ตอนที่ 4 จุดเริ่มต้น...

“เอ๊ะ อย่าพึ่งลุกนะคะ มีคนรอเอาน้ำกับขนมที่พี่บอกว่า เป็นอาหารขยะมาให้อีกเพียบ ถ้าพี่ไม่ยอมกินอาหารที่ฉันทำมาให้ ก็คงจะเดินฝ่าออกไปที่โรงอาหารไม่ได้แล้ว”

ติณณ์ภพชำเลืองมองไปรอบ ๆ เขาเห็นรุ่นน้องอีกหลายคน ที่ยืนรออยู่จริง ๆ สุดท้ายเขาก็ต้องกินข้าวกล่องของยี่หวา ซึ่งพอกินเข้าไปถึงได้รู้ว่า มันอร่อยมาก

“อุดมไปด้วยคุณค่าทางสารอาหาร และไม่ใส่วัตถุกันเสีย เป็นไง อร่อยไหมคะ”

“อืม ก็พอไหว”

“เชอะ ปากแข็ง ตกลงพี่จะคบกับหวาได้หรือยังคะ นี่หวาไม่เคยเอาใจใครมากขนาดนี้มาก่อนเลยนะ”

“นี่คือจุดประสงค์ของเธอเหรอ”

“ไม่ใช่สักหน่อย สาเหตุที่หวาชอบพี่ติณณ์ พี่คงไม่รู้หรอก เพราะพูดไปสิบวันก็คงไม่หมด”

เขากินข้าวกล่องเธอจนหมด ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นว่าเขาก็เริ่มชินที่มียี่หวามาส่งข้าวให้ที่คณะทุกวัน และนั่งคุยเรื่องของเธอที่คณะทุกวัน ตลอดเกือบสองเดือน จนกระทั่งเย็นวันนั้น ยี่หวาไม่ได้มาหาเขา

“วันนี้เมียมึงไม่มาส่งข้าวเหรอวะไอ้ติณณ์”

“อย่าพูดบ้า ๆ ผู้หญิงเขาจะเสียหาย ไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“ส่งข้าวส่งน้ำทุกวันขนาดนั้น นี่มึงยังชะเง้อมองหา ยังจะบอกว่าไม่ใช่อีกเหรอ จะบอกให้นะ กูได้ข่าวว่า ที่คณะวิศวะ น้องยี่หวาคนนี้ก็มีคนมาจีบเยอะนะโว้ย”

"นั่นสิไอ้ติณณ์ ขืนมึงเล่นตัวนานกว่านี้ ระวังจะแดกแห้วนะโว้ย"

ติณณ์ภพไม่เคยรู้เลยว่า ยี่หวาจะมีคนมาจีบ เขาไม่เคยมองเธอแบบนั้น แต่หลายเดือนมานี้ การที่มีเธออยู่ข้าง ๆ ทำให้เขาเคยชิน จากรำคาญกลายเป็นเฉย ๆ และเริ่มมองหาเธอ

พอมาช้าก็เริ่มกังวล และมีหลายครั้งที่เขาอยากจะกดโทรหา แต่ก็ไม่ทันจะได้โทร เธอก็ปรากฏตัวตามเวลาทุกครั้ง ทำให้หัวใจของคนที่เคยเย็นชา เริ่มอ่อนยวบลงเรื่อย ๆ .......

กลับมาที่ดาดฟ้าโรงพยาบาล

“มีแฟนแล้วเหรอ ถ้ามีแฟนแล้วจริง ๆ ทำไมเธอถึงยังทำสีหน้าแบบนั้น และยังร้องไห้อีกล่ะ ถ้ามีแฟนแล้วจริง ๆ ต้องไม่ใช่แบบนี้ ยี่หวาเธอโกหก! ฉันรู้จักเธอดีกว่าใคร สองปีที่คบกัน ฉันรู้นิสัยเธอดีที่สุด ครั้งนี้ต่อให้ต้องทุ่มเทแค่ไหน ก็จะไม่ยอมปล่อยเธอไปอีกแล้ว”

สองวันต่อมา / โรงพยาบาล

ยี่หวาและทีมงานของเธอ มาที่โรงพยาบาลอีกครั้งตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายให้มาจัดการเรื่องระบบคอมพิวเตอร์ ที่จะใช้ในงานครั้งนี้ ร่วมกับการใช้เครื่องมือแพทย์

“พร้อมแล้วค่ะพี่หวา”

“โอเค เนมไปบอกทางเจ้าหน้าที่ได้เลยว่า เราเชื่อมต่อระบบเข้าไปในเครื่องมือแพทย์แล้ว”

“ครับพี่หวา”

“น้ำหวาน เดี๋ยวตรวจดูระบบไฟฟ้าให้แน่ใจอีกครั้ง ก่อนเริ่มงานอย่าให้มีเรื่องผิดพลาด ถ้าไม่มั่นใจ ระบบสำรองเตรียมให้พร้อมได้เลย”

“ค่ะพี่หวา”

ยี่หวาเดินดูงานจนครบแล้ว ถึงได้เดินกลับไปที่นั่ง ตอนนี้ทีมแพทย์ที่จะเข้าอบรม เริ่มทยอยเดินเข้ามาในงาน หนึ่งในนั้นมีหมอติณณ์ด้วย เขาไม่ได้แวะทักเธอ เหมือนกับหมอธนิตและคุณดุสิต ที่เดินมาทักเธอที่หน้างาน ก่อนจะเดินเข้าไป

“สวัสดีครับคุณยี่หวา วันนี้มาดูแลด้วยตัวเองเลยเหรอคะ”

“ใช่ค่ะคุณหมอ บอสสั่งมาเป็นพิเศษน่ะค่ะ ผิดพลาดไม่ได้”