บทที่ 61 บ้านหลังเล็กที่สุดของฉันอยู่ที่ไหน

แทนไทรีบก้าวขึ้นไปบนรถ

พอเข้ามานั่ง ในรถก็เริ่มรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาทันที

เกริกที่นอนหลับอยู่บนที่นั่งคนขับพอได้ยินเสียง ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ

รีบดันแว่นกรอบทองบนสันจมูกอย่างรวดเร็ว เขามองดูเวลาก่อน จากนั้นก็มองผู้ชายที่แสนสูงส่งที่นั่งอยู่เบาะหลังผ่านกระจกในรถ

"คุณชายห้า คุณผู้หญิงสอนความรู้ด้านการแพทย์แผนจีนถึงป่านนี้เลยเหรอครับ?"เกริกสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

"อื้อ"

"แล้วท่านก็นั่งฟังอยู่ที่นั่นจนถึงป่านนี้อย่างเชื่อฟัง ?"เกริกยิ่งรู้สึกสงสัยขึ้นเรื่อยๆ ว่าตัวเองกำลังฝันไปหรือเปล่า

พอนึกถึงท่าทางที่นั่งฟังอยู่ข้างๆคุณผู้หญิงอย่างจริงจังตั้งใจเหมือนกับเด็กประถมที่แสนไร้เดียงสาของคุณชายห้าของเขาแล้ว เขาก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อขึ้นมา

เขาเชื่อฟังขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?

"มีปัญหาอะไร?"แทนไทสีหน้าเย็นชา มองหน้าของเกริกผ่านกระจกในรถ

เกริกรู้สึกเย็นสันหลังวาบ ก่อนจะพูดขึ้นอย่างจริงจัง"เปล่าครับ ผมจะกล้าได้ยังไงล่ะครับ แค่รู้สึกว่ามันแปลกๆเท่านั้นเอง คุณผู้หญิงสอนอะไรท่านบ้างเหรอครับ?"

"ดูฟังถามจับในแพทย์แผนจีน"พูดจบ เขาก็ค่อยๆหลับตาลง ใช่มือข้างเดียวนวดตรงคิ้ว

"คนที่มีงานให้จัดการตั้งมากมาย ไม่คิดว่าจะตั้งใจฟังเรื่องนี้นานขนาดนั้นเลยนะครับเนี่ย"เกริกพูดถามขึ้นมาอีกอย่างไม่กลัวตาย ก่อนจะสตาร์ตรถ

เขาเริ่มรู้สึกว่ามันแฟนตาซีมากขึ้นเรื่อยๆแล้วจริงๆ

"พูดมาก"เขาพูดตอบกลับมาอย่างเย็นชา

"......"เกริกสูดหายใจด้วยความตื่นกลัวทันที ไม่กล้าพูดถึงเรื่องนี้อีก

"ใช่แล้ว วันนี้ดูเหมือนว่าท่านประธานาธิบดีจะรู้สึกไม่ค่อยพอใจกับวิธีการการกระทำของท่านอยู่ไม่น้อยเลยนะครับ"เกริกพูดขึ้นต่อ

"บอกเขาว่า ฉันมีธุระสำคัญ กลับไปฉันจะไปเยี่ยมเขาถึงที่ด้วยตัวฉันเอง"แทนไทสีหน้าปกติ น้ำเสียงนิ่งเฉย

เกริก:???

"ทำไมเหรอครับ?"เกริกไม่เข้าใจเลยแม้แต่นิดเดียว

"ยุ่งอะไร!"พูดจบ มุมปากของเขาก็ยกขึ้นอย่างขี้เล่น

เกริกราวกับถูกฟ้าผ่าทันที

"เอ่อ......"เกริกพูดขึ้นอย่างระมัดระวัง

"ถ้ายังพูดมากอีก ฉันจะส่งนายไปช่วยก่อสร้างโรงเรียนสงเคราะห์ของเซ็นเทอรี่ลองที่แถวเขตภูเขาซะ"

"......"เกริกเงียบปากไม่พูดอะไรทันที ขับรถอย่างนิ่งเงียบ

"ทางด้านของประธานาธิบดี เดี๋ยวฉันจะไปพูดเอง"เขาพูดขึ้นต่อ

"ครับ"เกริกพยักหน้าอย่างหนักแน่น ไม่กล้ามองนาน

เขารู้สึกว่าพลังของคุณผู้หญิงของพวกเขานั้นแข็งแกร่งอย่างหาใครเปรียบไม่ได้จริงๆ

ไม่เพียงแต่จะสามารถทำให้คุณชายห้าเปลี่ยนนิสัยไปแล้ว ยังสามารถทำให้คุณชายห้ายอมไปหาแบรนด์ใหญ่ระดับนานาชาติสั่งตัดเสื้อผ้าโดยเฉพาะเพื่อที่จะลดสถานภาพลง แล้วก็ทำให้เขาปฏิเสธคำเชิญของประธานาธิบดีเพื่อเธออีก

พอคิดถึงเรื่องเสื้อผ้านี้แล้ว เขาก็รู้สึกหดหู่มากขึ้นไปอีก

ก่อนหน้านี้ที่ไปสั่งตัดชุดกับแบรนด์พวกนั้น ตอนที่ไปพูดกับผู้รับผิดชอบของแบรนด์ว่า คุณชายห้าของพวกเขาต้องการให้เสื้อแบรนด์ของพวกเขา ติดป้ายสินค้าของแบรนด์ทั่วไป สีหน้าท่าทีของพวกเขาล้วนแต่ประหลาดใจกันทั้งนั้น

ประมาณว่าถ้าไม่ได้เห็นแก่สถานภาพของเขา พวกเขาก็คงจะด่าทอออกมาตั้งนานแล้ว ตอนนั้นในใจของพวกเขาจะต้องกำลังด่าว่า นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย อยู่แน่ๆ

"เกริก"

"ครับ"

"บ้านหลังเล็กที่สุดของฉันอยู่ที่ไหน?"

"หลังเล็กที่สุดก็คือวิลล่าสองชั้นที่อยู่ที่เขตชมทะเลหลังนั้น แล้วก็หมู่บ้านเรือนสรวงด้วยครับ ในตัวอาคารที่ท่านซื้อไว้ เป็นห้องที่มีพื้นที่หนึ่งร้อยตารางเมตรครับ"

"พวกนี้มันใหญ่เกินไป ทำเลก็ไม่ดีด้วย"

"ถ้า......ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีแล้วครับ"เกริกส่ายหัว

"ไปซื้อ"เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา มองหน้าของเกริกในกระจกรถ พร้อมกับพูดสั่งขึ้น

"ซื้อ? ซื้อแบบไหนครับ?"เกริกสีหน้าอึ้งตะลึง

"พื้นที่ประมาณหกสิบเจ็ดสิบตารางเมตร ราคาถูกหน่อย ทำเลห่างไกลหน่อย บ้านมือสองก็ได้"

"คุณชายห้า ถ้าไม่ใช่มือหนึ่งทำเลทองท่านจะไม่มีทางซื้อไม่ใช่เหรอครับ?"ตอนนี้เกริกยิ่งไม่เข้าใจคุณชายห้าของพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆแล้ว