บทที่ 422

ประโยคเหน็บแนมนี้ แซะทั้งเซียวหมิงเซียนและเหล่าสตรีสูงศักดิ์ทั้งหมด

สีหน้าของพวกนางพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก

“เซี่ยเชียนฮวัน เจ้ากล้าดูหมิ่นข้าหรือ” เซียวหมิงเซียนพูดด้วยความโมโห

“ข้าแค่เปรียบเทียบเท่านั้นเอง องค์หญิงแปดคงไม่ใจแคบขนาดนั้นหรอกกระมัง นี่โมโหจริงๆ หรือ? ดูเหมือนว่า องค์หญิงสี่จะอดทนและใจกว้างกว่ามาก”

เซี่ยเชียนฮวันกระตุกยิ้มที่มุมปาก ทุกคำพูดล้วนแล้วแต่เหยียบย่ำเซียวหมิงเซียน โดยการยกเซียวหมิงหลานมาเปรียบเทียบ

ในแง่ของความอาวุโส เซียวหมิงหลานมีอายุมากกว่านาง จึงไม่อาจเยาะเย้ยนางได้

อีกทั้งตัวตนเช่นเซียวหมิงเซียน จะสามารถแตะต้องได้ง่ายงั้นหรือ?

“หึ ข้าจะไม่โกรธ วันนี้เป็นวันดีที่ได้มาชมดอกบ๊วย ดังนั้นข้าจะไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเจ้า”

เซียวหมิงเซียนระงับความโกรธของนาง

ดูเหมือนว่า นางพยายามหลีกหนีจากการถูกเปรียบเทียบกับเซียวหมิงหลาน

เซียวหมิงหลานค่อนข้างเยือกเย็น นางยิ้มน้อยๆ แล้วกล่าวว่า “ได้ยินว่าน้องแปดเลือกเขยขวัญอันต้องใจได้แล้ว และทูลขอพระราชโองการเสกสมรสกับเสด็จพ่อ จริงหรือไม่?”

“จริงเพคะ เสด็จพี่ทรงรอบรู้จริงๆ”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ เซียวหมิงเซียนก็เลิกคิ้วอย่างภาคภูมิใจอีกครั้ง

ที่นางมาวันนี้ก็เพื่ออวดสิ่งนี้

นางมองไปที่ใบหน้าของเซี่ยเชียนฮวันและคนอื่นๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ราวกับนกยูงรำแพนหาง แล้วพูดจาโอ้อวดว่า “บุคคลที่ข้าเลือกก็คือ จอหงวนคนปัจจุบัน ที่กำลังจะถูกแต่งตั้งเป็นขุนนางมหาดเล็กคนใหม่!”

เซี่ยเชียนฮวันได้ยินดังนั้นก็คิ้วกระตุกขึ้นมา

เซี่ยเหยียนพูดถูกจริงๆ ด้วย

ฮ่องเต้ต้องการส่งเสริมคนใหม่ จึงมอบตำแหน่งที่เซวี่ยฉีทิ้งไว้หลังจากที่เขาเกษียณและกลับไปยังบ้านเกิด ให้กับจอหงวนคนใหม่จากครอบครัวที่ยากจน

โชคดีที่นางไม่ได้เดิมพันกับเซี่ยเหยียน...

“สามีในอนาคตของข้ามีความสามารถและหล่อเหลาเป็นอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่เป็นจอหงวนเท่านั้น แต่ยังได้รับความโปรดปรานจากเสด็จพ่ออีกด้วย เขามีอนาคตที่สดใส นอกจากเขาแล้ว ยังจะมีใครอีกล่ะที่คู่ควรกับข้า?”