ตอนที่ 2
บทที 2
September 18, 2026
หลินเฟิงออกจากคฤหาสน์ของตระกูลหลี่ มองสถานที่ที่เขาเคยใช้ชีวิตมาสามปีครั้งสุดท้าย
ตอนมาก็มาอย่างโดดเดี่ยว และจากไปด้วยมือเปล่า
รถโรลส์-รอยซ์คันหนึ่งที่ขับมาแต่ไกลจอดตรงหน้าเขา
เมื่อประตูรถเปิดออก ชายวัยกลางที่สวมสูทคนหนึ่งลงจากรถ
“คุณหลิน....”
ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม วิ่งเหยาะๆไปที่หลินเฟิง
“คุณมาได้อย่างไร” หลินเฟิงมองอย่างตั้งใจ คนที่มานั้นเป็นประธานบริษัทเทียนหัวอินเตอร์เนชั่นแนล
จ้าวเทียนหวากล่าวตามความจริง “ช่วงนี้ผมกำลังวิจัยโครงการพัฒนาของเขตซีเฉิงกับนางหลิน วันนี้ตั้งใจจะมาหานางหลินเพื่อปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องรายละเอียด
หลินเฟิงพยักหน้า “ไม่ต้องปรึกษาแล้ว”
“หลี่ฮุ่ยหรานมีตระกูลหวางเป็นที่พึ่งแล้ว ต่อไปนี้จะไม่ต้องการความสนับสนุนของเราแล้ว”
“และก็ไม่ใช่นางหลินอีกต่อไป”
“อ๋า
”
จ้าวเทียนหวาตกใจมาก
“นี่...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น
”
หลินเฟิงพูดแบบไม่ได้ปิดบัง “ผมหย่ากับหลี่ฮุ่ยหรานแล้ว”
“ต่อจากนี้ไป ผมจะไม่มีความสัมพันธ์ใดๆกับตระกูลหลี่อีก”
หลินเฟิงมองไปที่จ้าวเทียนหวา ตบไหล่เขาเบาๆ “จ้าว สามปีมานี้คุณงานหนักแล้วนะ”
ธุรกิจของจ้าวเทียนหวาอยู่ที่ต่างประเทศทั้งหมด เมื่อสามปีก่อนถูกย้ายงานกลับมาประเทศจีนเพื่อสนับสนุนตระกูลหลี่”
รายได้ในช่วงสามปีที่ผ่านมานี้เกือบเป็นศูนย์
จ้าวเทียนหวาโค้งตัวพูดว่า “คุณหลินพูดแบบนี้เกรงใจเกินไปแล้ว”
“เป็นเกียรติของผมอย่างมากที่ได้ทำงานเพื่อคุณหลิน”
“แต่ว่าคุณหนูหลี่ทำไมจู่ๆต้องหย่ากับคุณหลินล่ะ”
“เป็นเพราะคนที่แซ่หวางนั้นจงใจขัดขวางหรือเปล่า”
จ้าวเทียนหวาขมวดคิ้ว ตบหน้าอกและพูดว่า “หากเป็นเช่นนนี้ ผมจะไปหาคุณหนูหลี่พูดให้ชัดเจนด้วยตัวเอง”
สามปีมานี้แม้ว่าตัวเขาเองจะร่วมมือกับตระกูลหลี่มาโดยตลอด
แต่ทั้งหมดเป็นเพราะได้รับคําสั่งจากคุณหลิน
ไม่งั้น ตระกูลหลี่แม้ช่วยเขาถือรองเท้าก็ไม่มีสิทธิ์ ยิ่งไม่ต้องว่าร่วมมือกับเขาเลย
ตอนนี้บริษัทได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ คาดไม่ถึงว่าเธอจะหย่ากับคุณหลินเลย อุปมาว่าวิสัยทัศน์ไม่กว้างไกล
หลินเฟิงส่ายหัว “ช่างเถอะ ผมหย่ากับหลี่ฮุ่ยหรานแล้ว ต่อจากนี้ไปเราไม่เกี่ยวกันอีก”
“ถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ผมไปก่อนนะ”
จ้าวเทียนหวาตบหน้าผากตัวเอง พึ่งนึกบางอย่างออก “คุณหลิน ยังมีเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่ง เสวียนหลิงโสมที่เมื่อก่อนคุณให้ผมตามหา ผมได้ข่าวเขามาแล้ว แต่ว่า...”
“แต่ว่าอะไร” หลินเฟิงหันหน้ากลับไปถามทันที
“แต่ว่าเสวียนหลิงโสมนี้เป็นสมบัติที่สืบทอดของตระกูลถัง ไม่มีขายเลย”
จ้าวเทียนหวาเปลี่ยนคำพูดว่า “แต่ผมได้ข่าวว่า ลูกสาวคนเดียวของถังว่านหลี่ติดโรคที่รักษาได้ยากเมื่อห้าปีก่อน ตอนนี้มีชีวิตอยู่ได้ไม่นานแล้ว และกําลังพักฟื้นที่เจียงโจว”
“ถ้าคุณหลินช่วยรักษา ต้องได้ของนี้แน่”
หลินเฟิงหรี่ตาเล็กน้อย
เสวียนหลิงโสมมีความสําคัญมากสําหรับเขา การต่อสู้ในเมืองหนานไฮ่เมื่อสามปีก่อน ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและความสามารถก็ลดลงมาก
มีแต่สมบัติล้ำค่าจากธรรมชาติของธาตุทั้งห้าเท่านั้น ที่จะสามารถรักษาโรคที่ซ่อนอยู่ให้หายได้
ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถพลาดเสวียนหลิงโสมได้
“ดูเหมือนว่าคุณได้คุยกับตระกูลถังแล้วใช่ไหม”ดวงตาของหลินเฟิงเหมือนดาบคม
จ้าวเทียนหวากลืนน้ำลายและเหงื่อตกออกมาจากหน้าผาก
พูดอย่างต่ำต้อยว่า “คุณหลินฉลาดมาก ผมไม่กล้าปิดบัง ถังว่านหลี่เคยบอกว่า ขอแค่รักษาลูกสาวของเขาให้หาย”
“เขาสามารถรับเงื่อนไขต่างๆของคุณหลินได้หมด”
หลินเฟิงยืนยืนโดยเอามือไพล่หลัง และไม่ได้เอาผิดเขา “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไปที่ตระกูลถังกันเถอะ”
จ้าวเทียนหวาดีใจมาก เชิญหลินเฟิงขึ้นรถและปิดประตู
เขาเพิ่งจะขึ้นรถก็เห็นรถยนต์ BMWกำลังขับมาอย่างเร็ว
จอดตรงหน้าคฤหาสน์ของตระกูลหลี
ชายผู้หนึ่งลงรถอย่างเร็ว
“ประธานจ้าว ท่านได้คุยกับพี่สาวผมเสร็จแล้วหรือ ทำไมไม่นั่งอีกสักครู่ล่ะ
คนที่มานี้เป็นน้องชายของหลี่ฮุ่ยหราน หลี่เหวินเชา
“ฮึม”
จ้าวเทียนหวามองเขาและออกเสียง“ฮึม”อย่างดูถูก
จากนั้นก็ขึ้นรถออกไป