บทที่ 13

ในขณะนี้ โถงงานเลี้ยงครึกครื้นเป็นพิเศษ

บนเวที มีกลุ่มสตรีที่สง่างามกำลังเต้นรำแบบดั้งเดิมของสมัยฮั่นถังอยู่

ทุกรอยยิ้มและทุกการเคลื่อนไหวของพวกเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์และมีความงดงามเป็นพิเศษ

ทำให้คนหลงใหล

หน้าเวทีมีกลุ่มคนมีชื่อเสียงที่แต่งตัวอย่างสง่างามกำลังนั่งอยู่

บางคนดื่มไวน์กันและพูดคุยกัน บางคนเพลิดเพลินกับการแสดงอย่างเงียบๆ

ลู่เฉินหาที่นั่งแล้วนั่งดื่มน้ำผลไม้และดูการแสดง

" เฮ้! ลู่เฉิน! ไม่คิดว่าคุณกล้าจะแอบเข้ามาจริงๆ?"

ในขณะที่ลู่เฉินดูการแสดงอย่างมีความสนใจ

เสียงที่ทำลายบรรยากาศก็ดังขึ้นจากข้างๆกายเขา

ลู่เฉินเหลือบมองอย่างสบายๆ และเห็นหยางเหว่ย หลี่ชิงเหยาและเลขาจางพอดี

“ฮึ่ม! ช่างโชคร้ายจริงๆ ทำไมไปทุกที่ก็จะได้เจอคุณล่ะ!” เลขาจางดูไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก

หลี่ชิงเหยาไม่ได้พูดอะไร หลังจากเหลือบมองอย่างเย็นชา เธอก็ไปนั่งที่นั่งว่างบริเวณแถวหน้า

“ลู่เฉิน อีกเดี๋ยวจะจัดการประมูลเพื่อการกุศลแล้ว คุณมีเงินหรอ? ไม่คิดว่าคุณจะกล้ามานั่งตรงนี้?” หยางเหว่ยพูดจาถากถาง

“ถ้าไม่มีเงินก็จะนั่งไม่ได้หรอ” ลู่เฉินถาม

“เฮ้! คุณพูดถูกแล้ว ถ้าคุณไม่มีเงินก็นั่งไม่ได้จริงๆนั่นแหละ! คนที่วันๆไม่ทำอะไรอย่างคุณจะมีสิทธิ์ที่มานั่งกับเราได้อย่างไร?” หยางเหว่ยพูดอย่างดูถูกเหยียดหยาม

“คุณได้ยินแล้วหรือยัง? ลุกขึ้นให้ฉันนั่งเร็ว!” เลขาจางเตะไปที่เก้าอี้

“แล้วถ้าผมไม่ยอมล่ะ” ลู่เฉินเงยหน้ามองเล็กน้อย

“ไม่ยอม? งั้นฉันจะให้รปภ.ไล่คุณออกไป!” เลขาจางขู่

“งั้นคุณลองดูได้เลย” ลู่เฉินดูไม่แยแส

“โอเค! คุณรนหาที่เองนะ! ถ้าขายหน้าก็อย่ามาโทษฉันละกัน!”

เลขาจางกำลังจะยกมือขึ้นเพื่อเรียกรปภ.มา แต่หลี่ชิงเหยาก็หยุดเธอไว้ "ช่างเถอะ ถ้าเขาอยากนั่งก็ให้เขานั่งซะ"

“คุณหลี่คะ?” เลขาจางขมวดคิ้ว

“ปล่อยเขาไปเถอะ” หลี่ชิงเหยาพูดอย่างใจเย็น

“ฮึ่ม! ลู่เฉินคุณนี่ช่างโชคดีจริงๆ!”

เลขาจางขึงตาใส่เขาและยอมแพ้ในที่สุด

ในเวลานั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หลังจากที่เลขาจางรับสาย สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

การแสดงออกที่เย่อหยิ่งในเมื่อกี้ถูกแทนที่ด้วยความตื่นตระหนก

“เกิดอะไรขึ้น?” หลี่ชิงเหยาสังเกตเห็นถึงความผิดปกติอย่างรวดเร็ว

“คุณหลี่คะ... เกิด...เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น!”

เลขาจางกล่าวอย่างประหม่า "ฉันเพิ่งได้รับข่าวภายในว่าตระกูลฉาวดูเหมือนจะตัดชิงเฉิงกรุ๊ปออกจากรายชื่อคัดเลือก!"

"อะไรนะ?!"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้พูดออกมา สีหน้าของหลี่ชิงเหยาก็เปลี่ยนไปทันที "คุณแน่ใจไหมว่าข่าวนี้เป็นเรื่องจริง?!"

“น่าจะไม่ผิดพลาด เพื่อนของฉันบังเอิญได้ยินเรื่องนี้เข้าตอนที่เธอไปทำธุระ” เลขาจางกล่าว

"เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง?"

สีหน้าของหลี่ชิงเหยาดูไม่ดี

เพื่อที่จะได้อยู่ในรายชื่อคัดเลือกล่วงหน้านี้ เธอพยายามเป็นอย่างมาก

เธอไม่เพียงแต่ใช้เงินเป็นจำนวนมาก แต่เธอยังติดหนี้บุญคุณคนอื่นมากมายอีกด้วย

เดิมเธอคิดว่าถ้าเข้าสู่รายชื่อคัดเลือกล่วงหน้า แล้วพบกับคุณฉาวอีกครั้ง เธอก็จะมีคุณสมบัติในการเป็นคู่ร่วมมืออย่างแน่นอน แต่เธอไม่เคยคิดว่าในช่วงสุดท้ายเธอจะถูกคัดออกอย่างไม่มีเหตุผล อีกทั้งยังไม่มีการเตือนล่วงหน้าด้วย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

“คุณหลี่คะ เราควรทำอย่างไรดีในตอนนี้ล่ะคะ? หากเราไม่สามารถเข้ารายชื่อคัดเลือกล่วงหน้าได้ ความพยายามก่อนหน้านี้ทั้งหมดของเราจะเสียเปล่า” เลขาจางไม่ยินยอม

"ให้ฉันคิดก่อน..."

หลี่ชิงเหยาขมวดคิ้ว

การที่เป็นคู่ร่วมมือของตระกูลฉาว เงินเป็นเรื่องรอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเลื่อนตำแหน่งและสถานะของเธอ

แม้ว่าชิงเฉิงกรุ๊ปจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่มีรากฐานอะไร

ถ้าขึ้นเรือลำใหญ่ของตระกูลฉาวนี้ได้ ก็เท่ากับมีผู้สนับสนุนแล้ว

ความสำเร็จก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม!