บทที่ 10

ผู้ดูแลสั่งให้คนเชิญหลินหลินขึ้นไปชั้นสอง ห้องที่ 3 ชั้นนี้เป็นห้องส่วนตัว มีไว้ต้อนรับแขกคนสำคัญ คู่ค้า หรือเชื้อพระวงศ์เท่านั้น

ระหว่างที่หลินหลินและปู่หลิวเดินตามคนนำทางไป ผู้ดูแลก็รีบไปเรียนนายท่านใหญ่ทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ผู้ดูแลรอสัญญาณเสียงจากคนด้านในก่อน รอไม่นานเสียงนายท่านใหญ่ก็ดังขึ้น

"ว่ามา..."

ผู้ดูแลไม่ชินกับเสียงดุดันนี้เลยจริงๆ ...

"เรียนนายท่านใหญ่ขอรับ มีคุณหนูท่านหนึ่งต้องการซื้อเครื่องประดับจำนวนมาก ข้าน้อยเลยมาแจ้งนายท่านใหญ่ก่อนขอรับ"

เย่วเทียนชุนขมวดคิ้วเป็นปม ร้านเขาเป็นร้านอันดับ 1 ของเมืองนี้ คนที่ต้องการซื้อของส่วนใหญ่ผู้ดูแลจะเป็นคนดูเอง ไม่เคยต้องให้เขาไปดูแล

"ซื้อจำนวนมาก? ... มากแค่ไหน ถึงกับต้องมาตามเขา"

มุมปากหนายกยิ้ม เขาเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าใครมาเล่นตลกกับเขากัน

เทียนชุนวางสมุดบัญชีลง เขาตรวจบัญชีเสร็จพอดี มีอะไรอย่างอื่นให้ทำบ้างก็ดี ร่างสูงลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน เมื่อด้านในมีเสียงความเคลื่อนไหว ผู้ติดตามหน้าห้องทั้ง 2 ก็เปิดประตูรอนายของตนเองทันที

ผู้ดูแลเดินนำเทียนชุนไปยังห้องพิเศษห้องที่ 3 เขารู้สึกถึงรังสีกดดันจากทางข้างหลัง ความจริงเขาแค่จะไปรายงาน และรีบไปดูแลคุณหนูท่านเอง หากทำผลงานได้ย่อมต้องได้รับคำชม!

ใครจะไปคาดคิดว่านายท่านจะเข้าใจผิดเป็นแบบนี้... คงได้แต่เชียร์ให้คุณหนูซื้อเยอะ ๆ ไม่งั้นเขาโดนคาดโทษเป็นแน่...

หลินหลินนั่งรอไม่นานก็มีน้ำชา ขนมมาบริการ นางทานไปเล็กน้อยแต่จดจำไว้แล้ว ที่นี่ขนมอร่อยมาก...

ก๊อก ๆ ๆ

"คุณหนู ข้าน้อยเข้าไปนะขอรับ"

เสียงผู้ดูแลดังอยู่หน้าห้อง หลินหลินพยักหน้าให้ปู่หลิว ปู่หลิวก็รู้งานตอบรับผู้ดูแลทันที

"เชิญผู้ดูแลขอรับ.."

หลินหลินมองผู้ที่ก้าวเข้ามา ไม่ใช่ผู้ดูแลแต่เป็นบุรุษ อายุประมาณ 30 รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาคมกริบชวนให้ใจสั่น ท่วงท่าการเดินของเขาสง่างามผ่าเผยราวกับนายแบบรันเวย์ โอ้...โดยรวมแล้วเขาดูดีมีเสน่ห์มาก

หัวใจของหลินหลินเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว นางไม่เคยพบเจอชายใดที่มีออร่าทรงพลังและน่าดึงดูดเช่นนี้มาก่อน แม้แต่ในโลกเดิมของนางก็ตามที

ผู้ดูแลแนะนำนายท่าน เย่วเทียนชุน ผู้นำตระกูลเย่ว หรือก็คือเจ้าของร้านนั่นเอง.....หลินหลินลุกขึ้นยืนกล่าว

“คาราวะคุณชายเย่วเทียนชุนเจ้าคะ”

เทียนชุนเดินเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าสง่าผ่าเผย ดวงตาคมกริบภายใต้คิ้วเข้มตวัดมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างพิจารณา ก่อนจะผายมือเชื้อเชิญให้หญิงสาวนั่งลงก่อน

“เชิญคุณหนูนั่งก่อน”

"ขอบคุณเจ้าค่ะ"

หลินหลินนั่งลงอย่างสง่างาม พร้อมหยิบถ้วยชาขึ้นจิบ พลางกวาดสายตามองไปที่ชายหนุ่มอย่างสำรวจ

เมื่อเห็นเขานั่งลงตรงข้าม หลินหลินก็ไม่รอช้า เข้าประเด็นทันที

"คุณชาย ข้าต้องการซื้อปิ่นที่ท่านวางขายอยู่ทั้งหมด ไม่ทราบว่าท่านพอจะลดให้ข้าได้ไหมเจ้าคะ"

เทียนชุนทวนคำด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ต้องการซื้อทั้งหมด... คุณหนูรู้ราคาของมันหรือยัง?"

หลินหลินชะงักไปเล็กน้อย นางคิด ก่อนจะปรับสีหน้าให้เรียบเฉยและตอบกลับอย่างมั่นใจ

"พอรู้ราคาเจ้าค่ะ"

เทียนชุนส่งสัญญาณให้คนของเขานำเอาถาดปิ่นขึ้นมา 4 ถาด จาก 8 ถาดที่วางขายอยู่ข้างล่าง เขาหันไปสั่งผู้ดูแล

"แจ้งราคาและรวมราคาทั้งหมดให้คุณหนูด้วย"

ผู้ดูแลได้รับคำสั่งก็รีบทำตามอย่างรวดเร็ว ระหว่างรอเทียนชุนก็สำรวจหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง นางไม่มีทีท่าประหม่าหรือเคอะเขิน

เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา นางคงมาทำการค้าจริง ๆ ไม่ได้มาตีสนิทกับเขาอย่างที่ผู้หญิงคนอื่น ๆ เคยทำ เพราะแม้แต่เอ่ยนามของตัวเองให้เขารู้จักนางยังไม่ทำเลย...

"เรียนนายท่านและคุณหนู แค่ 4 ถาดนี้ มีอยู่ราว 132 ชิ้น ราคาอยู่ที่ 82 เหรียญทองขอรับ"

ผู้ดูแลรายงาน

เทียนชุนจ้องตานางนิ่ง เมื่อเห็นนางไม่หลบสายตา มุมปากก็ยกยิ้มสูงขึ้น นางไม่กลัวเขา ไม่หลงใหลในตัวเขาด้วย ช่างน่าสนใจ...

"80 เหรียญทอง ข้าลดให้คุณหนู 2 เหรียญทอง"

เทียนชุนเอ่ยเสียงเรียบ พลางจับตาดูท่าทีของหญิงสาวตรงหน้า