สึกเพียงว่าอานหนิงสังเกตเห็นตัวเธอแล้ว เธอรีบหลีกเลี่ยงสายตาของอานหนิงและพิงตัวเองเข้ากับผนังที่พวกเขาไม่สามารถมองเห็นเธอได้

หนึ่งนาทีต่อมา เมื่อไม่มีการตอบสนองใดๆภายในห้อง จ้าวฉี่ฉิงผู้ซึ่งถูกกระตุ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นจึงเงยหน้าขึ้นอีกครั้งเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ภายในห้องพักผู้ป่วย

"อาเสิน คุณยังโกรธเรื่องที่งานเลี้ยงอยู่หรือเปล่า?"มีน้ำตาภายในดวงตาของอานหนิง

ไม่มีการแสดงออกใดๆในดวงตาสีดำสนิทของฟู่ซีเสิน เขาตอบอย่างเย็นชา: "ไม่"

อานหนิงเหลือบมองเงาที่อยู่ข้างนอกและพูดอย่างไม่พอใจว่า: "ฉันรู้ว่าอาเสินดีกับฉันและจะไม่โกรธฉัน"

จ้าวฉี่ฉิงที่อยู่ข้างนอกเซไปหนึ่งที เธอไม่สามารถทนฟังได้อีกต่อไป เธอหันหลังและเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินการเคลื่อนไหวที่อยู่ด้านนอกประตู ฟู่ซีเสินก็หันไปมองทันที แต่เขาก็ไม่พบใคร เขาก้มศีรษะลงและครุ่นคิด

……

ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าผลการตรวจจะออกมา จ้าวฉี่ฉิงนั่งเงียบๆอยู่ตรงล็อบบี้เพื่อรอผลตรวจ

ฉากระหว่างทั้งสองคนในห้องพักผู้ป่วยยังคงสะท้อนอยู่ในจิตใจของจ้าวฉี่ฉิง

สิ่งที่ฟู่ซีเสินเกลียดที่สุดคือการถูกหลอก

ก่อนหน้านี้ฟู่เสี่ยวเฟิงปกปิดผลคะแนนของตัวเองและถูกเขาตำหนิ แต่อานหนิงใช้อุบัติเหตุทางรถยนต์เพื่อเรียกร้องความเห็นใจจากเขา แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ

จ้าวฉี่ฉิงเข้าใจความจริงอย่างถ่องแท้ว่านี่อาจเป็นความแตกต่างระหว่างการรักกับการไม่รัก!

ถ้าหากรัก ทุกสิ่งที่ทำคือถูกต้อง แต่ถ้าหากไม่รัก ทุกสิ่งที่ทำคือผิด