ตอนที่ 1 พบเจออีกครั้ง

ตอนที่ 1 พบเจออีกครั้ง

โรงพยาบาลเอกชน

“ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับคุณยี่หวา ที่มาช่วยในวันนี้ ผมจนปัญญาแล้วจริง ๆ ครับ กับความยุ่งเหยิงระบบ”

“ยินดีค่ะ”

อ้าวคุณหมอ พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ครับ หมอติณณ์ นี่คือคุณยี่หวา เธอเป็นโปรแกรมเมอร์คนใหม่ มารับหน้าที่แทนคุณคริส ที่พึ่งลาออกไปเมื่อสองเดือนก่อน คุณยี่หวาครับ นี่หมอติณณ์ภพ ศัลยแพทย์อีกท่านหนึ่งของโรงพยาบาลเราครับ”

“ยี่หวา” มองหน้าคมคายของ “ติณณ์ภพ” คนที่เธอเกือบลืมไปแล้วเกือบห้าปีเต็ม เขายังคงมีใบหน้าที่คมเข้ม หล่อเหลา แต่ทว่าตอนนี้ ใบหน้านี้หล่อมเหลาคมคาย กลายเป็นหนุ่มเต็มตัว วันนี้เขาได้สวมชุดกาวน์สีขาว เป็นคุณหมอเต็มตัวแล้วสินะ

ผิดกับเมื่อครั้งที่ยังเป็นแค่นักศึกษาแพทย์หน้านิ่ง พูดน้อยแสนเย็นชาเมื่อหลายปีก่อน แต่ที่ยังคงเหมือนเดิมก็คือ สายตาคมที่มองราวกับมองทะลุและอ่านเข้าไปในหัวใจคนได้ เธอพยายามลบภาพความทรงจำนั้นอยู่หลายปี ไม่คิดเลยว่า วันนี้จะบังเอิญได้เจอเขาอีกครั้ง

เธอเรียนจบวิศวกรรม สาขาคอมพิวเตอร์ เมื่อก่อนเป็นแค่เด็กสาวมหาลัย ที่คอยตามตื๊อเขา ในฐานะรุ่นพี่ที่เธอชอบ แต่ตอนนี้ยี่หวากลายเป็นหัวหน้าทีมโปรแกรมเมอร์ ของบริษัทไอทีชั้นนำ

เธอใช้เวลาเพียงไม่นาน ก็สามารถขึ้นมาเป็น โปรแกรมเมอร์แถวหน้าของบริษัทได้ วันนี้เธอมาที่โรงพยาบาล เพื่อวางระบบการป้องกันไวรัส ที่กำลังระบาดอยู่โดยไม่ทราบสาเหตุ

“เรียบร้อยแล้วค่ะ ข้อมูลทั้งหมดยังปลอดภัยอยู่ ตอนนี้ฉันรีเซ็ตข้อมูลทุกอย่างแล้ว อีกประมาณห้าหรือสิบนาที ทุกแผนกก็จะเริ่มรีเซ็ตพร้อมกัน ส่วนข้อมูลอื่น ๆ ฉันแบ็กอัพเอาไว้ที่เซิร์ฟเวอร์แล้ว คุณส่งให้ฝ่ายไอทีของโรงพยาบาลจัดการต่อก็พอแล้วค่ะ”

“ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ ถ้าไม่ได้คุณยี่หวา ครั้งนี้ผมต้องแย่แน่ ๆ อีกสองวัน ท่านผู้อำนวยการจะมีงานสำคัญด้วย ถ้าเกิดปัญหาขึ้นละก็ ซวยยกทีมแน่เลยครับ”

“อีกสองสามวันเหรอคะ ใช่งานทดสอบระบบเครื่องมือแพทย์ไตรมาสสองหรือเปล่าคะ”

“ใช่แล้วครับ จริงด้วยสิผมลืมไปเลยว่าบริษัท G9 ของคุณก็จะมาร่วมด้วย”

“ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ วันนั้นฉันจะส่งทีมงานมาดูแลให้เอง”

“ขอบคุณมากครับ ฟังแบบนี้แล้วผมรู้สึกเบาใจขึ้นเลย…”

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว หวาคงต้องขอตัวก่อนนะคะ"

“คุณยี่หวาจะกลับแล้วเหรอครับ ผมว่าจะชวนไปทานข้าวสักหน่อย”

“ขอโทษด้วยค่ะคุณดุสิต พอดีหวามีนัดต่อน่ะค่ะ ถ้ามีปัญหาอะไรก็โทรแจ้งได้เลยนะคะ เดี๋ยวหวาส่งคนมาดูให้”

“ได้เลยครับ งั้นเอาไว้โอกาสหน้าก็ได้ครับ"

ได้เลยค่ะ”

"หมอติณณ์ วันนี้คุณมีผ่าตัดเหรอครับ"

ยี่หวายืนนิ่งไปทันที เธอพยายามเลี่ยงที่จะไม่ทักทายเขา แต่หมอหนุ่มรูปร่างสูง หล่อ หน้าตาดี สวมชุดกาวน์สีขาว สีหน้าเข้มตึง ไร้รอยยิ้มบนใบหน้า แต่ก็ยังมองเธอด้วยสายตาที่กึ่งไม่เชื่อ เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ แต่เขากลับเปลี่ยนสีหน้าเร็วกว่า และรีบทักทายทันที