บทที่ 49 ตัวตนที่พิเศษ

เมื่อเห็นปฏิสัมพันธ์ของทั้งสองคน จ้าวหลิงหลิงได้แต่มองดูจ้าวฉี่ฉิงอย่างเย็นชา: “ที่แท้พี่สาวของฉันก็ขี้เกียจมากกว่าเมื่อก่อน แม่เคยบอกไว้ว่าเมื่อแต่งงานและไปอยู่บ้านของคนอื่นแล้ว จะต้องดูแลสามีและสั่งสอนลูกให้ดี”

จ้าวหลิงหลิงจงใจเน้นย้ำสองคำสุดท้ายเพื่อเตือนฟู่ซีเสินว่าจ้าวฉี่ฉิงแต่งงานมาหลายปีแล้ว แต่ยังไม่มีลูกสักที น่าขายหน้าจริงๆ

จ้าวฉี่ฉิงหัวเราะและไม่สนใจคำพูดของจ้าวหลิงหลิง ในทางกลับกันก็ได้มองดูฟู่ซีเสิน: "ดึกมากแล้ว คุณกลับบ้านเถอะ"

“โอเค ถ้ามีอะไรก็โทรหาผมเลยนะ”

พอพูดเสร็จ ฟู่ซีเสินไม่ได้แม้แต่จะมองจ้าวหลิงหลิงเลย หลังจากนั้นก็เดินออกจากบ้านไป

จ้าวหลิงหลิงถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังและไม่มีใครสนใจในสิ่งที่เธอพูด

หลังจากที่ฟู่ซีเสินจากไป จ้าวหลิงหลิงก็เปลี่ยนสีหน้าของเธอทันทีและได้มองไปที่จ้าวฉี่ฉิงด้วยสายตาที่เย็นชา: "จ้าวฉี่ฉิงอย่าคิดว่าพอมีใครปกป้องเธอแล้วจะหยุดทำงานได้นะ พรุ่งนี้9โมงเช้าเตรียมอาหารเช้าให้ฉันด้วย "

หลังจากพูดจบ จ้าวหลิงหลิงก็เดินออกไปอย่างไม่เกรงกลัว ไม่ให้จ้าวฉี่ฉิงมีเวลาในการตอบกลับเลย

จ้าวฉี่ฉิงจะไม่เสียเวลากับคนไร้ประโยชน์ อยากกินอาหารเช้าที่เธอทำ ไม่มีทางหรอก

ตอนนี้ทั้งสามคนได้สงบลงแล้ว ตอนที่จ้าวหลิงหลิงได้ตื่นขึ้น พวกเขาก็พบว่าจ้าวฉี่ฉิงไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว

และนึกขึ้นได้ว่าไม่มีข้อมูลที่จะติดต่อเธอเลย จ้าวหลิงหลิงกระทืบเท้าอย่างโกรธเคือง: "จ้าวฉี่ฉิง เก่งนักนะ"

จ้าวฉี่ฉิงที่กำลังทำงานอยู่ ได้จามออกมาจนทำให้ตู้เซี่ยถงตกใจ เธอจึงรีบเดินไปหา: "ประธานจ้าว คุณเป็นหวัดหรือเปล่า？"

จ้าวฉี่ฉิงส่ายหัวและอธิบายว่า "สงสัยเมื่อวานอาจจะหนาวหน่อย"

“งั้นก็ดี ไม่งั้นฉันอาจจะได้ไปทำหลอดไฟอีกแน่เลย”

สำหรับการเจ็บป่วยและการไปรักษาในโรงพยาบาลของจ้าวฉี่ฉิง ตู้เซี่ยถงเป็นคนที่ต่อต้านมากที่สุด

ดูเหมือนว่าเธอจะมีผู้บังคับบัญชาสองคน ไม่เพียงแต่จะตอบสนองความต้องการของจ้าวฉี่ฉิงเท่านั้น แต่ยังห้ามฝ่าฝืนคำสั่งของฟู่ซีเสินอีกด้วย

ทั้งสองสิ่งนี้ทำให้เธอปวดหัว ให้เธอทำงานยังจะง่ายกว่าอีก

“หลอดไฟอะไร？”

หูของจ้าวฉี่ฉิงนั้นดีเป็นพิเศษหลังจากที่ป่วย โดยเฉพาะความประมาทของตู้เซี่ยถง มันฟังดูเหมือนจริงมาก

