บทที่ 69 แผนการใหม่ของเมิ่งซูฮวา

#ร้านน้ำชาหอมหมื่นลี้

หนานเหวินหลงที่เดินทางออกจากพรรคจันทรามาแต่เช้าเพื่อมาหาคู่หมั้นที่ร้านหอมหมื่นลี้ เขาเป็นห่วงนางกลัวว่าจะคิดมากเรื่องข่าวลือที่ชาวบ้านโหมกระพือกันอยู่ตอนนี้ เขาจึงต้องมาหานางทุกวันเพื่อให้ชาวบ้านได้เห็นว่าเขารักนางมากเพียงใด เมื่อวานที่เขาให้ตงชินไปสืบความก็ได้ทราบว่าเป็นฝีมือของเมิ่งซูฮวาอย่างที่เขาคาดคิดเอาไว้จริง ๆ

เมื่อเดินเข้ามาภายในร้านตอนนี้ก็มีลูกค้านั่งกันอยู่หลายโต๊ะแล้วก็เห็นคู่หมั้นของเขากำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะบัญชีก้มหน้าก้มตาเขียนอะไรบางอย่างอยู่จนไม่ทันสังเกตเห็นเขาที่เข้ามา

"เสี่ยวหลันเจ้ากำลังเขียนอะไรอยู่หรือ?" หนานเหวินหลงเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ตั้งหน้าตั้งตาเขียนอย่างตั้งอกตั้งใจ

"อ้าว!! พี่หลง มาแต่เช้าเลยหรือเจ้าคะ'' ไป๋หลันเงยหน้าขึ้นมามองเมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดจึงเอ่ยถามคนตรงหน้าอย่างสงสัย

"พี่เป็นห่วง จึงมาดูว่าเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง"

ไป๋หลันที่ได้ยินดังนั้นก็สงสัยว่าพี่หลงเป็นห่วงเรื่องอะไรนางก็สบายดีครบสามสิบสองกินอิ่มนอนหลับ

"ข้าสบายดีมิได้เป็นอะไรกินอิ่มนอนหลับเจ้าค่ะ"

''เจ้านี่นะ มิคิดหึงหวงกลัวว่าพี่จะเป็นอย่างที่ข่าวเขาลือกันบ้างหรือ?" หนานเหวินหลงทำเสียงแง่งอนคนตัวเล็ก

'โอ๊ย...ใจละลายคนอะไรหล่อวัวตายควายล้ม' ไป๋หลันคิดในใจเมื่อเห็นใบหน้าแง่งอนของคู่หมั้น

"ข้าเชื่อใจพี่หลงนี่เจ้าค่ะอย่าน้อยใจเลยนะ นะ" ไป๋หลันกระพริบปริบ ๆ อ้อนคนตรงหน้าด้วยท่าทางออดอ้อน

"โอ๊ย ๆ...แถวนี้ทำไมมดถึงเยอะขนาดนี้ สงสัยจะมีใครมาทำน้ำตาลหกแถวนี้เป็แน่" เฉินหยางที่เดินไปมาคอยดูแลความเรียบร้อยในร้าน พอได้ยินบทสนทนาและหน้าตาขี้อ้อนของน้องสาวแล้วอดหมั่นไส้ไม่ได้ จึงเอ่ยขัดคอขึ้นลอย ๆไม่ได้เจาะจง แล้วเดินผ่านไปอย่างไม่รอฟังคำตอบ

# โรงเตี้ยมชื่อดังในเมือง

ร่างอรชรนั่งอยู่บนเตียง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในตลาดยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น มันน่าเจ็บใจนัก ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าชาวบ้านต่างพากันพูดถึงนางในด้านเสีย ๆ หาย ๆ แล้วกลายเป็นนังไป๋หลันที่แสนดีแทน

"คุณหนูเจ้าคะ ท่านอย่าได้คิดมากไปเลยเจ้าค่ะประเดี๋ยวชาวบ้านก็ลืมกันไปเอง" ชิงลี่เอ่ยปลอบใจ ตั้งแต่คุณหนูวิ่งออกมาก็เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึง ไม่พูดไม่จา

"ข้าเกลียดพวกมัน!! ข้ากลียด ๆ เจ้าได้ยินหรือไม่ ข้าจะจองเวรพวกมันไม่ให้ได้อยู่กันอย่างสงบสุขหรอกคอยดูข้าเถอะ" เมิ่งซูฮวาตะโกนเสียงดังใส่สาวใช้ข้างกายอย่างระบายโทสะของตัวเอง

"เช่นนั้นเรามาคิดหาทางเล่นงานพวกมันกันดีหรือไม่เจ้าคะ" ชิงลี่เอ่ย

เมิ่งซูฮวาที่ได้ยินเช่นนั้นก็เงียบใช้ความคิดว่านางจะใช้แผนการอะไรมาเล่นงานคนมีที่เป็นมารขัดขวางความรักของตนเองดี พลันนึกขึ้นได้ว่านังไป๋หลันมันมีร้านน้ำชาชื่อว่าหอมหมื่นลี้ ความคิดดี ๆ ก็ปรากฏขึ้นจึงเรียกเงาของตนออกมาทันที

"เจ้าไปจ้างพวกอันธพาล ให้พวกมันไปป่วนร้านน้ำชาหอมหมื่นลี้ แล้วอย่าให้พวกมันรู้ว่าผู้ใดคนคนว่าจ้างเด็ดขาด" เมิ่งซูฮวาเอ่ยสั่งเงา

"ขอรับคุณหนู" เงาตอบรับคำสั่งแล้วพลันเร้นกายหายไปทันที

หนานเหวินหลงอยู่สนทนากับคู่หมั้นของตนจนบ่ายคล้อย จึงขอตัวกลับและวันพรุ่งนี้เขาจะเป็นคนนำขบวนของหมั้นมาที่จวนของนางด้วยตนเอง

เมื่อถึงเวลาปิดร้านเฉินหยางและไป๋หลันก็เดินทางกลับจวนทันที เมื่อมาถึงท่านแม่ก็รีบเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าร้อนใจ

"ท่านแม่มีเรื่องอันใดหรือขอรับ" เฉินหยางเอ่ยถามทันที

"มี่เอ๋อร์ถูกทำร้ายได้รับบาดเจ็บ'' อู๋เหยาเอ่ยอย่างรวบรัด