บทที่ 368

ซูอวี้เออร์ตาแดงก่ำ ขณะเดินตามหลังเซียวเย่หลัน ด้วยท่าทางราวกับกำลังกล้ำกลืนความอยุติธรรมใหญ่หลวง

ตอนนี้เอง แม้แต่อู่อันโหวก็ใช้สายตาตกตะลึงมองมาทางเซี่ยเชียนฮวัน

พวกเขาทั้งหมดเชื่อซูอวี้เออร์

“สาวน้อย นี่ดูไม่เหมือนสิ่งที่เจ้าทำเลย!” อู่อันโหวกล่าวด้วยเสียงไม่อยากจะเชื่อ

เซี่ยเชียนฮวันในสายตาของเขา ควรจะเป็นสตรีที่ฉลาดและแข็งแกร่ง

นางกลายเป็นสตรีขี้หึงเหมือนคนบ้าเช่นนี้ได้อย่างไร?

เซี่ยเชียนฮวันยิ้มน้อยๆ “แม้แต่ท่านโหวยังไม่คิดว่า นี่เป็นสิ่งที่ข้าทำ”

“เจ้าพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร?”

อู่อันโหวถามต่อ

แต่ซูอวี้เออร์กลับขัดจังหวะด้วยน้ำตา “วันนี้พระชายาตั้งใจมาทำให้ข้าอับอาย บอกข้าว่าเป็นสนมหนึ่งวัน ก็เป็นสนมไปชั่วชีวิต ข้าทนคำพูดเหล่านี้ได้ แต่ไม่ว่าอย่างไรท่านไม่ควรทำลายชุดแต่งงานของข้า แล้วพรุ่งนี้ข้าจะไปพบปะผู้คนได้อย่างไร...”

ท่าทางของนางดูเจ็บปวดมาก

เซียวเย่หลันกล่าวปลอบโยน “อย่าร้องไห้เลยนะ ข้าจะส่งคนไปหาชุดที่ดีกว่าเดิมกลับมาทันที พรุ่งนี้เจ้าจะงดงามกว่าใคร”

“ขอบคุณท่านอ๋อง”

ซูอวี้เออร์พุ่งเข้าไปในอ้อมแขนเซียวเย่หลัน ซ่อนรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก

ตอนนี้นางไม่เพียงแต่บรรลุเป้าหมาย แต่ยังทำให้เซี่ยเชียนฮวันแบกหม้อดำอีกด้วย

ช่างคุ้มค่าจริงๆ

“แม่นางซูความสามารถในการปั้นน้ำเป็นตัวของเจ้าช่างร้ายกาจขึ้นทุกวัน แม้แต่บทก็ช่วยออกแบบให้ข้าอีกด้วย ข้าพูดได้ว่าเลื่อมใสจริงๆ” เซี่ยเชียนฮวันมองพวกเขาด้วยสายตาที่เย็นชา

เซียวเย่หลันกล่าวอย่างไม่พอใจว่า “ทำไมเจ้าถึงบอกว่าอวี้เออร์ปั้นน้ำเป็นตัว ในห้องมีเพียงเจ้ากับนางแค่สองคน ถ้าไม่ใช่เจ้า แล้วจะเป็นใคร?”

“ไม่ใช่ข้า งั้นก็เหลือแค่คนเดียว”

เซี่ยเชียนฮวันจ้องมองซูอวี้เออร์

อย่างไรก็ตาม เมื่อประโยคนี้ลอยเข้าหูของเซียวเย่หลัน กลับกลายเป็นไร้สาระมาก!

“ความหมายของเจ้าคืออวี้เออร์ตัดชุดแต่งงานของตัวเอง? เซี่ยเชียนฮวัน เจ้าไม่ได้โกหกเก่งอย่างที่เจ้าคิดหรอกนะ”