บทที่ 60 ฉันเป็นเจ้านายของคุณถูกไหม?

ทุกครั้งที่พูดจุดสำคัญจบไป ชัชนันท์ก็จะถามเขาอย่างตั้งใจว่ามีส่วนไหนที่เขายังไม่เข้าใจอีกไหม

คำตอบของเขาคือไม่มีตลอด

รู้ตัวอีกทีเวลาก็มาถึงเที่ยงคืนแล้ว

ชัชนันท์เองก็ได้บอกวิธีพื้นฐานในการวินิจฉัยโรคต่างๆ โดยการจับชีพจรจนใกล้หมดแล้ว

ก้มหน้ามองดูเวลาทีหนึ่ง สายตาของชัชนันท์ก็ตกไปอยู่ที่หน้าของแทนไทอย่างอ่อนโยน

ตอนนี้เขากำลังมองเธออย่างตั้งใจ นัยน์ตาคู่หนึ่งเปรียบเสมือนตาข่ายที่มองไม่เห็น 2 อัน ซึ่งเพียงพอที่จะดักจับคนได้หากไม่ทันระวังตัว

หลังจากเหม่อไปไม่กี่วินาที ชัชนันท์ก็พูดขึ้นมาอย่างอ่อนโยนว่า "เรื่องพื้นฐานที่ควรจะพูดฉันก็บอกคุณหมดแล้ว คุณเข้าใจไหม?"

"อื้ม" เขามองเธอต่อ เสียงน่าฟังมาก

"จริงเหรอ?" ชัชนันท์สงสัย

ถ้าเป็นเรื่องจริง ถ้าอย่างนั้นคนนี้ไม่เพียงแต่จะเป็นอัจฉริยะด้านแพทย์แผนจีนแล้ว นี่มันเป็นอัจฉริยะที่ร้อยวันพันปีจะเจอหนึ่งคนเลยนะ

ในโลกของแพทย์แผนจีนในตอนนี้ ไม่มีใครเก่งกว่าเขาแล้ว

"อื้ม"

"คุณ......แน่ใจ?" สายตาของชัชนันท์เต็มไปด้วยความไม่น่าเชื่อ

"อื้ม"

"ถ้าอย่างนั้น คุณก็ช่วยฉันจับชีพจรหน่อยละกัน" ชัชนันท์เอามือวางไว้บนโต๊ะอย่างจริงจัง

เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ใช้มือจับหน้าของเธอให้ตรง แล้วมองดูสีหน้าของเธอด้วยสายตาที่เย็นชา

ท่าทางที่ง่ายดาย กลับทำให้ภายในใจของเธอนั้นวุ่นวายไปหมด

ชัชนันท์สะดุ้งแล้วหายใจเข้าลึกๆ ถามว่า "คุณทำอะไร?"

"ดูฟังถามจับ ขั้นตอนแรกไม่ใช่ดูเหรอ?"

"......." ชัชนันท์ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ "ถ้า.....ถ้าอย่างนั้นคุณเร็วหน่อย"

เขาไม่ได้พูดอะไร จับหน้าของเธอไว้ต่อ ตั้งใจมองดู

หน้าของเธอเล็กอยู่แล้ว แต่พออยู่ในมือของเขา ก็ดูเล็กเป็นอย่างมาก

หลังจากดูเป็นเวลาหนึ่งนาทีแล้ว เขาก็พูดต่อว่า "แลบลิ้นออกมา"

เธอก็ได้แลบลิ้นของตัวเองออกมาอย่างเชื่อฟัง

เขาจ้องไปสักพัก จากนั้นก็ค่อยๆ ปล่อยหน้าของเธอ ถามว่า "คุณปวดท้องเพราะประจำเดือนใช่ไหม?"

คำพูดที่อ่อนไหวนั้นทำให้หน้าของชัชนันท์แดงขึ้นมาเล็กน้อย เธอพยักหน้าทีหนึ่ง "ค่ะ"

ในใจรู้สึกสักการะเขามากกว่าเดิม

คิดไม่ถึงว่าเขาจะเรียนรู้ไว้ขนาดนี้

เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เอานิ้วทั้งสามวางไว้ตรงชีพจรของเธอ ก้มหน้าแล้วตรวจสอบอย่างระวัง

นัยน์ตาเต็มไปด้วยความตั้งใจ

เขาที่ตั้งใจขึ้นมา แสงไฟออร่าบนตัวของเขาก็ยิ่งเด่นขึ้นมา

หลังจากหนึ่งนาที เขาก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองเธอแล้วพูดว่า "คุณน่าจะไม่มีปัญหาอะไรมาก เพียงแค่เย็นเล็กน้อย"

ที่เขาพูดไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย

เธอมีอาการตัวเย็นเล็กน้อยจริงๆ

เมื่อก่อนเธออาการตัวเย็นหนักมาก หาแพทย์แผนจีนคอยรักษาไปช่วงหนึ่ง แต่ผลก็ไม่ใช่ว่าจะดี ทุกครั้งที่ประจำเดือนมาก็เจ็บเจียนตาย ร่างกายเองก็กลัวเย็นเป็นอย่างมาก

หลังจากไปที่ประเทศYแล้วรู้สึกอาจารย์ ในการดูแลรักษาของเขาก็ดีขึ้นมากแล้ว

ช่วงนี้อาการของเธอเริ่มกำเริบ แต่ก็ไม่ได้สาหัสขนาดนั้น เพียงแต่ถ้าประจำเดือนจะมาแล้วก็จะรู้สึกว่าร้อนๆ ตรงหน้าท้อง

ทีแรกเธออยากจะพักผ่อน แต่ช่วงนี้ยุ่งเกินไป ก็เลยไม่ได้ใส่ใจ

มองคนที่อยู่ตรงหน้านี้แล้ว ชัชนันท์อดไม่ได้ที่จะคิดว่า :ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยสัมผัสกับเรื่องด้านนี้จริงๆ เหรอ?

"พูดได้ถูกต้อง" นัยน์ตาของชัชนันท์เต็มไปด้วยความดีใจ

"โอ้"

"แล้ววิธีการรักษาอาการตัวเย็นล่ะ?" เมื่อกี้ที่เธออธิบายเรื่องการจับชีพจรให้เขา ก็ได้พูดถึงวิธีไปแล้ว เธออยากจะทดสอบเขาหน่อย

"ขิงสด 8 แผ่น พุทราแห้ง 12 อัน ใส่น้ำตาลอ้อยให้เหมาะสม เอาทั้งสามอย่างนั้นใส่เข้าไปในหม้อดินแล้วเปิดไฟแรงสุดต้มจนเดือด จากนั้นเปลี่ยนเป็นไฟกลางในการต้มจนเปื่อย เพื่อให้ทั้งหมดรวมเป็นหนึ่งเดียว"

"ดื่มน้ำซุปที่หวานอร่อยแบบนี้ก่อนนอนทุกวัน จะสามารถช่วยในการไหลเวียนของเลือด ทำให้ร่างกายอุ่นขึ้นมา ถ้าเกิดคิดว่ายุ่งยาก ยังมีอีกวิธีหนึ่ง ก่อนนอนทุกคืนแช่เท้าด้วยโกฐจุฬาลัมพา" เขาตอบทีละคำถามอย่างตั้งใจ