บทที่ 458

“นางไม่เป็นไรแล้ว”

สีหน้าของเซี่ยเชียนฮวันซีดขาว พิงอยู่บนวงกบประตูอยู่ เพื่อให้ตนเองได้พักสักหน่อย

เซียวเย่หลันกลับยังจะไล่ถามอีกว่า: “เด็กรักษาเอาไว้ได้หรือเปล่า?”

“ยินดีกับท่านอ๋องด้วยที่เป็นพ่อคน”

เซี่ยเชียนฮวันไม่อยากจะพูดกับเขาให้มากความ จับผนังประตูเอาไว้ ค่อยๆก้าวเดินออกไป

เซียวเย่หลันไม่มีเวลาที่จะเจาะลึกความหมายคำพูดประโยคนี้ของนาง พุ่งเข้าไปในห้องอย่างรีบร้อน เห็นซูอวี้เออร์ถูกผ้ายัดอยู่ในปากเอาไว้แน่นอย่างคาดไม่ถึง ใบหน้าหล่อเหลาก็เกิดแสดงอารมณ์ไม่พอใจออกมา

ผู้หญิงคนนั้นไม่รังแกอวี้เออร์ ดูเหมือนว่าจะไม่สบายไปทั้งตัว!

เขาหยิบผ้าที่อยู่ในปากของซูอวี้เออร์ทิ้งไป กล่าวออกมาด้วยเสียงอบอุ่นว่า: “ตอนนี้เจ้ารู้สึกเป็นยังไงบ้าง”

“หลังจากท่านอ๋องไปแล้ว พี่หญิงทั้งตีทั้งด่าข้า ยังใช้ผ้ายัดใส่ปากของข้าไว้แน่น ไม่อนุญาตให้ข้าพูด......”

ซูอวี้เออร์จ้องไปที่เซียวเย่หลันนิ่งๆด้วยน้ำตา ราวกับว่าถูกรังแกจนไม่อาจจะทนได้

แต่นางจิตใจดีเช่นนี้ จะต้องให้อภัยและเข้าใจในพฤติกรรมอันเลวร้ายแต่ละอย่างของเซี่ยเชียนฮวันแน่นอน “ข้าก็สามารถเข้าใจได้ถึงอารมณ์ในตอนนี้ของพี่หญิง ท่านอ๋อง ท่านอย่าตำหนิพี่หญิงเลย”

“เจ้าแค่สนใจดูแลร่างกายของตนให้ดี อย่างอื่นไม่จำเป็นต้องเป็นกังวลอีก”

เซียวเย่หลันกล่าวปลอบออกมา

ท่านหมอจูเดินเข้ามาจับชีพจรให้ซูอวี้เออร์ จากนั้นก็กล่าวออกมาอย่างประหลาดใจว่า: “ชีพจรครรภ์ของสนมซูสงบลงแล้ว วิชาแพทย์ของพระชายาช่างน่าทึ่งจริงเชียว แก่กล้าเป็นร้องเท่ายิ่งกว่าหมอคนใดที่กระหม่อมเคยเจอมาเลย เกรงว่าจะมีเพียงกุ่ยอีในตำนานถึงจะแยกสูงต่ำกับนางได้น่ะสิ!”

ได้ยินคนอื่นชื่มชนเซี่ยเชียนฮวัน อารมณ์ของเซียวเย่หลันก็ค่อนข้างดีขึ้นมา

เขาโบกมือไปมา “พอแล้ว เจ้าถอยออกไปได้แล้ว”

ท่านหมอจูโค้งตัวถอยออกไป

ในห้องเหลือแค่เพียงเซียวเย่หลันและซูอวี้เออร์สองคน

ซูอวี้เออร์ลูบท้องเอาไว้ มุมปากปรากฏเป็นรอยยิ้มที่มีความสุขขึ้น “ในที่สุดข้าก็สามารถมีลูกให้ท่านอ๋องได้ เขาจะต้องเป็นผู้ปกครองที่มีปัญญาและความสามารถอย่างยิ่งเฉกเช่นท่านอ๋องอย่างแน่นอน พิชิตและปกครองทั่วทั้งโลก

เซียวเย่หลันกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มจางๆว่า: “หรือจะอ่อนโยนจิตใจดีเหมือนเจ้าก็เป็นได้”

“หรือว่าเหมือนท่านอ๋องก็ยิ่งดี”

ซูอวี้เออร์เขินอาย