ตอนที่ 275 การได้ซื้อกระเป๋าจะช่วยเยียวยาทุกสิ่ง

เดิมที เธอไม่ได้สนใจกระเป๋าใบนั้นเท่าไหร่ แต่ตอนที่ชัชนันท์หยิบมันขึ้นมาสะพายแบบนี้ เธอรู้สึกได้ทันทีว่ามันสวยมาก และเธอก็ต้องการจะซื้อมันด้วย

เธอชี้ไปที่กระเป๋าในมือของชัชนันท์ แล้วมองไปที่พนักงานของร้าน "กระเป๋าใบนี้ยังมีอีกไหม ฉันเอาใบนี้ด้วย"

สำเนียงของเธอเป็นสำเนียงมาตรฐานของชาวต่างชาติที่พูดภาษาของประเทศZ

พนักงานรีบส่ายหน้าอย่างลำบากใจ "ไม่ได้หรอกค่ะ ใบนั้นเป็นรุ่นลิมิเต็ดเอดิชั่น ที่ร้านเรามีแค่สองใบ เราขายไปแล้วหนึ่งใบ ตอนนี้เหลือใบสุดท้ายแล้ว"

หญิงต่างชาติได้ยินแบบนี้จึงรีบเดินไปหาชัชนันท์ แล้วชี้ไปที่กระเป๋าในมือของเธอ "เอามาให้ฉัน..."

ท่าทีเย่อหยิ่งและเอาแต่ใจทำให้ชัชนันท์กับแทนไทขมวดคิ้วขึ้นมาพร้อมกัน

"ฉันจะซื้อใบนี้ค่ะ" ชัชนันท์พูด

ไม่มีทางที่เธอจะมอบกระเป๋าใบนี้ให้กับผู้หญิงคนนี้

ถ้าคนคนนี้พูดจาดีๆ เธอคงเลือกที่จะยอมให้เธอซื้อก่อน แต่ท่าทีแบบนี้ เธอไม่มีทางไม่มีทางยกให้แน่

"เหอะ คนของประเทศZ ไส หัว ไป..." หญิงต่างชาติกลอกตามองเธออย่างดูถูก

จากนั้นเธอก็รีบคว้ากระเป๋าจากมือของเธอมาไว้ในมือ แล้วมองไปที่พนักงานอย่างเย็นชา ก่อนจะพูดว่า "ฉันต้องการใบนี้ เอาไปะห่อให้ฉันด้วย... วันนี้ไม่ต้องให้คนประเทศZเข้ามาแล้ว ฉันเกลียดคนประเทศZ” หญิงสาวชาวต่างชาติพูดออกมาอีกครั้ง

ประโยคนี้กระตุ้นความโกรธในใจของชัชนันท์ขึ้นมาทันที

จะดูถูกเธอได้ แต่จะมาดูถูกประเทศของเธอไม่ได้!

ตัวเองมาอยู่ในประเทศZแต่ตะโกนไล่ให้คนประเทศZออกไป แล้วยังป่าวประกาศว่าเกลียดที่นี่ สมองมีปัญหาหรือเปล่า

ด้านข้าง สีหน้าของแทนไทก็เย็นชามาก บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจนสามารถแช่แข็งคนได้

"ที่นี่คือประเทศZ คนที่ต้องไสหัวไป คือคุณต่างหาก" ชัชนันท์ตอบอย่างเย็นชา "คุณไปเอาความมั่นใจในตัวเองมาจากไหน มาอยู่บนแผ่นดินของประเทศเรา แต่ไม่ให้เกียรติกันแบบนี้ ถ้าเกลียดคนที่นี่ ก็ไสหัวออกไปซะ"

“เหอะ เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้าพูดกับฉันแบบนี้ รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร” หญิงต่างชาติพูดอย่างเย็นชา “เธอกล้าดียังไงบอกให้ฉันไสหัวออกไป”

“ไล่คุณออกไปแล้วยังไง” ชัชนันท์ตอบอย่างเย็นชา “ฉันไม่สนใจว่าคุณจะเป็นใคร มาอยู่ในประเทศZของเรา แต่กลับไม่ให้เกีรยติกัน ก็ควรไสหัวออกไป”

แทนไทไม่พูดอะไร แค่หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วพิมพ์ข้อความส่งออกไป

“เหอะ เธอบอกให้ฉันไสหัวไปฉันก็ต้องไสหัวไปเหรอ เธอคิดว่าห้างนี้เป็นของครอบครัวเธอหรือไง” หญิงต่างชาติพูดขึ้นเสียงเยาะเย้ยทันที

“ขอโทษด้วย ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เป็นของครอบครัวฉันจริงๆ” ชัชนันท์พูดอย่างเรียบนิ่ง

“ฉันว่าแล้วทำไมวันนี้อากาศในห้างถึงแย่แบบนี้ ที่แท้ก็มีคนปากเหม็นมาพูดโอ้อวดนี่เอง” หญิงต่างชาติมองอย่างเหยียดหยาม

พอเธอพูดจบ ผู้จัดการของห้างก็พาเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาล้อมรอบเธอไว้

โดยมีจำนวนหลายร้อยคน

คนกลุ่มนี้รีบเข้าไปในร้าน จึงดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วนทันที

มีผู้คนหลายคนมามุงดูที่หน้าร้านกระเป๋า ดิออร์

กลุ่มคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เริ่มยืนดูอย่างสนุกสนาน

หญิงต่างชาติตกใจมากพอเห็นฉากนี้ เธอกำหมัดแน่น แล้วมองไปทางชัชนันท์ จากนั้นก็มองไปที่แทนไท จากนั้นก็ชี้ไปที่กลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย แล้วถามว่า "พวกคุณจะทำอะไร ใครก็ได้... มาจัดการคนพวกนี้ให้หมด!”

ไม่นานพวกบอดี้การ์ดที่เธอพามาด้วย ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจัดการจนหมอบอยู่กับพื้น เพราะเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมีจำนวนมากเกินไป

ไม่นานพวกเขาทั้งหมดก็ถูกจัดการจนหมอบลงกับพื้น ไม่สามารถลุกขึ้นยืนมาได้

ผู้หญิงคนนั้นตกใจและโกรธมาก เธอชี้หน้าทุกคน "พวกคุณ...พวกคุณ หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ไม่อย่างนั้น ฉันจะไม่ปล่อยพวกคุณไปแน่!"

"ถ้าอย่างนั้นก็มาได้เลย" แทนไทพูดอย่างเย็นชา บนร่างกายแผ่ความเย็นยะเยือกออกมา และแรงกดดันอันทรงพลังของเขาทำให้ผู้คนต่างพากันหวาดกลัว

“โยนพวกมันออกไปจากที่นี่ให้หมด!” แทนไทมองไปที่ผู้จัดการของห้างอีกครั้งแล้วออกคำสั่ง

ผู้จัดการรีบก้าวไปข้างหน้าด้วยความเคารพ แล้วพยักหน้ารับคำสั่ง "ครับ!"