ตอนที่ 5 เป็นแฟนของฉัน

ซูชิงตื่นขึ้นมาอีกครั้งพระอาทิตย์ก็ได้ลอยขึ้นแล้ว

ขณะที่หล่อนมองเห็นตัวเองว่าตื่นอยู่ในรถอีกและด้านข้างตัวยังคงเป็นผู้ชายคนนั้น หล่อนมีความรู้สึกที่เหมือนกับฝันไปชนิดหนึ่ง

หลังส่างเมาแล้วก็ปวดหัวอย่างรุนแรง

เคยมาครั้งหนึ่งแล้วซูชิงก็ไม่มีความตื่นตระหนกและความตกใจอย่างนั้นแล้ว ไม่นานก็กลับสู่อารมณ์ปกติ

ซูชิงใส่เสื้อผ้าแล้วลงจากรถ รอบ ๆ ไม่มีคนเงียบสงบมากหล่อนหาหินก้อนหนึ่งแล้วนั่งลง สายตามองไปที่ไกล ๆ อย่างเฉื่อยชา

ในใจของซูชิงชัดเจนมากถึงแม้ไม่มีแผนร้ายของซูเซว่แม่ลูก หล่อนกับฉู่เทียนอี้ก็คงจะไม่อยู่ด้วยกันนาน

เมื่อคืนหล่อนเพิ่งรู้ใจที่ทะเยอทะยานของฉู่เทียนอี้ ผู้ชายคนนั้นไม่ยอมที่จะเป็นคนธรรมดา

ถ้าให้ฉู่เทียนอี้รู้ว่าหล่อนเคยให้กำเนิดลูกนานแล้วยังมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นในรถถึงสองครั้ง เกรงว่าถ้อยคำเมื่อคืนจะยิ่งหยาบคาย

มองใบหน้าของฉู่เทียนอี้ชัดเจนในใจของซูชิงมีความรู้สึกที่เหมือนขจัดภาระที่หนักอึ้งไปได้ชนิดหนึ่ง

หล่อนไม่ต้องเป็นห่วงว่าความลับของตัวเองจะถูกฉู่เทียนอี้รู้

ก็ไม่ต้องแบกรับความรู้สึกผิดแล้ว

เพียงแต่พอนึกถึงพ่อแท้ ๆ ของตัวเองที่วางแผนทำร้ายหล่อนด้วย คิดถึงความรักที่หอมหวานตลอดหนึ่งปีกับฉู่เทียนอี้แล้ว ในใจยังคงมีความเสียใจเล็กน้อย

ลู่หรงเยียนได้ตื่นนานแล้วเขารอซูชิงให้ใจเย็นคนเดียวสักพัก นี่ถึงหยิบขวดน้ำสองขวดแล้วเดินไป

"ดื่มน้ำสักหน่อยให้ลื่นคอ เมื่อคืนคุณร้องดังมากคอน่าจะเจ็บ"

คำพูดที่จริงจังของลู่หรงเยียนทำให้ใบหน้าของซูชิงแดงแล้ว

หล่อนยังไม่ได้ดื่มจนสูญเสียความทรงจำ เมื่อคืนยังคงจดจำได้

ซูชิงทำสติมั่นคงพูดว่า"คุณอยู่ที่บาร์เหล้าสุ่ยเยว่ได้ยังไง？"

พอเอ่ยปากคอก็ไม่สบายมากจริง ๆ

หล่อนจำได้หล่อนเรียกรถแกร็บ ตอนนี้หล่อนได้สติแล้วก็รู้ว่าไม่ใช่รถคันนี้แต่หล่อนทำไมถึงอยู่บนรถเขาได้？

"นี่ก็คือบุพเพสันนิวาส"ลู่หรงเยียนยกคิ้วเล็กน้อยพูดว่า"ผมพาแขกไปที่บาร์เหล้าเห็นคุณอยู่หน้าประตูบาร์เหล้าพอดี คุณผู้หญิงตอนนี้คุณได้ผมไปแล้วสองครั้งยังอยากที่จะเบี้ยวอีก？"

ซูชิงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกชั่วครู่เกือบจะสำลักน้ำแล้ว

