บทที่ 46 เธอสำคัญกว่า

"ไม่ใช่" จ้าวฉี่ฉิงตอบด้วยท่าทีที่มั่นใจ

"แล้วมันคืออะไร?"

ขณะที่จ้าวฉี่ฉิงขมวดคิ้วของเธอและไม่รู้ว่าจะตอบยังไง จู่ๆก็เกิดความโกลาหลขึ้นที่ข้างนอกประตู ดูเหมือนว่าเธอจะได้ยินเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง

“มีคนทะเลาะกันข้างนอกหรือเปล่า”

จ้าวฉี่ฉิงเปลี่ยนเรื่อง

"อืม"

ฟู่ซีเสินไม่สนใจเรื่องข้างนอกประตูเลย

ผู้ช่วยเว่ยกำลังคุยโต้เถียงกับคุณนายอานอยู่ที่ข้างนอกประตู: "คุณนายอาน ที่นี่คือโรงพยาบาลนะ"

“อย่าพูดในสิ่งที่ไม่จำเป็นสำหรับฉัน ฟู่ซีเสินอยู่ในนั้นรึเปล่า?” คุณนายอานชี้ไปที่ห้องของจ้าวฉี่ฉิง

ผู้ช่วยเว่ยไม่ตอบและปิดปากลง

อานหนิงและจ้าวฉี่ฉิงอยู่ในโรงพยาบาลและได้อยู่ในโซนผู้ป่วยที่ใกล้ๆกัน เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาอาจจะเจอกัน

ไม่นะ แต่พอคุณนายอานเดินผ่านที่หน้าประตูของเขา เธอจึงเชื่อว่าฟู่ซีเสินอยู่ข้างใน

โชคดีที่ในห้องเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี เพราะงั้นคนข้างในก็จะไม่ได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้นที่ข้างนอกบ้าง

“ปล่อยให้ฟู่ซีเสินออกมา”

คุณนายอานเดินแทรกผู้ช่วยเว่ยเข้าไปและได้พยายามที่จะเปิดประตูออก

ตัวล็อคประตูมันบิดออก จ้าวฉี่ฉิงก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติและดูเหมือนว่าคนข้างนอกจะเดินตรงไปหาเธอ

"ฟู่ซีเสินไปดูสิว่าเป็นใคร" จ้าวฉี่ฉิงดูเหมือนจะรู้ว่าใครที่กำลังจะสร้างปัญหา?

เมื่อฟู่ซีเสินลุกขึ้นและเปิดห้องออก เขาก็เห็นคุณนายอานอยู่ข้างนอก เขาก็เลยปิดประตูห้อง "ปัง" เพื่อไม่ให้ จ้าวฉี่ฉิงแอบฟังได้

“คุณป้า” น้ำเสียงที่เย็นชาผสมกับความรู้สึกที่ใจร้อน

"ฟู่ซีเสิน เป็นคุณจริงๆด้วย" คุณนายอานเป็นคุณนั่นเอง ไม่คิดเลยว่าจะเดาถูกจริงๆด้วย

“ใครอยู่ข้างใน?”

“เธอจะเป็นใคร มันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของป้าเลย”

คุณนายอานไม่คิดอย่างนั้น เธอรู้สึกว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างในเป็นผู้หญิงที่ฟู่ซีเสินรับเลี้ยงดูอยู่ เธอก้าวไปข้างหน้าเพื่อหาคำตอบ

ฟู่ซีเสินใช้มือหยุดคุณนายอานเอาไว้ พร้อมกับเตือนด้วยน้ำเสียงของเขา: "ถ้าป้ามาขัดเวลาพักผ่อนของเพื่อนผม อย่าหาว่าผมใจร้ายกับป้าเลยนะ"

ฟู่ซีเสินเคารพเธอในฐานะผู้อาวุโส ดังนั้นจึงแนะนำไปหลายครั้ง

เมื่อรับรู้ถึงอารมณ์อันไม่พึงประสงค์ของฟู่ซีเสิน คุณนายอานดึงมือของเธอออกและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ที่แท้ก็เป็นเพื่อนของคุณนี่เอง งั้นฉันไม่รบกวนแล้ว”

ก็แค่นี้เอง เธอไปถามที่เคาน์เตอร์พยาบาลก็ได้

เมื่อเห็นท่าทีที่สงบลงของฟู่ซีเสิน คุณนายอานก็ได้พูดว่า “อานหนิงก็หายจากอาการบาดเจ็บที่โรงพยาบาลเช่นกัน ในฐานะคู่หมั้น* ถ้ามีเวลาก็ไปเยี่ยมเธอหน่อย ฉันกลับก่อนล่ะ”

"เข้าใจแล้ว" ฟู่ซีเสินตอบกลับไปและได้มองดูคุณนายอานจากไป

“คุณฟู่ เป็นเพราะผมเองที่ไม่ระวังเลยโดนคุณนายอานเห็นเข้า มันเลยทำให้เธอรู้สึกสงสัย”

“เธอสำคัญกว่า” คำพูดของฟู่ซีเสินดูคลุมเครือ แต่ผู้ช่วยเว่ยก็เข้าใจ

แน่นอนว่าเขาเดาไม่ผิด ฟู่ซีเสินรู้สึกกังวลเกี่ยวกับจ้าวฉี่ฉิง

อย่างไรก็ตามจ้าวฉี่ฉิงนั้นได้ตอบแทนฟู่ซีเสินโดยการเข้าใจพฤติกรรมที่เขาปฏิบัติต่อเธอ

เมื่อรู้ว่าฟู่ซีเสินอยู่ในโรงพยาบาล ซินมั่วและหรงเยี่ยนก็รีบไปหา ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในห้องผู้ป่วย พวกเขาเห็นฟู่ซีเสินที่กำลังจัดการกับเอกสารอยู่

ซินมั่วรู้สึกโกรธมาก ในฐานะเพื่อนสนิท ยังรู้เรื่องไม่เร็วเท่าอดีตสามีเลย

“เสี่ยวฉิงฉิง ทำไมเธอป่วยแล้วไม่ยอมบอกผม อยากจะเลิกเป็นเพื่อนกับผมใช่ไหม?”