บทที่ 180

หลังจากมหาเสนาบดีหลี่ทราบเรื่องนี้ เขาก็ดุนางกับองค์ชายรองยกใหญ่

หลี่จิ้งหย่ารู้จักบิดาของนางดีเกินไป

หากเรื่องนี้ไม่ได้รับการแก้ไขที่ดี นางจะกลายเป็นบุตรสาวที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลหลี่ และความฝันที่จะกลายเป็นฮองเฮาในอนาคตก็จะพังทลายด้วยเช่นกัน

นางจึงรีบขอยาแก้พิษหญ้าฝรั่นจากที่ปรึกษา แล้วตามหาเกอมามาที่ถูกวางตัวเป็นสายลับในวังของตระกูลหลี่ตั้งแต่ช่วงแรกๆ จากนั้นก็ลอบเข้ามาในวังเพื่อป้อนยาแก้พิษให้กับฮองเฮา เพื่อกอบกู้สถานการณ์

เกอมามาคุ้นเคยกับการเห็นคลื่นลมมานักต่อนักแล้ว จึงกล่าวอย่างใจเย็นว่า “หากป่วยเพียงไม่กี่วันก็ไม่มีใครสืบค้นหรอก แต่การวางยาพิษฮองเฮามิใช่เรื่องเล็กน้อย ฝ่าบาทจะต้องสืบสวนจนถึงที่สุด ตอนนี้พระชายาจะต้องปกป้องตัวเองให้ดี ที่ปรึกษาคนนั้นต้องตาย คนของเรือนเจียวชวนก็ต้องตาย จากนั้นพวกเราก็หาทางโยนความผิดให้พระสนมหมิง”

“ดูเหมือนนี่จะเป็นทางเดียว...”

หลี่จิ้งหย่าถอนหายใจ

เดิมทีนางกับเซียวเย่หลันเป็นเพื่อนเล่นมาตั้งแต่เด็ก ใจจริงก็ไม่อยากให้สนมหมิงต้องตายเลย

อย่างไรก็ตามคนคำนวณไม่สู้ฟ้าลิขิต ทางออกของปัญหานี้ มีแค่เสียสละหมิงเฟยเพื่อปกป้องตัวเอง

ทันใดนั้น

ทั้งสองคนก็ได้ยินเสียงดัง “ปัง” เป็นเสียงฉากกั้นหลังตั่งเตียงที่ล้มลง!

พวกนางพากันสะดุ้ง เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งก็พากันตกใจจนหน้าซีด

“ท่าน...พวกท่านทำไม...”

หลี่จิ้งหย่าไม่นึกว่า จะมีคนซ่อนตัวในวังเฟิงหลิง!

เซี่ยเชียนฮวันและเซียวเย่หลันทยอยเดินออกมาหลังฉากกั้น

“จ้านอ๋อง...”

เกอมามาตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ นางคุกเข่าลงที่พื้นพลางตัวสั่น

เซี่ยเชียนฮวันเบะปาก นางเลิกคิ้วแล้วมองไปยังชายที่อยู่ข้างกาย “ดูให้ดี ว่าใครกันแน่ที่พยายามจะฆ่ามารดาท่าน”

“พี่เย่หลัน นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด ฟังข้าอธิบายก่อน”

หลี่จิ้งหย่าถึงกับปากซีด