บทที่ 33 คุณหึงหรือ

หรงเยี่ยน ยิ้มและไม่สนใจ

จ้าวฉี่ฉิงที่ไม่ได้อยู่ในสถานการณ์นั้น ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอรู้เพียงว่าด้านหลังหรงเยี่ยนมีระยะห่างกว้างกว่าหนึ่งเมตร แต่ฟู่ซีเสินยังผ่านระหว่างพวกเขาสองคน

ฟู่ซีเสินจากไปโดยไม่บอก อานหนิงมองคนข้างหน้าก้มศีรษะแล้วรีบเดินตามฟู่ซีเสินไป

“พี่ฉี่ฉิงคนคนนั้นคือฟู่ซีเสินหรือเปล่า” หรงเยี่ยนมองไปที่จ้าวฉี่ฉิงและถาม

จ้าวฉี่ฉิงพยักหน้าโดยไม่มองหน้าแล้วถามว่า "ผลการประกวดจะออกมาเมื่อไหร่?"

“อาจใช้เวลาสักระยะ” ผู้คนในกองประกวดออกกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงพนักงานที่กำลังเก็บอุปกรณ์ หรงเยี่ยนกล่าว “เรากลับกันเถอะ”

"ได้"

ระหว่างทางกลับไปที่ห้อง ทั้งสองเห็น ฟู่ซีเสินและ อานหนิงซึ่งเพิ่งแยกจากกัน ที่สำคัญกว่านั้น ห้องของพวกเขาดูเหมือนอยู่ชั้นเดียวกัน

เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ จ้าวฉี่ฉิงหยุดเดินทันที

เธอไม่อยากเผชิญกับอานหนิงและไม่อยากมีปากเสียงกับเธอ

“พี่?” หรงเยี่ยนเอียงร่างกายเล็กน้อยและมองย้อนกลับไปที่ จ้าวฉี่ฉิงซึ่งอยู่ข้างหลัง

ในขณะนั้น ฟู่ซีเสินกำลังจะรับโทรศัพท์ เมื่อได้ยินเสียง เขาก็เหลือบมองไปข้างหลังอย่างไม่รู้ตัวและชนจ้าวฉี่ฉิง

ด้วยเหตุผลบางอย่าง จ้าวฉี่ฉิงรีบผลักหรงเยี่ยนที่อยู่ใกล้เธอออกไป และเอามือขวาลูบผมเข้าข้างหูเธอ

สิ่งที่ จ้าวฉี่ฉิงไม่เห็นก็คือหลังจากที่ ฟู่ซีเสินเห็นการกระทำของเธอ มุมปากเธอก็ยกสูงขึ้นเล็กน้อย

“คุณชายครับ คุณจะไปดูสถานที่ตอนนี้หรือไม่” ผู้ช่วยเว่ยถามคำถามเดียวกัน

เขารู้ว่า ฟู่ซีเสินไม่สนใจคำพูดของเขาในตอนนี้

"อืม"

ฟู่ซีเสินหยิบโทรศัพท์กลับมาแล้วพูดกับอานหนิงที่ยืนข้างเขาอย่างเย็นชา: “บริษัทมีบางอย่างที่ต้องทำ ต่อไปผู้ช่วยเว่ยจะไปกับคุณเพื่อเยี่ยมชมสถานที่ ผมจะกลับไปที่ห้องเพื่อจัดการเรื่องงานก่อน”

โดยไม่ให้โอกาสอานหนิงพูด ฟู่ซีเสินเดินเข้าไปในห้องโดยตรง

เมื่อเห็นประตูปิดลง อานหนิงก็กระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ: “คุณไม่ได้บอกว่าจะดูสถานที่กับฉันเหรอหรือ?”

หลังจากที่ ฟู่ซีเสินกลับไปที่ห้อง ดวงตาของจ้าวฉี่ฉิงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

ในเมื่อเขาไม่คิดจะสนใจอานหนิง อย่าโทษเธอสำหรับการแก้แค้น

ด้วยรอยยิ้มที่สดใส จ้าวฉี่ฉิงก้าวเข้าไปหาอานหนิง แต่ยังคงไม่ลืมที่จะบอกหรงเยี่ยน: "คุณอยู่ที่ห้องรอฉันก่อน"

ในเวลานี้ อานหนิงกำลังจะไปดูสถานที่หมั้น แต่ถูกมือเรียวขวางไว้

“คุณอาน จะรีบไปไหนหรือคะ”

ใบหน้าเล็กๆ ของ จ้าวฉี่ฉิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจ

“จ้าวฉี่ฉิง?”

อานหนิงดูกลัวเธอมาก ดังนั้นเธอจึงมองไปที่ประตูของฟู่ซีเสินซึ่งประตูถูกปิดลงอย่างแน่นหนา

“กำลังมองหาฟู่ซีเสินอยู่หรือ” จ้าวฉี่ฉิงตบไหล่ของ อานหนิงด้วยมือของเธอและพูดเบา ๆ “สบายใจได้ เขาไม่มาช่วยคุณเหรอ”

น้ำเสียงที่แน่วแน่ของ จ้าวฉี่ฉิงทำให้อานหนิงก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

“คุณอาน คุณดูกลัวฉันนะ” จ้าวฉี่ฉิงยักไหล่อย่างไร้เดียงสา ราวกับว่าเธอเป็นเหยื่อ

“จ้าวฉี่ฉิง, ซีเสิน กำลังจะเป็นคู่หมั้นของฉัน! ถ้าคุณกล้ารังแกฉัน เขาไม่ปล่อยคุณไปแน่นอน!” อานหนิงพูด: “ซีเสินและฉันมาที่นี่เพื่อเลือกสถานที่จัดงานหมั้น และเราจะหมั้นกันในไม่ช้านี้!”