บทที่ 369

“ปรากฏว่าการได้ยินของท่านอ๋องยังไม่หายดีหรอกหรือ? งั้นข้าจะพูดอีกครั้ง ในอนาคตไม่ว่าท่านจะถูกคนอื่นเอามีดแทงคอ หรือนอนตายในห้องใต้ดินเหมือนคนไร้ประโยชน์ ข้าก็จะไม่สนใจท่าน ตอนนี้ได้ยินชัดไหม?”

เซี่ยเชียนฮวันสะบัดแขนออกจากมือของเซียวเย่หลัน หันหน้าไปอีกด้าน ไม่อยากเงยหน้ามองผู้ชายคนนี้แล้ว!

บรรยากาศพลันหนาวเย็นขึ้นมา

อู่อันโหวกับเสี่ยวตงต่างยืนตัวแข็งทื่ออยู่สองฝั่ง สีหน้าดูตกใจมาก มีเพียงลูกตาเท่านั้นที่สามารถขยับได้ มองไปทางเซียวเย่หลัน แล้วมองไปที่เซี่ยเชียนฮวันอีกครั้ง

สองคนนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นสามีภรรยากัน แต่กลับทำตัวขิงก็รา ข่าก็แรง

เซียวเย่หลันกำหมัดแน่น จนมีเสียงกระดูกลั่นดัง “กร๊อบ”

ในที่สุดเขาก็ระงับความโกรธที่พุ่งพล่านในใจได้ เขาดึงเซี่ยเชียนฮวันกลับมา “เจ้าขอโทษอวี้เออร์ก่อน”

ตอนนั้นเอง ซูอวี้เออร์ก็ควักผ้าเช็ดหน้าขึ้นมา แสร้งซับน้ำตาของตัวเอง

รอเซียวเย่หลันดึงเซี่ยเชียนฮวันแรงๆ นางก็ค่อยกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “ท่านอ๋อง ความจริงในใจของพระชายาคงโกรธมาก ข้าเข้าใจทั้งหมด ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากแบ่งปันสามีกับใครอีก ตราบใดที่พระชายารู้ความผิดของนาง ข้าก็ไม่อยากไล่ตาม”

“ยังเป็นอวี้เออร์ที่มีเหตุผลที่สุด”

เซียวเย่หลันถอนหายใจเบา ๆ

เขานึกขึ้นได้ว่าก่อนที่ตัวเองจะแต่งงานกับอวี้เออร์ เขาตอบตกลงที่จะทำตามคำขอของพระสนมหมิงที่จะยอมรับพระชายารองอีกคนหนึ่ง เขาเสียใจต่ออวี้เออร์จริงๆ

อวี้เออร์เป็นผู้มีพระคุณของเขา และยังมีความรู้สึกผูกผันกันอย่างลึกซึ้ง

แล้วตอนนี้ เซี่ยเชียนฮวันยังใช้กรรไกรมาทำลายชุดแต่งงานของนางอีก แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ยังอดทนไม่เอาความ

สิ่งนี้ทำให้เซียวเย่หลันอดรู้สึกผิดต่อนางมากขึ้นไปอีก

“เรื่องที่ข้าไม่ได้ทำ ข้าจะไม่ขอโทษ”

เซี่ยเชียนฮวันเปิดปากพูดอย่างเย็นชา

เซียวเย่หลันยอมรับผิด เพลิงโทสะในใจก็พลันลุกโชน “จนถึงตอนนี้ เจ้ายังไม่รู้สำนึกอีก!”

“ถ้าหูของท่านอ๋องหนวก ข้าสามารถพูดต่อไปได้เรื่อยๆ จนกว่าท่านจะได้ยินอย่างชัดเจน”

เซี่ยเชียนฮวันกล่าวทีละคำว่า “ข้าไม่ได้ตัดชุดแต่งงานของซูอวี้เออร์”

“เจ้า...”