“ไม่มีอะไร” ตู้เซี่ยถง ไม่พูดถึงเรื่องซุบซิบในเวลาทำงาน แม้ว่าเธอจะอยากรู้จริงๆ

“งั้นก็ดี เซี่ยถง เธอไปช่วยฉันติดที่กันเสียงตรงประตูให้หน่อย ฉันจะบอกขนาดในภายหลัง”

เมื่อคิดถึงการกระทำของเหม่ยหลานและลูกสาวเธอเมื่อวานนี้ จ้าวฉี่ฉิงก็รู้สึกปวดหัวขึ้น

ทั้งสองจงใจส่งเสียงกลางดึกเพื่อรบกวนการพักผ่อนของเธอ โชคดีที่เสียงนั้นดังถึงแค่ตอนกลางดึกแล้วมันก็เงียบลง

“ประตู? ประธานจ้าว ประตูที่บ้านพังเหรอ?” ตู้เซี่ยถงที่กำลังแยกเอกสารอยู่ก็ได้ถามกลับไป

“แม่เลี้ยงของฉันและลูกสาวของเธอกลับมาแล้ว ประตูเก่ามันไม่เก็บเสียง” จ้าวฉี่ฉิงขมวดคิ้ว ไม่อยากพูดถึงเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา

เรื่องที่เกี่ยวกับอดีตประธานบริษัท ตู้เซี่ยถงรู้เรื่องอยู่เล็กน้อย รู้ว่าแม่เลี้ยงของเธอทำไม่ดีต่อลูกสาวของสามีเธอ คิดว่าจ้าวฉี่ฉิงก็ได้รับการปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรมเช่นกัน

“โอเค ฉันจะแก้ให้เร็วที่สุด”

“อ้อ ใช่แล้ว เธอส่งแบบสำรวจงานอดิเรกของฟู่ซีเสินมาให้ฉันหน่อย” จ้าวฉี่ฉิงกล่าว ทันใดนั้นก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในเมื่อวานนี้

ตู้เซี่ยถงเดินโซเซและรีบทำให้ร่างกายของเธอกลับมาเดินอย่างปกติให้เร็วที่สุด จริงๆแล้วจ้าวฉี่ฉิงขอให้เธอตรวจสอบเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฟู่ซีเสิน

รู้แต่แรกแล้วว่าตู้เซี่ยถงจะรับไม่ได้ แต่จ้าวฉี่ฉิงก็ได้อธิบายว่า: "อีกสามวันจะเป็นวันเกิดของฟู่ซีเสิน เขาเชิญฉันไปที่งานเลี้ยงวันเกิดและฉันอยากที่จะมอบของขวัญให้เขา"

"โอเค"

ตู้เซี่ยถงตอบอย่างไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าอะไร แต่ไฟนินทาในใจของเธอกลับจุดประกายขึ้นมา

ในไม่ช้า ผู้ช่วยเว่ยก็ได้รับรายงานจากลูกน้องของเขาว่ามีใครบางคนกำลังสืบเรื่องของฟู่ซีเสินอยู่ ทันใดนั้นคิ้วของเขาก็ขมวดขึ้น: "ค้นหาว่าใครที่มันกำลังสืบอยู่!"

ไม่นานหลังจากนั้น ผู้ช่วยเว่ยก็ได้เห็นชื่อของจ้าวฉี่ฉิงและตกใจเล็กน้อย

หากเป็นคนอื่นที่กำลังสืบฟู่ซีเสินอยู่ เขาจะถูกบล็อกและได้รับการตอบโต้ในทันที

แต่จ้าวฉี่ฉิงเป็นคนที่จัดการได้ยาก มีแต่ฟู่ซีเสินเท่านั้นที่สามารถจัดการได้

“ท่านประธาน มีคนกำลังสืบคุณอยู่” ผู้ช่วยเว่ยพูดและหอบหายใจถี่ๆไปด้วย

“รู้รึเปล่าว่าเป็นใคร?” ฟู่ซีเสินกำปากกาในมือของเขาอย่างไม่รู้ตัว

"ประธานบริษัทเซิ่งฮุย"

ฟู่ซีเสินขมวดคิ้วและคิดเกี่ยวกับแผนที่จะเอาไว้ตอบโต้อยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งเขาได้รับสัญญาณบางอย่าง ได้กระโดดออกจากตัวตนของใครบางคนแล้วได้เงยหน้าขึ้น สายตาของเขามองอย่างเย็นชา