ตอนที่ 5 ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว

หมอติณณ์ลุกขึ้นและย้ายมานั่งข้าง ๆ เธอทันที ยี่หวาเริ่มร้อนวูบวาบไปทั้งตัว ไม่ว่าจะด้วยกลิ่นน้ำหอมของเขา และนาฬิกาที่ข้อมือ ซึ่งเธอจำได้ว่า มันเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่เคยให้เขา

“ทำไมคุณถึงมาทำงานที่นี่ได้ล่ะยี่หวา”

“เรื่องนี้ เล่าแล้วยาวค่ะ แต่สั้น ๆ ก็คือ รุ่นพี่คริสต้องกลับไปช่วยงานที่อังกฤษ บอสเลยให้ฉันมาประจำที่โรงพยาบาลแทน”

“ระบบคอมพิวเตอร์ในโรงพยาบาล เป็นอะไรที่ยุ่งยากและซับซ้อนมาก เก่งมากเลยนะ ไม่เสียแรงที่เป็นสายท็อปคณะวิศวะมาก่อน”

“ค่ะ”

เธอรู้สึกร้อนไปทั้งหน้า เมื่อถูกเขาชมแบบนี้ ปกติหมอติณณ์ไม่ค่อยชมเธอเท่าไหร่ ตั้งแต่ตอนคบกัน เธอเก่งได้ส่วนหนึ่งก็เพราะมีเขา ช่วยติวหนังสือให้ สองปีที่คบและอยู่ด้วยกัน เธอกับเขาผูกพันกันมาก เวลาเลิกกันครั้งนั้น เธอจึงเจ็บปวดมาก เหมือนทำอีกครึ่งหนึ่งของชีวิตหายไป

“ขอบคุณที่เลี้ยงกาแฟนะคะ ฉันขอตัวกลับไปดูงานก่อน”

เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้ หมอติณณ์ไม่ได้ว่าอะไร แต่แค่ทิ้งคำพูดให้เธอก่อนออกไปเท่านั้น

“ผมไม่ยอมแพ้หรอกนะยี่หวา เรื่องที่จะจีบคุณอีกครั้ง ยังไงผมก็ไม่มีทางถอยเด็ดขาด”

“คุณหมอทำแบบนี้เพื่ออะไรคะ”

เขาลุกตามเธอขึ้นมา และมายืนใกล้ ๆ เธอ ในร้านไม่มีใครสังเกตพวกเขา เพราะทั้งคู่อยู่โต๊ะในสุด

“ไม่รู้จริง ๆ เหรอ ว่าทำไปเพราะอะไร ถามตัวเองดูสิ ว่ากำลังโกหกตัวเองอยู่หรือเปล่ายี่หวา”

ยี่หวากะพริบตาถี่ ๆ และรีบถอยออกมา แต่มือของเขารวบเอวเธอเข้ามาจนเกือบชิด

“อย่าพึ่งตกใจไป ถึงผมจะไม่กระโตกกระตาก จีบคุณเงียบ ๆ แต่จากนี้ไป จะเริ่มรุกคุณรุนแรงมากขึ้น จนกว่าคุณจะยอมรับ เตรียมใจเอาไว้ด้วยล่ะ”

“แต่ว่าฉันมีแฟนแล้ว”

“มีแฟนแล้วยังไงล่ะ มีแล้วก็เลิกได้ เหมือนเมื่อก่อนไง ที่คุณทิ้งผมไป ผมยังไม่เคยบอกใครว่าเราเลิกกัน เพราะฉะนั้นอย่าหวังว่าผมจะยอมรับ”

“คุณหมอคะ นี่มันไม่เอาแต่ใจตัวเองไปหน่อยเหรอคะ”

หมอติณณ์เดินเข้ามาดึงเธอไปที่ผนังด้านในสุด ซึ่งเป็นซอกเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครเข้ามา เขาก้มลงไปหาเธอจนเกือบจะชิด ยี่หวากลืนน้ำลายลงไป หัวใจเต้นแรงเหมือนตอนที่พึ่งจูบครั้งแรก ไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้ จะทำให้เธอเป็นแบบนี้อีกครั้ง

“คุณจะทำอะไร”

“ถ้าผมเอาแต่ใจตัวเองจริง ๆ คุณคงไม่ได้อยู่ตรงนี้หรอกยี่หวา จำเอาไว้ว่า ผมไม่ยอมหยุดแค่นี้แน่”