บทที่ 121 ผมรู้สึกว่าพี่ชอบนะ

ธันวายิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วก็เอาโทรศัพท์ออกมาอย่างเชื่องช้า แล้วเริ่มตรวจดูเทรนทวิตเตอร์ของวันนี้

ในที่พวกสุดเรื่องวุ่นวายในทวิตเตอร์ก็หายไป เทรนฮิตฉาวที่ติดอยู่นานแล้วของชัชนันท์ก็หายไปด้วยเหมือนกัน

หัวข้อของตอนนี้คืองานแฟชั่นโชว์ของChanel ในหัวข้อเทรนฮิตแทบจะมีแต่ดาราที่มาดูงานแฟชั่นโชว์ทั้งหมด

#ธันวาไปดูแฟชั่นโชว์#ติดอยู่ในเทรนอันดับหนึ่ง ข้างหลังหัวข้อยังคงมีคำว่าฮิตตัวหนึ่งติดตามอยู่เช่นเคย

เขากดเข้าไปดูตามความเคยชิน หน้าแรกที่เข้ามาสู่สายตาก็คือ รูปถ่ายที่ทวิตเตอร์ออฟฟิศเชี่ยวXเอนเตอร์เทนเมนท์เป็นคนโพสต์ออกมา เป็นรูปถ่ายเก้าใบของเขาที่อยู่ในงานแฟชั่นโชว์

จากนั้น เขาก็กดเข้าไปดูรูปทีละใบ

ในรูปถ่ายแต่ละใบ ล้วนถ่ายติดชัชนันท์มาด้วย แต่กลับไม่ได้ถูกเขาแย่งความเปล่งประกายไปเลยสักนิด

ตอนที่นิ้วมือลูบไล้ผ่านรูปถ่ายแต่ละใบไปนั้น สายตาของเขาก็จะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าของเธออยู่นานอย่างไม่รู้ตัว

เพราะว่าไม่ได้รับการตอบรับ ช่างภาพก็เลยไม่ยอมแพ้ แล้วถามขึ้นมาอีกครั้งว่า “ไม่ใช่ พี่ธัน พี่บอกผมมาซิ ว่าตกลงมันใช่หรือเปล่า?”

“สอดรู้สอดเห็น” ธันวาตอบกลับมาเสียงต่ำ น้ำเสียงยังคงใสสะอาด อ่อนโยนและบริสุทธิ์เช่นเดิม

“ผมรู้สึกว่าพี่ชอบนะ” ช่างภาพพูดขึ้นมาอีก “สาวสวยซะขนาดนั้น ถ้าเป็นผม ผมก็ชอบ”

“จะนอนสักหน่อยนะ ห้ามรบกวนล่ะ” ธันวาหันไปมองเขาทีหนึ่ง จากนั้นก็ยื่นมือไป ปิดไฟดวงที่อยู่บนหัวไปอย่างคุ้นเคยเป็นอย่างดี

ในชั่วพริบตาเดียว โลกทั้งใบก็มืดมิดลงไป

เขาก้มหน้าลงไป แล้วตั้งหน้าตั้งตาดูทวิตเตอร์ไป

แสงสีฟ้าส่องอยู่บนหน้าเขา จนส่องให้ใบหน้านั้นค่อนข้างอ่อนโยนและงดงาม ดวงตาเป็นประกายสุกใสราวกับกลืนกินดวงดาวในกาแล็กซีนับพันนับหมื่นเข้าไป

รถยังคงขับไปอย่างมั่งคง กลุ่มแฟนคลับที่บ้าคลั่งนั่น ยิ่งอยู่ก็ยิ่งห่างไกลออกไปจากรถ

แต่ถึงจะเป็นเช่นนี้ เสียงกรีดร้องที่ตื่นเต้นพวกนั้น ก็ยังลอยเข้ามาในรถอยู่ดี

พอเห็นว่าเขาไม่อยากพูดอะไรแล้ว ช่างภาพก็ยอมแพ้ไป ทุกอย่างก็เงียบสงบลง

ธันวากดเปิดคอมเมนต์ออกมาดูอย่างเชื่องช้า กวาดตามองไปก็เห็นแต่คอมเมนต์ของแฟนคลับที่เต็มไปหมด :

“อ๊ากกกกกกกกก……สามีฉันหล่อไร้ที่ติจริง ๆ”

“อ๊ากกกกกกกกกก…… ฉันจะตายแล้ว”

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก”

พอมองเห็นIDที่คุ้นเคยพวกนั้น มุมปากของเขาก็คลี่ยิ้มที่อ่อนโยนและงดงามออกมาเสี้ยวหนึ่ง

แสงจากไฟข้างถนน พาดผ่านใบหน้าของเขาไป ในช่วงระหว่างที่แสงไฟประสานกัน บนใบหน้าของเขามีกลิ่นอายชีวิตที่สงบสุขปรากฏออกมาเสี้ยวหนึ่ง

“ถึงแม้ว่าจะได้เห็นพี่ธันของเราอยู่ทุกวัน แต่ว่าฉัน ยังไงก็ยังรู้สึกมองไม่พออยู่ดี” ช่างทำผมอจลาที่อยู่ข้าง ๆ พูดออกมา เอามือข้างหนึ่งเท้าคางไว้ จ้องมองไปที่ธันวา แล้วพูดออกมา

“เธอเปลี่ยนรูปหน้าจอของเธอให้เป็นฉันก่อน แล้วค่อยมาพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน” ธันวาอดไม่ได้ที่จะประชดขึ้นมาเล็กน้อย จากนั้นก็อ่านคอมเมนต์ต่อไป

อจลากระแอมไอขึ้นมาอย่างเขินอาย “พวกนั้นเป็นแค่ดอกไม้ริมทาง แต่พี่คือแสงฉันต่างหาก”

ธันวาหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง “พอแล้วมั้งน่า ยัยผู้หญิงหลายใจ”

อจลาหัวเราะแฮะ ๆ ขึ้นมา “จริง ๆ นะ พี่คือชีวิตฉันจริง ๆ นะ”

ธันวาส่ายหน้าขึ้นมาอย่างเหนื่อยหน่าย แล้วก็ไม่ได้สนใจเธออีก สำหรับคำเยินยอของพวกเขานี้ ตัวเองมีภูมิคุ้มกันตั้งนานแล้ว

หน้าจอยังคงถูกรูดต่อไป เป็นคอมเมนต์ของแฟนคลับเต็มไปหมด ตัวเขาเองก็ไม่อยากอ่านต่อไปแล้ว ก็เลยเอาโทรศัพท์เก็บเข้าไปในกระเป๋าเลย แล้วหลับตาลงพักสายตาไป

ในขณะเดียวกัน ใน“กลุ่มแฟนคลับภรรยาของธันวา”ก็กำลังแสดงความคิดเห็นกันใน#เกี่ยวกับเรื่องที่ชัชนันท์หว่านเสน่ห์ใส่ธันวาในงานแฟชั่นโชว์