"ช้าหน่อย"ลู่หรงเยียนรีบตบหลังแทนซูชิงพูดว่า"ผมโทรหาคุณเป็นเบอร์ว่าง ผมรู้ว่าคุณดูถูกผมคนขับรถแกร็บคนนี้ถ้าหากคุณไม่อยากเจอผม ตอนนี้ผมก็จากไปได้วันหลังจะไม่มารบกวนคุณอีกอย่างเด็ดขาด"

เป็นน้ำเสียงผิดหวังชนิดนี้อีก

ซูชิงไม่รู้เพราะอะไรหล่อนก็ไม่มีวิธีต่อต้านน้ำเสียงของผู้ชายชนิดนี้ เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดพูดว่า

"เปล่า ฉันไม่ได้ดูถูกคุณ"ซูชิงสูดลมหายใจลึกเหมือนทำการตัดสินใจอะไรแล้วอย่างนั้น"ฉันมีชื่อว่าซูชิง คุณมีชื่อว่าอะไร？"

ซูชิงลืมคำพูดก่อนหน้านี้ที่พัวพันไปนานแล้ว

พูดมาแล้วยังไม่ใช่คนธรรมดาที่จะสามารถจินตนาการได้จริง ๆ หล่อนกับผู้ชายคนนี้รู้จักกันไม่ถึงสองวันคิดไม่ถึงว่าจะอยู่ด้วยกันสองครั้ง กระทั่งชื่ออะไรของฝ่ายตรงข้ามยังไม่รู้เลย

ลู่หรงเยียนยิ้มพูดแนะนำตัวเองว่า"ผมชื่อลู่หรงเยียนเป็นคนขับรถแกร็บคนหนึ่ง ปีนี้อายุสามสิบไม่มีความเคยชินที่ไม่ดีร่างกายแข็งแรง การทำงานของไตเป็นปกติจุดนี้คุณก็พิสูจน์มาแล้วด้วยตัวเอง"

"แคร็ก ๆ ！"ซูชิงอายจนแก้มแดงแล้ว

เดี๋ยว ลู่หรงเยียน…

ชื่อนี้ทำไมคุ้นอย่างนี้？

ก่อนหน้านี้หล่อนเกือบจะแต่งกับคุณชายใหญ่ของบ้านตระกูลลู่ก็มีชื่อลู่หรงเยียนเหมือนกัน

แต่คุณชายใหญ่ของบ้านตระกูลลู่มีข่าวลือว่าใบหน้าเสียโฉมขาพิการมีชีวิตได้ไม่กี่ปีและผู้ชายคนนี้ที่อยู่ข้างหน้าร่างกายแข็งแรง ใบหน้านั่นก็ฆ่าได้ทั้งวงการบันเทิงในพริบตาก็เป็นเพียงคนขับรถแกร็บธรรมดาคนหนึ่ง

ดูแล้วเพียงแค่มีชื่อแซ่เหมือนกันเท่านั้น

ลู่หรงเยียนสังเกตุสีหน้าของซูชิงอยู่พูดว่า"ไม่มีพี่น้องเดิมทีก็เตรียมที่จะแต่งงานแล้วเพื่อช่วยคุณ ตอนนี้ฝ่ายหญิงก็ทิ้งการแต่งงานไปแล้ว ตอนนี้เป็นโสด"

สายตาของลู่หรงเยียนจริงใจ ซูชิงมองเข้าไปในดวงตาลึกของเขาหัวใจสั่น

ซูชิงนึกถึงใจที่เปลี่ยนไปของฉู่เทียนอี้ สายตามองลู่หรงเยียนอย่างเงียบสงบพูดว่า"คุณยอมที่จะเป็นแฟนของฉันไหม？"

ลู่หรงเยียนตะลึงจู่ ๆ ยิ้มแล้วพูดว่า"ผมไม่ยอมที่จะเป็นแฟนของคุณ"

ถูกคนปฏิเสธซูชิงอึดอัดเล็กน้อย หล่อนกำลังเอ่ยปากกลับได้ยินลู่หรงเยียนเปลี่ยนหัวข้อพูดว่า"ผมต้องการเป็นสามีของคุณ"

ซูชิงเบิกตากว้างพูดว่า"นี่มันจะเร็วไปหน่อยไหม？"

หล่อนคิดอยู่ว่ามาทีละขั้น สองคนต่างก็อยู่ด้วยกันแล้วสองครั้งอาจจะสามารถลองคบกันได้