ตอนที่ 3
บทที่ 3
September 18, 2026
ตอนนี้หลินเฟิงกําลังหลับตาพักผ่อนอยู่บนรถ
เสียงโทรศัพท์ปลุกให้เขาตื่น
คาดไม่ถึงว่าหลี่ฮุ่ยหรานจะโทรมา
เขารับสายก็ได้ยินเสียงที่เย็นชาชองเธอ “หลินเฟิง คุณกำลังอยู่กับประธานจ้าวเหรอ”
“หลินเฟิงมองไปที่จ้าวเทียนหวาที่อยู่ข้างๆเขา “ใช่”
หลี่ฮุ่ยหรานหายใจเข้าลึกๆ ความดันโลหิตเพิ่มขึ้นรวดเร็ว
หลี่เหวินเชาไม่ได้โกหก
“หลินเฟิง คุณทำให้ฉันผิดหวังมาก คุณมีอะไรไม่พอใจสามารถพูดกับฉันตรงๆได้”
“ทำไหมถึงต้องใส่ร้ายตระกูลหลี่ลับหลังแบบนี้หรอ”
หลินเฟิงนวดขมับและพูดว่า “ถ้าผมบอกว่าผมไม่ได้ใส่ร้ายตระกูลหลี่ คุณจะเชื่อผมไหม”
หลี่ฮุ่ยหราน “งั้นทำไมประธานจ้าวมาถึงที่ตระกูลหลี่แล้วจู่ๆก็ออกไปล่ะ แถมยังต้องการยุติความร่วมมือกับตระกูลหลี่ด้วย”
“จ้าวเทียนหวาจะเลือกทำอะไรเป็นเรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับผม”
หลี่ฮุ่ยหรานโกรธมาก คิดว่าหลินเฟิงกล้าทำแต่ไม่กล้ายอมรับ
เธอกัดฟันแล้วพูดทีละคำว่า “ฉันดูคุณผิดไปจริงๆ”
น้ำเสียงของหลินเฟิงเย็นลง “คุณเชื่อแต่ตัวเองอยู่ตลอด ไม่เคยคิดจะเข้าใจความจริง”
“ผมไม่รู้ว่าหลี่เหวินเชาได้พูดอะไรกับคุณ และก็ไม่อยากอธิบายเรื่องนี้ด้วย”
“ต่อไปอย่าเอาเรื่องแบบนี้มายุ่งผม”
พูดจบ เขาก็วางสาย
เส้นเลือดสีเขียวที่แขนโปนยกขึ้น สายตาเต็มไปด้วยความเย็นชา
สามปีที่ผ่านมา คาดไม่ถึงเลยว่าตัวเองไม่เคยได้รับความไว้วางใจจากหลี่ฮุ่ยหรานเลย
แค่ความสงสัยเล็กน้อยก็โทษเขาทั้งหมด
ในใจเธอคงคิดว่าเขาเป็นคนกากๆที่เกาะผู้หญิงกินมั้ง
จากบทสนทนาเมื่อกี้ จ้าวเทียนหวาก็เดาได้เลยว่าคือตระกูลหลี่โทรมา
เขาถามอย่างระมัดระวังว่า “คุณหลิน ต้องให้บทเรียนกับตระกูลหลี่บ้างไหม”
หลินเฟิงถอนหายใจและโบกมือ “ช่างเถอะ ต่อไปอยู่ให้ห่างจากตระกูลหลี่ก็พอแล้ว”
เขาไม่ได้อยากทำร้ายตระกูลหลี่ ที่เหลือก็ปล่อยให้พวกเขาทำเองรับเองไปเถอะ
รถยนต์โรลส์-รอยซ์ขับเข้ายังมิด-เลเวลวิลล่าอย่างช้าๆ
ดูเหมือนว่าคนรับใช้จะได้รับแจ้งมาแล้ว จึงต้อนรับทั้งสองคนเข้าไปห้องรับแขกทันที
“ท่านทั้งสองรออยู่ที่นี่สักพักนะคะ ฉันจะไปแจ้งคุณปู่ว่าพวกท่านมาแล้ว”
หลังจากเทชาให้เขาทั้งสองเสร็จ คนรับใช้ก็หันหลังขึ้นไปชั้นบน
