บทที่ 34 ตรวจสอบหรงเยี่ยน

ฟู่ซีเสินเลิกคิ้วขึ้น “คุณคิดว่าเป็นไปได้ไหม”

“เอ่อ” จ้าวฉี่ฉิงก็ขมวดคิ้วเช่นกัน เขาจะหึงเธอได้อย่างไร

เพื่อไม่ให้เสียหน้า เธอเปลี่ยนเรื่อง "ฉันไปกินข้าวเย็นได้หรือยัง" น้ำเสียงที่นุ่มนวลกึ่งขอร้องของจ้าวฉี่ฉิง

เธอยังไม่ได้กินข้าวมาทั้งวัน

"ไปเถอะ"

ตอนนี้ ฟู่ซีเสินไม่ได้โต้เถียงเกี่ยวกับหัวข้อนี้อีกต่อไป ฟู่ซีเสินพาจ้าวฉี่ฉิงไปที่ร้านอาหาร

เมื่อเห็นร้านอาหารที่มีผู้คนพลุกพล่าน จ้าวฉี่ฉิงเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงหาร้านอาหารไม่เจอ

“สวัสดีตอนเย็น คุณลูกค้าสองท่าน ร้านอาหารของทางเรามีที่นั่งล็อบบี้และห้องส่วนตัว คุณจะนั่งที่ไหนดีครับ”

ทันทีที่จ้าวฉี่ฉิงก้าวเข้าไปในร้านอาหาร พนักงานเสิร์ฟมาหาเธอและถาม

“นั่งที่ล็อบบี้” จ้าวฉี่ฉิงไม่ได้วางแผนทานอาหารเย็นกับฟู่ซีเสิน

“ได้ครับ เชิญทางนี่” พนักงานเสิร์ฟยิ้มอย่างสุภาพและพาเธอไปยังตำแหน่งว่าง

เมื่อจ้าวฉี่ฉิงรับเมนูและกำลังคิดว่าจะสั่งอะไรฟู่ซีเสินก็เดินเข้ามา: "คุณไม่ไปห้องส่วนตัวเหรอ?"

"ไม่ไป"

ฟู่ซีเสินเลิกคิ้ว "ผมเป็นคนบอกทางให้คุณ ไม่คิดจะเชิญผมทานอาหารหน่อยหรือ"

หลังจากฟังคำพูดของเขา จ้าวฉี่ฉิงดูตกใจ

คนนี้คือ ฟู่ซีเสินที่เธอรู้จักจริงๆ เหรอ?

หลังจากนั้นไม่นาน จ้าวฉี่ฉิงยื่นเมนูให้เขา: "ถ้าเป็นแบบนี้ เชิญคุณฟู่สั่งเลย"

แค่อาหารมื้อเดียว จ้าวฉี่ฉิงไม่เชื่อ ฟู่ซีเสิน จะกินเธอจนหมดตัวเลยหรือ?

“ได้” ฟู่ซีเสินแกล้งทำเป็นไม่เข้าใจการแสดงออกของจ้าวฉี่ฉิงและสั่งอาหารสองสามจานแบบไม่เป็นทางการ

ใบหน้าของบริกรเปลี่ยนไปหลังจาก ฟู่ซีเสินสั่งอาหาร เขาขอโทษและพูดว่า: "ขอโทษครับ อาหารที่คุณสั่งไว้ขณะนี้มีเฉพาะในเมนูชุดของคู่รักเท่านั้น"

จ้าวฉี่ฉิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ฟู่ซีเสินเลือกได้ดีจริงๆ

“คุณลองปรึกษาคุณผู้หญิงดู”

พนักงานเสิร์ฟโยนปัญหาไปที่ จ้าวฉี่ฉิง

จ้าวฉี่ฉิงพูดไม่ออกครู่หนึ่ง เธอไม่ได้คาดหวังจะได้เห็นความตื่นเต้นและทำให้เธอโกรธ

“คุณคิดอย่างไร” ฟู่ซีเสินมองไปที่ จ้าวฉี่ฉิงดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความขี้เล่น

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาอาหารชุดคู่รักมา ขอบคุณค่ะ” จ้าวฉี่ฉิงกล่าวโดยตรง

หลังจากที่พนักงานเสิร์ฟจากไป บรรยากาศระหว่างทั้งสองเงียบลงทันที จ้าวฉี่ฉิงซึ่งไม่มีอะไรทำก็ก้มศีรษะและพูดคุยบน WeChat

หรงเยี่ยนถามเธอว่าเธอทานอาหารเย็นหรือยัง

จ้าวฉี่ฉิงยิ้มและตอบกลับข้อความ

เธอไม่รู้เลยสักนิดว่ารอยยิ้มของเธอตกลงไปในดวงตาของ ฟู่ซีเสินซึ่งดูประกายระยิบระยับมาก

ฟู่ซีเสินเหล่ สงสัยว่าใครกำลังคุยกับ จ้าวฉี่ฉิง?

หลังอาหารเย็น จ้าวฉี่ฉิงลุกขึ้นและกล่าวคำอำลากับฟู่ซีเสิน

และโดยบังเอิญตอนเดินผ่านไปชนโดนถ้วยกาแฟในมือ

ทำให้เสื้อสีขาวของจ้าวฉี่ฉิงเลอะเปื้อน

“ขอโทษ” ฟู่ฟู่ซีเสินเดินไปหยิบกระดาษทิชชู่ในมือแล้วเช็ดออกให้เธอ

“ไม่เป็นไร ฉันเป็นคนชนคุณเอง” จ้าวฉี่ฉิงเหลือบมองสิ่งสกปรกและถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

เธอชอบกระโปรงตัวนี้มาก แต่มันสกปรกแล้ว