บทที่ 423

“น้องสะใภ้ พบกันอีกแล้วนะ”

เซียวจ้านเดินมาหาเซี่ยเชียนฮวัน และกล่าวทักทายนางอย่างเป็นธรรมชาติ

เซี่ยเชียนฮวันยิ้มแล้วพยักหน้า “สวัสดีท่านพี่ห้า”

“เอ๋ พี่สะใภ้กับพี่ห้าสนิทสนมกันตั้งแต่เมื่อไหร่ พี่เจ็ดทราบเรื่องนี้หรือไม่?”

หลังจากเซียวหมิงเซียนพูดคุยกับสามีในอนาคตเสร็จ เมื่อได้ยินเสียงของเซี่ยเชียนฮวัน นางก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับมาพูดจาเหน็บแนม

เป็นที่ทราบกันดีว่า องค์ชายห้าเป็นคนโรแมนติกและต่อต้านสังคมเล็กน้อย

เซียวหมิงเซียนจงใจพูดจาเช่นนี้ เพื่อกระตุ้นจินตนาการของผู้อื่น และทำลายชื่อเสียงของเซี่ยเชียนฮวัน

และเป็นไปตามที่นางคาดหวัง ทุกคนต่างมองเซี่ยเชียนฮวันและเซียวจ้านอย่างละเอียด คล้ายกับสงสัยว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกันหรือไม่

“น้องแปดระมัดระวังคำพูดและการกระทำของตัวเองเสียบ้าง เจ้าสวมหมวกเขียวให้จ้านอ๋องโดยไม่มีเหตุผล ระวังจะโดนโกรธเอาได้”

เซียวจ้านหุบยิ้ม และมองเซียวหมิงเซียนอย่างมีความหมาย

ใบหน้าของเซียวหมิงเซียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และรู้สึกเจ็บที่กระดูกสันหลังโดยไม่รู้ตัว บทเรียนอันแสนเจ็บปวดจากการถูกตีในวันนั้น ยังคงชัดเจนในใจของนาง

“ข้าแค่ล้อเล่น สวมหมวกเขียวอะไรกัน นั่นมันร้ายแรงเกินไป” ด้วยความกลัวที่มีต่อเซียวเย่หลัน นางจึงยอมแพ้

ตอนนั้นเอง จอหงวนที่อยู่ข้างๆ เซียวหมิงเซียนก็จับมือนางเบาๆ แล้วพูดว่า “ถ้าหากจ้านอ๋องทรงพิโรธขึ้นมาจริงๆ ให้พระองค์มาหาข้าน้อย ตราบใดที่สามารถปกป้ององค์หญิงได้ แม้จะเป็นโทสะของพญายม ข้าน้อยก็รับไหว”

“อวี้สวี่...”

เซียวหมิงเซียนรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก

แต่เซี่ยเชียนฮวันกลับคิดกับตัวเองว่า พวกผู้ชายสามารถพูดจาไร้สาระได้ทุกประเภทเมื่อพวกเขามีความรัก เขาต้องมีสักกี่ชีวิตกัน ถึงจะสามารถรับเพลิงโทสะของเซียวเย่หลันได้?

นางขัดจังหวะหวานซึ้งระหว่างเซียวหมิงเซียนกับจอหงวน แล้วพูดอย่างเป็นกันเองว่า “ดูเหมือนคุณชายท่านนี้ จะเป็นชายหนุ่มผู้หล่อเหลาและมีความสามารถ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของเสด็จพ่อที่องค์หญิงแปดกล่าวถึง”

“ข้าน้อยเกรงว่าจะรับคำชมเหล่านี้ไม่ไหว”

จอหงวนหันกลับมาโค้งคำนับเซี่ยเชียนฮวัน หลี่จิ้งหย่า และหญิงสาวคนอื่นๆ ถึงแม้ว่าเขาจะเกิดมายากจน แต่มารยาทกลับละเอียดอ่อน ไม่แปลกเลยที่จะได้รับการสนับสนุนจากฮ่องเต้และเซียวหมิงเซียน

เขายืดตัวขึ้นอย่างอ่อนโยน “ซืออวี้สวี่คารวะองค์หญิงและพระชายาทุกท่าน”