บทที่ 67 ราคาซื้อขาย

เดิมทีก็คิดว่าเหม่ยหลานจะใช้ชีวิตอย่างซื่อสัตย์ในบ้านหลังเก่า แต่ใครจะไปรู้ว่าเธอก็มาที่เซิ่งฮุย

"ประธานจ้าว" ตู้เซี่ยถงรีบแจ้งจ้าวฉี่ฉิงในที่ทำงาน ถึงแม้ว่าเธอจะสงบสติอารมณ์ แต่เธอก็ได้ยินเสียงหอบ

"มีอะไรเหรอ?" จ้าวฉี่ฉิงถามอย่างไม่เป็นทางการและอ่านเอกสารต่อไป

"คุณนายจ้าวมาที่นี่" แม้ว่าเหม่ยหลานจะทำอะไรผิดศีลธรรม เธอก็ยังเป็นภรรยาของพ่อของจ้าวฉี่ฉิง

"เธอมาได้ยังไง?" จ้าวฉี่ฉิงเดินออกจากห้องทำงานด้วยความสงสัยและได้ยินเสียงของเหม่ยหลานจากระยะไกล

เหม่ยหลานอยู่ในแวดวงคนรวยยังไม่รู้ความหมายของคำว่า "คุณภาพ"

จ้าวฉี่ฉิงขมวดคิ้วและเร่งฝีเท้าของเธอ "ทำไมเธอถึงตะโกนออกไปนอกประตู?"

ตู้เซี่ยถงหยุดครู่หนึ่ง และเสียงของเธอก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด "เธอบอกว่าเธอเป็นประธานบริษัท และเธอต้องจัดประชุมสามัญผู้ถือหุ้น"

เมื่อได้ยินคำพูดของตู่เซี่ยถง จ้าวฉี่ฉิงก็เยาะเย้ย เหม่ยหลานไม่มีสมองเลยจริงๆ

ถ้าการเป็นประธานบริษัทมันง่ายขนาดนี้ เธอจะไม่รบกวนและพ่อของเธอจะไม่ตาย

"ให้ร.ป.ภ.พาเธอไปที่ห้องร.ป.ภ."

เมื่อพนักงานของบริษัทได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับปัญหาในเหม่ยหลาน พวกเขาจึงซุบซิบเพื่อหาคำตอบ

ตู้เซี่ยถงอยู่กับจ้าวฉี่ฉิงมาเป็นเวลานานแล้ว และเธอรู้ดีว่าเธอไม่ชอบที่จะเห็นสถานการณ์แบบนี้ ดังนั้นเธอจึงวิ่งไปหาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเพื่อพูดคุย และฉากที่มีชีวิตชีวาก็เงียบลงในทันที

จ้าวฉี่ฉิงมองไปที่พนักงานที่รวมตัวกันและพูดอย่างเย็นชาว่า "พนักงานทุกคนที่ไม่ทำงานจะถูกหักโบนัสของเดือนนี้"

หลังจากคำพูดจบลง พนักงานก็รีบกลับไปที่ตำแหน่งของตัวเอง และสายตาที่เฉียบแหลมทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัว

จนกระทั่งบริษัทกลับสู่สภาพการทำงานปกติ จ้าวฉี่ฉิงก็เดินช้าๆไปที่ห้องรักษาความปลอดภัย

"จ้าวฉี่ฉิงล่ะ? ไปเรียกให้เธอมาหาฉัน" เหม่ยหลานนั่งบนเก้าอี้และมองดูผู้คนรอบๆตัวเธอด้วยความรังเกียจ

เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะล้มเลิกความคิดที่จะเข้าบริษัท

"ประธานจ้าวกำลังไป" ตู้เซี่ยถงอธิบาย

"เหรอ? ไปเอาน้ำมาให้ฉันสิ" หลังจากได้รับคำตอบ เหม่ยหลานรู้สึกว่าคอของเธอแห้ง และสั่งตู่เซี่ยถงต่อหน้าเธอ

เมื่อตู้เซี่ยถงกำลังมองหากาน้ำชา จ้าวฉี่ฉิงผลักเปิดประตูและเข้าไป "เธอคือคนของฉัน คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งเธอ?"

จ้าวฉี่ฉิงมองดูตู้เซี่ยถงต่อหน้าเธอ คนหลังยืนเคารพในมุมและไม่รบกวนการสนทนาระหว่างทั้งสอง

"อีกไม่นานฉันจะเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัทนี้ และขอให้เธอรินน้ำให้ฉันสักแก้วก็เป็นสิ่งที่สมควรนะ"

การแสดงออกที่ว่างเปล่าของเหม่ยหลานทำให้จ้าวฉี่ฉิงหัวเราะและเธอถาม "คุณซื้อหุ้นของผู้ถือหุ้นรายอื่นได้ยังไง?"

"ฉันได้ถามทนายแล้ว และในไม่ช้าหุ้นของคุณจะถูกโอนมาเป็นชื่อของฉัน"

เหม่ยหลานมาที่บริษัทเซิ่งฮุยหลังจากปรึกษาทนายความ

เธอไม่ต้องการเห็นจ้าวฉี่ฉิงแสดงพลังของเธอในบริษัทแม้แต่วันเดียว

จ้าวฉี่ฉิงแค่คิดว่ามันไร้สาระ "หุ้นไม่ใช่ของพ่อฉัน ฉันเกรงว่าคุณจะไม่สามารถผ่านขั้นตอนการโอนหุ้นได้"

เมื่อเธอไปที่บ้านของชายชราเมื่อวานนี้ จ้าวฉี่ฉิงได้ถามเฉพาะเจาะจงว่าหุ้นนั้นเป็นของพ่อของเธอหรือไม่ แต่ชายชราปฏิเสธโดยตรง

ไม่ว่าใครจะเป็นคนให้ เหม่ยหลานจะไม่มีวันแย่งชิงส่วนแบ่งไปจากเธอโดยเปล่าประโยชน์

เมื่อสัมผัสดวงตาที่มั่นคงของจ้าวฉี่ฉิง หัวใจของเหม่ยหลานเริ่มตื่นตระหนก

เธอใช้ราคาสูงเพื่อตรวจสอบเส้นทางของการกระทำของจ้าวฉี่ฉิงในช่วงห้าปีที่ผ่านมา และพบว่าเธอไม่ได้ติดต่อกับผู้คนของบริษัทเซิ่งฮุยโดยบอกว่าหุ้นดังกล่าวมีอยู่แต่เดิม

"ในเมื่อคุณคิดว่าหุ้นนั้นเป็นของคุณ ฉันก็จะรอจนกว่าวันนั้นจะมาถึง ฉันจะรอดูละกัน"

จ้าวฉี่ฉิงไม่ต้องการเสียคำพูดกับเหม่ยหลานเธอหันหลังกลับและจากไป และในขณะเดียวกันก็อธิบายว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่ควรปล่อยให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องปรากฏตัว

หากมีใครขัดขวางคำสั่งของบริษัท มาตรการบางอย่างอาจถูกนำออกจากการป้องกันตัว

เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวฉี่ฉิง เหม่ยหลานก็อยากจะขับไล่เธอออกจากบริษัทเซิ่งฮุยโดยสิ้นเชิง แต่มันยังไม่ถึงเวลา