หลินเฟิงมองไปรอบๆแล้วพูดเบาๆว่า “ตระกูลถังดูเหมือนไม่ค่อยมีคนนะ”
จ้าวเทียนหวา: “คุณหลินอย่าดูถูกตระกูลหลินมาก ถังว่านหลี่เป็นเพียงตัวแทนของตระกูลถังในเจียงโจวเท่านั้น”
“ครอบครัวของเขามีอำนาจยิ่งใหญ่ในเมืองกลาง”
“คุณหนูของตระกูลถัง ถังหว่าน ก็มีความสามารถมากเหมือนกัน ก่อตั้งการค้าข้ามชาติด้วยตัวคนเดียวเมื่อห้าปีก่อน มีสินทรัพย์หลายหมื่นล้าน”
“ยิ่งเป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของหัวหน้าเจียงโจว ศิลปะการต่อสู้ยอดเยี่ยมเกินคนทั่วไป ถ้าไม่ใช่เพราะป่วยหนัก คงจะเป็นอันดับหนึ่งในกลุ่มคนรุ่นใหม่ของเจียงโจว” หลินเฟิง จิบชาแล้วยิ้ม：“คุณชื่นชมคุณหนูตระกูลถังมากเลยนะ”
“หลี่ฮุ่ยหรานเป็นอย่างไรเมื่อเปรียบเทียบกับเธอ”
“ฮ่าๆๆ...”
จ้าวเทียนหวาหัวเราะ “ก็เหมือนกับเอานกกาเหว่าไปเปรียบเทียบกับฟีนิกซ์”
ยังไงหลินเฟิงก็หย่ากับหลี่ฮุ่ยหรานแล้ว เขาก็พูดตรงๆโดยไม่เกรงใจ”
ทันใดนั้นจ้าวเทียนหวาก็กลอกตาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณหลินหล่อ จิตใจแข็งแกร่งและปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างใจกว้าง เป็นคนยอดเยี่ยมมากคนหนึ่ง”
“คุณหนูตระกูลถังเป็นคนสวยและมีความสามารถ”
“หากคุณทั้งสองได้แต่งงานกัน จะต้องเป็นเรื่องที่ดีและเป็นมงคลมาก”
“คุณหลินถ้าสนใจ ผมยอมเป็นพ่อสื่อ”
“คึกๆ”
หลินเฟิงเกือบจะสําลักน้ำชาตาย จ้องมองเขาแวบหนึ่ง
“เรื่องผมคุณอย่ากังวลเลย สนใจเรื่องตัวเองก็พอ”
จ้าวเทียนหวาเกาหัวอย่างอึดอัดใจ ไม่คิดว่าคุณหลินไม่ได้มีความคิดอะไรเลย
เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังขึ้น
จ้าวเทียนหวาลุกขึ้นต้อนรับด้วยรอยยิ้มทันที “คุณปู่ถัง”
ถังว่านหลี่จับมือเขาไว้และพูดอย่างตื่นเต้นว่า “พี่จ้าว หมอเทวดาที่คุณพูดอยู่ที่ไหน”
จ้าวเทียนหวารีบแนะนำขึ้น “ท่านผู้นี้คือหลินเฟิง คุณหลิน เคยอาศัยอยู่ที่ทะเลจีนใต้เพื่อหลีกเลี่ยงโลกและปฏิบัติธรรม มีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม
ถังว่านหลี่เห็นหลินเฟิงยังหนุ่มขนาดนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็หยุดทันที พูดด้วยเสียงเบาๆว่า “พี่จ้าว คุณไม่ได้ล้อเล่นกับผมใช่มั้ย