บทที่ 174 เธอรู้ไหมว่าไม่เคยมีใครกล้าให้ผมทำแบบนี้มาก่อน

คมสันกับจิตรินก็รีบลุกขึ้นยืนและเดินมาข้างๆ ชัชนันท์

“นันท์คนสวย ตอนนี้เธอยังมึนหัวอยู่หรือเปล่า?” คมสันถาม

ชัชนันท์พยักหน้าเล็กน้อย “อืม นิดหน่อย”

จิตรินเอ่ย “น่าจะเป็นเพราะเสียเลือดมากเกินไปแน่ๆ เลย ถ้างั้นก็ต้องกินของที่บำรุงเลือดเยอะๆ หน่อยนะ”

เหล่าบุคลากรทางการแพทย์ก็ยังคงเข็นชัชนันท์ต่อไปข้างหน้า

พวกแทนไทต่างก็ช่วยเข็นไปตลอดทาง

ขณะนั้น ชัชนันท์ก็มองไปยังใบหน้าของพวกเขา และเธอก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเป็นอย่างมาก

…………

หลังจากชัชนันท์ถูกย้ายให้มานอนที่เตียงขนาดใหญ่ในห้องผู้ป่วย VIP แล้ว เหล่าบุคลากรทางการแพทย์ก็จากไป

จิตรินยกเก้าอี้มาสามตัวและวางไว้ที่ด้านหลังของแทนไท และคมสัน

จากนั้นทั้งสามจึงนั่งลง

เหล่าชายชุดดำเฝ้าอยู่หน้าประตูห้องด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แทนไทปรับอัตราการไหลของน้ำเกลือให้ชัชนันท์ด้วยความระมัดระวัง จากนั้นก็มองหน้าเธอพร้อมทั้งขมวดคิ้ว “ทำไมถึงถูกพงศ์พรจับตัวไปได้ล่ะ? นลินบอกว่ามีคนบุกเข้ามาในบ้าน แล้วคุณล่ะ?”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ชัชนันท์ก็รู้สึกใจสั่นเล็กน้อย “ฉันก็เหมือนกัน”

จากนั้น เธอก็เล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบที่เกิดขึ้นที่บ้านให้ฟัง

“มันจองหองอย่างไม่มีขีดจำกัดจริงๆ หึ” คมสันกัดฟันด้วยความแค้น

“ตอนนี้ เธอก็รักษาตัวอยู่ที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวผมจัดการเรื่องของมันเอง” แทนไทกล่าว

เสียงหัวใจของชัชนันท์ดังขึ้นเล็กน้อย เธอจับมือเขาแน่น “คุณอย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นนะ คุณจะจัดการกับเขาไหวหรอ?”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ จิตรินกับคมสันก็มองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร และอดไม่ได้ที่จะแอบยิ้มที่มุมปาก

เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินคนพูดว่าแทนไทจะจัดการกับใครไม่ได้ มันช่างรู้สึกแปลกใหม่เหลือเกิน

“เอาเป็นว่า เธอไม่ต้องยุ่งหรอกน่า” แทนไทเอ่ยปากพูด

“ฉันมีวิธีแล้ว ขอเพียงแค่คุณร่วมมือกับฉันก็พอ......” ชัชนันท์พูดเสียงอ่อนนุ่ม

“วิธีอะไร?”

“นลินน่าจะบอกกับคุณแล้วใช่ไหม? เขาไม่ได้ชอบแค่เด็กผู้หญิงกับเด็กผู้ชาย แต่เขายังชอบ......หนุ่มหล่อวัยละอ่อนอีกด้วย......” ชัชนันท์ถาม

“อืม”

“หมายความว่าไงนะ? นึกไม่ถึงเลยว่า พงศ์พรจะเบี่ยงเบนทางเพศด้วย?” คมสันไม่อยากจะเชื่อ

“อย่าขัดจังหวะ” แทนไทขมวดคิ้วและเหลือบมองเขาอย่างเย็นชา

คมสันปิดปากเงียบอย่างเชื่อฟังในทันที

บรรยากาศโดยรอบก็เงียบขึ้นมาด้วยเช่นกัน

“เธอพูดต่อเถอะ......” แทนไทค่อยๆ มองมาที่ใบหน้าเธอด้วยและแสดงสายตาค้นหา

“ฉันอยากให้ไอ้คนนี้มันเข้าคุก เพราะฉันต้องการแก้แค้นให้เหยื่อเหล่านั้น และฉันก็หวังว่าโลกนี้จะมีคนเลวลดลงอีกสักคน ถ้าเขาลอยนวลอยู่ข้างนอกหนึ่งวัน ก็จะมีเหยื่อเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน”

“เธอพูดถูกต้องแล้วล่ะ จริงๆ แล้วเธอต้องเปิดเผยเรื่องชั่วๆ ที่เขาทำ แต่นลินบอกกับผมว่าคุณไม่อยากทำอย่างนั้นเพราะเธอไม่อยากให้เหยื่อเหล่านั้นรื้อฟื้นเรื่องเก่าขึ้นมาอีกครั้ง เพราะถ้าเปิดโปงออกมาแล้ว พวกเขาก็จะบาดเจ็บอีกเป็นครั้งที่สอง......” แทนไทกล่าวเบาๆ

“เธอบอกเรื่องพวกนี้กับคุณด้วยหรอ?”

“อืม” แทนไทตอบเบาๆ

“ฉันยังคิดวิธีอื่นที่จะทำให้เขาจำคุกตลอดชีวิตแล้วก็บรรลุวัตถุประสงค์ของฉันได้อีก”

“วิธีอะไร?” แทนไทมีอารมณ์ร่วมเป็นอย่างมาก

“คุณ......ช่วยคิดหาวิธีที่พงศ์พรจะบังคับขืนใจคุณ และคุณก็แกล้งเข้าไปและทำตามที่เขาต้องการ ถ้าเรื่องที่เขาทำกับฉันวันนี้บวกกับเรื่องที่เขาบังคับขืนใจคุณ เขาจะต้องถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตได้แน่ๆ” ชัชนันท์พูดอย่างระมัดระวังพร้อมแสดงสายตาหยั่งเชิง

เธอรู้ดีว่าการที่จะให้ผู้ชายคนหนึ่งไปยั่วยวนผู้ชายอีกคนหนึ่งมันมากเกินไปจริงๆ

แต่นี่เป็นเพียงวิธีเดียวที่เธอนึกออกในตอนนี้ เพราะคนข้างกายของเธอที่เชื่อถือได้ และหน้าตาดีพอที่ พงศ์พรจะสนใจในครั้งแรกที่เห็นก็มีเพียงเขา