บทที่ 250 ปฎิบัติดีต่อนันท์นันท์ก็คือลูกชายแท้ๆ

ขณะที่สบตามองกัน ชัชนันท์รู้สึกว่าเหมือนไฟไหม้หัวใจของตัวเอง

หูเริ่มแดงระเรื่ออย่างช่วยไม่ได้แล้ว

“หิวไหม？”เชาถาม

ชัชนันท์ส่ายหน้า “ไม่หิว แค่คอแห้งนะ……”

“อยากดื่มอะไร？”

“น้ำมะนาว”

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นยืนเดินไปยังห้องครัวแล้ว เริ่มวุ่นอยู่หน้าเตา

เห็นเงาร่างที่วุ่นๆนั่น ชัชนันท์รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองอบอุ่นแล้ว

ทันใดนั้นคิดถึงน้องสาวของเขาขึ้นมาแล้ว ชัชนันท์ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินไปยังประตูห้องครัว พิงที่ประตู มองไปยังเขาที่กำลังหั่นมะนาวอย่างจริงจัง “ดา เป็นยังไงบ้าง？”

แทนไทเงยหน้าขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง มือใหญ่ๆที่เรียวยาวเห็นข้อต่อชัดเจน วางมะนาวสองแผ่นเข้าไปในแก้วคริสตัลขาวโพนที่ราคาแพงอย่างระมัดระวังแล้ว “อืม ออกจากโรงพยาบาลแล้ว กำลังพักฟื้น”

“เธออยู่ที่ไหน？”ชัชนันท์ถาม

“อยู่บ้านผม”แทนไทพูดกล่าว

“รับมาที่นี่จะดีกว่านะ พวกเราจะได้ดูแลกัน” ชัชนันท์พูดอีก

“ไม่ต้อง มีคนคอยดูแลเธออยู่” ระหว่างที่พูด แทนไทเพิ่มน้ำผึ้งและน้ำอุ่นลงไปในแก้ว คนๆอย่างระวัง

แต่ว่าเป็นน้ำมะนาวที่ธรรมดาที่สุดแก้วหนึ่ง หลังจากที่ผ่านมือของเขา มองดูแล้วกลับว่ายิ่งล้ำค่ามากขึ้น

ชัชนันท์พยักหน้าแล้ว ไม่ได้ถามอะไรมากมาย

“มื้อเย็นอยากจะทางอะไร？ผมจะเตรียมไว้ให้คุณล่วงหน้า”เขาถาม หลังจากนั้นยื่นน้ำมะนาวส่งให้ในมือของเธอ

“ฉันยังคิดไม่ออกเลย คิดได้แล้วจะบอกคุณนะ” เธอพูดอีก

“อืม ค่อยที่ปล่อยข้อมูลว่าผมมีชู้ สืบหาได้แล้ว คือมารีญา”แทนไทพูด

ชัชนันท์พูดเหอะอย่างเยือกเย็น เป็นอย่างที่คิด ไม่ได้เหนือการคาดหมายของเธอ

“คิดจะทำยังไง？”แทนไทถาม

“จะทำยังไงได้ คุณเอาหลักฐานมาให้ฉัน ฉันให้นลินส่งมอบให้ทางตำรวจ เพิ่มโทษของเธอให้หนัก”ชัชนันท์พูดอีก

“อืม”

“ขอบคุณคุณนะ คุณห้า ฉันขึ้นไปทำงานก่อน อีกเดี๋ยวส่งหลักฐานมาให้ฉันนะ”พูดจบ ชัชนันท์หยิบแก้วมะนาวเดินขึ้นไปชั้นบนแล้ว

หลังจากขึ้นชั้นบนไม่นาน ชายหนุ่มก็ส่งหลักฐานเข้ามาในโทรศัพท์ของเธอแล้ว เธอส่งต่อให้นลินเลย และกำชับครู่หนึ่ง

และหลังจากนั้น ก็ดื่มน้ำมะนาวไปครึ่งแก้วแล้ว นั่งพิงหัวเตียง เริ่มสะสางงานของตัวเองที่ค้างไว้กว่าหลายวันที่ผ่านมานี้

สะสางไปได้หนึ่งชั่วโมงกว่า รู้สึกค่อนข้างเหนื่อยแล้ว เธอจึงหยุดทำ วางปากกาไว้ข้างๆ

คิดขึ้นได้ว่าชายหนุ่มคนนั้นรอเธอสั่งอาหารอยู่ ในเวลานี้เธอก็ขี้เกียจที่จะไปหาเขา ก็โทรเสียงทางวีแชทพูดคุยกับเขาแล้ว

ทางสายโทรศัพท์อีกฝั่ง ภายในห้องข้างกำแพง แทนไทนั่งอยู่หน้าโต๊ะคอมด้วยท่าทางที่สง่างาม ใส่หูฟัง มองไปทางหน้าจอคอม

พวกเขาที่อยู่ในหน้าจอล้วนแต่เป็นผู้บริหารระดับสูงของสำนักงานใหญ่ของเซ็นเทอรี่ลองกรุ๊ปทั้งหมด

ในเวลานี้ พวกเขากำลังประชุมประจำไตรมาสของกรุ๊ป

บุคคลที่สำคัญ ล้วนแต่อยู่ในนี้ทั้งหมด

ในเวลานี้ ในวิดีโอคอล หัวหน้าฝ่ายการตลาด กำลังรายงานเขาอย่างจริงจัง ถึงสถานการณ์ของฝ่ายตัวเอง

“ตู๊ดๆๆ……”

และในเวลานี้ โทรศัพท์ของเขาสั่นสะเทือนขึ้นมาแล้ว เห็นว่าเป็นสายโทรด้วยเสียงของชัชนันท์ เขาก็ถอดหูฟังออก กดรับสายแล้ว

ใบหน้าที่เดิมทีมีเยือกเย็นอยู่นั้น มีความอบอุ่นแล้ว

“มีอะไรเหรอ？”เขาถาม

“ฉันคิดได้แล้วว่ามื้อเย็นจะทานอะไรดี ฉันอยากทานสเต็ก แล้วก็สปาเกตตี สเต็กต้องการฟีแลมีญงที่สุก50% ส่วนสปาเกตตีฉันอยากกินผัดด้วยซอสมะเขือเทศ ” ชัชนันท์พูดกำชับอย่างจริงจัง