บทที่ 386

“ทูลเสด็จพ่อ รู้สึกแย่เพคะ”

เซี่ยเชียนฮวันตอบตามตรง

ฮ่องเต้ร้องหึออกมา “หากรู้ว่าจะต้องตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ทำไมถึงต้องก่อเรื่องที่ยุ่งยากเช่นนี้ขึ้นมา เพราะความหึงหวงชั่วขณะ!”

“เสด็จพ่อ ลูกสะใภ้บริสุทธิ์ ผู้บงการที่ทำร้ายคุณหนูรองเซวี่ยเป็นคนอื่น พวกเขาไม่ต้องการให้ลูกสาวของมหาดเล็กเซวี่ยแต่งงานกับเซียวเย่หลัน”

เซี่ยเชียนฮวันรู้ว่านี่อาจจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้ออกจากสำนักคุมประพฤติ

นางต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อทำให้เผด็จการที่น่าสงสัยคนนี้เชื่อในตัวเอง

ฮ่องเต้หรี่ตาลงและประสานมือไว้ด้านหลัง “เท่าที่ข้ารู้ สาวใช้ส่วนตัวของเซวี่ยจวิ้นระบุว่าเป็นเจ้า และพวกอันธพาลที่เจ้าเจ็ดจับตัวไปนั้น ก็สารภาพว่าเป็นเจ้าด้วย ตอนนี้เจ้ามีหลักฐานอะไรที่จะพิสูจน์ว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเป็นคนอื่น?”

“ลูกสะใภ้...ไม่มีหลักฐาน” เซี่ยเชียนฮวันเม้มปาก ก่อนเงยหน้าน้อยๆ มองตรงไปที่ฮ่องเต้ “แต่ลูกสะใภ้เชื่อว่า เสด็จพ่อก็คิดว่าเรื่องนี้มีข้อสงสัยมากมาย ไม่เช่นนั้นคงไม่มาเยี่ยมลูกสะใภ้”

“เหอะ”

ฮ่องเต้ส่งเสียงหัวเราะเย็นชา

ดวงตาของเขาลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง ทำให้เป็นเรื่องยากที่จะคาดเดาความคิดที่แท้จริงของเขา แต่เมื่อเขามองไปที่เซี่ยเชียนฮวัน ก็มีการพิจารณาบางอย่างที่จริงจัง

“สาวน้อย เจ้ารู้ไหมว่าเซวี่ยฉีกดดันข้า โดยขอให้ข้าประกาศให้ใต้หล้ารู้โดยเร็วที่สุด และลงโทษเจ้า” ฮ่องเต้เดินช้าๆ นอกห้องขัง

เซี่ยเชียนฮวันตกตะลึง ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ลูกสะใภ้ติดคุกจึงไม่รู้อะไรเลย แต่ลูกสะใภ้รู้สึกขอบพระทัยเสด็จพ่อมาก ที่ทนต่อแรงกดดันจากมหาดเล็กเซวี่ย และยังไม่ได้ตัดสินลงโทษลูกสะใภ้”

นางรู้ดีว่า ถ้าหากฮ่องเต้ตัดสินความผิดแล้ว แม้ว่าในอนาคตจะมีหลักฐานใหม่ที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนางได้ แต่ก็ไม่อาจกลับคำตัดสินได้

กษัตริย์ตรัสคำไหนคำนั้น

สี่คำนี้ หนักเท่าภูเขา

ฮ่องเต้ตรัสอย่างสงบว่า “ไม่เพียงเท่านั้น ขุนนางจำนวนมากในราชสำนักยังถือโอกาสนี้ ถวายฎีกากล่าวหาเจ้าเจ็ดว่า มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ปล่อยให้ภรรยาของเขาก่อเหตุฆาตกรรม และยังระบุข้อกล่าวหาต่างๆ นี่เป็นความพยายามที่ชัดเจนในการโค่นล้มเขา”

“เซียวเย่หลันกุมอำนาจทหาร จึงเป็นธรรมดาที่หลายๆ คนจะอิจฉา”เซี่ยเชียนฮวันกล่าวเสียงเบา