ตอนที่ 6 ต้องจีบภรรยาเอง

ว่านหยางนึกว่าตัวเองตาลาย จึงขยี้ตาเพื่อยืนยันให้แน่ใจอีกครั้ง

เป็นผู้คุมอำนาจตระกูลลู่จริงๆ

ผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามกับพี่ใหญ่คือใคร?

ในใจของว่านหยางมีทั้งความสงสัยและตื่นเต้น

ฤดูใบไม้ผลิของพี่ใหญ่กำลังจะมาแล้ว

ซูชิงกินเสร็จแล้ว เมื่อเธอเห็นว่าลู่หรงเยียนไม่ค่อยกิน แต่เธอกลับกินเยอะขนาดนี้ ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยดี: "อาหารไม่ถูกปากเหรอ?"

ลู่หรงเยียนส่ายหน้า พร้อมพูดอย่างมีนัย: "เมื่อคืนกินอิ่มเกินไป"

ตอนแรกซูชิงก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แต่เมื่อเธอเข้าใจความหมายในคำพูดของลู่หรงเยียน ใบหน้าก็แดงเถือกขึ้นมาทันที

ระดับความบ้าคลั่งของเมื่อคืนไม่น้อยไปกว่าคืนก่อนเลย

เป็นอย่างที่คิด เธอได้ยินลู่หรงเยียนพูดด้วยรอยยิ้มหวาน: "อืม ดูท่าชิงชิงจะพอใจกับกำลังสู้รบของผมมาก"

คำว่าชิงชิงคำเดียวแทบจะเป็นไม้ตายเลย

"ฉันไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น" ：ซูชิงแทบอยากจะเอาหน้ามุดดินหนีเลย

ทำไมยิ่งพูดยิ่งแย่ละ

แต่ก็ต้องยอมรับว่าลู่หรงเยียนแข็งแกร่งในเรื่องแบบนั้นมาก

เมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองถูกลากออกนอกทางแล้ว ซูชิงก็รีบตั้งสติ ขณะที่กำลังจะอ้าปากพูด ก็กลับเห็นผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามา

"พี่ใหญ่"

ว่านหยางอดไม่ไหวแล้วจริงๆ จึงเข้ามาร่วมด้วย

ข้างกายของพี่ใหญ่มีผู้หญิงโผล่มา เมื่อถูกเขาเห็นแล้วจะจากไปแบบนี้เลยได้อย่างไรล่ะ?

ข่าวนี้ถ้าเกิดพี่น้องพวกนั้นรู้ขึ้นมา เดาว่าคงทำให้หลายคนล้มตาแตกเลย

ลู่หรงเยียนจ้องว่านหยางอย่างนิ่งๆ ส่วนซูชิงก็ถามด้วยความสงสัย: "เพื่อนคุณเหรอ?"

"ไม่สนิทมาก" น้ำเสียงของลู่หรงเยียนนั้นเมินเฉยมาก เขาทำท่าทีเรียบเฉยพร้อมส่งสายตาอย่าปากมากให้กับว่านหยาง

เมื่อว่านหยางได้ยินคำพูดนี้ก็ตาโตขึ้นมา

เป็นพี่น้องกันมาสิบกว่าปี ไม่สนิทมาก?

ช่างเถอะ เห็นแก่ที่พี่ใหญ่กำลังเดตกับสาวสวยอยู่ เขาก็เลยให้ความร่วมมืออย่างดี

"ใช่ ไม่สนิทมาก แค่เพื่อนธรรมดา" ว่านหยางสังเกตซูชิงนิดหน่อย พร้อมตะลึงในความสวย "เรียกผมว่านหยางก็พอ"

ว่านหยางเคยเห็นสาวสวยมาทุกแบบ แต่ในวินาทีที่เห็นซูชิง เขาก็ยังคงตกตะลึงไป

เมื่อได้ยินว่าเป็นเพื่อนของลู่หรงเยียน ซูชิงจึงยิ้มและทักทาย: "สวัสดีค่ะ ฉันซูชิง"

ซูชิง?

ทำไมชื่อนี้มันคุ้นขนาดนี้

ไม่ทันรอให้ว่านหยางนึกขึ้นมาได้ ลู่หรงเยียนก็เติมอีกประโยคขึ้นมา: "แฟนฉัน"

เพียงแค่สองคำง่ายๆ แต่กลับทำให้ว่านหยางตกใจอ้าปากกว้างจนยัดไข่เข้าไปได้ลูกหนึ่งเลย

"ฟ แฟน?"

เดิมทีว่านหยางนึกว่าพี่ใหญ่แค่เดตกับสาวสวยอยู่เฉยๆ คิดไม่ถึงว่าจะแนะนำอย่างเป็นทางการแบบนี้

ผู้คุมอำนาจตระกูลลู่มีแฟนแล้ว ในที่สุดต้นไม้เหล็กหมื่นปีก็ออกดอกแล้ว

ซูชิงก้มหน้าอย่างเขินอาย เธอยืนยันเรื่องความสัมพันธ์แบบแฟนกับลู่หรงเยียนแล้วจริงๆ จึงโต้แย้งไม่ได้

ในตอนนี้ อันรั่วบังเอิญโทรมาพอดี ซูชิงถึงนึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อคืนเธอกลับไปและทิ้งอันรั่วไว้ในร้านเหล้าคนเดียว

เมื่อวางสาย ซูชิงก็พูด: "เอ่อ ฉันต้องไปหาเพื่อน พอดีเมื่อคืนทิ้งเธอไว้ที่ร้านเหล้า ตอนบ่ายคุณยังต้องไปวิ่งรับลูกค้าอีกใช่ไหม ฉันไม่ทำให้คุณเสียเวลาแล้ว"

พลังแฟนของลู่หรงเยียนเต็มเปี่ยม: "ผมไปส่งคุณ"

"ไม่ต้องหรอก ฉันไปเองได้" ซูชิงชี้ไปที่โทรศัพท์: "พวกเราคุยกันทางโทรศัพท์ได้"

เมื่อครู่ทั้งสองได้แลกวิธีการติดต่อกันเรียบร้อยแล้ว

"โอเค" ลู่หรงเยียนเองก็ไม่ได้ดึงดัน

ซูชิงเรียกรถออกไป เมื่อเธอไปแล้ว ว่านหยางถึงดึงสติกลับมาได้

"ผมคิดออกแล้ว คุณหนูใหญ่ตระกูลซูที่ถูกพี่ถอนหมั้นไม่ได้ชื่อซูชิงเหรอ คนเมื่อกี้นี้คือคุณหนูใหญ่ตระกูลซูเหรอ?"