ตอนที่ 8 กินมาม่า

ตอนที่ 8 กินมาม่า

เสียงเครื่องยนต์คำรามดังสนั่น เมื่อกวินบิดคันเร่งพามอเตอร์ไซค์คันใหญ่พุ่งทะยานไปตามถนนยามค่ำคืน ความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ลมแรงปะทะใบหน้าของณิชา จนเธอต้องกอดเอวเขาแน่นกว่าเดิม

“พี่วิน ขับช้าลงหน่อยสิคะ ขับเร็วแบบนี้จะรีบไปตายหรือไง” เธอตะโกนแข่งกับเสียงลม

แต่แทนที่กวินจะชะลอ เขากลับยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วบิดคันเร่งเพิ่มอีก

“เฮ้ยพี่วิน ฉันบอกให้ช้าลงนะ ไม่ใช่เร็วขึ้น”

ณิชาบ่นเสียงดัง ร่างบางของเธอสั่นไปเพราะความเย็นของลมที่ปะทะร่างกายเธอ แล้วทุกครั้งที่รถเบรกหรือตกหลุมหน้าอกนุ่ม ๆ ของเธอก็จะเบียดเข้ากับแผ่นหลังของกวินแน่นทุกครั้ง

“นี่พี่ไม่ได้แกล้งขับแบบนี้ เพื่อให้หน้าอกฉันเบียดหลังพี่หรอกใช่มั้ย” ณิชาตะโกนถามแข่งกับเสียงรถ

กวินหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงต่ำทุ้มลอดออกมาท่ามกลางเสียงลม

“ก็นุ่มดีนะ”

“ไอ้พี่วิน ไอ้โรคจิต”

ณิชาตะโกนด่าเสียงดังลั่น แต่ก็ยังไม่กล้าปล่อยแขนที่กอดเอวเขาแน่น

กวินหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ ก่อนจะเลี้ยวรถเข้าไปจอดหน้าร้านสะดวกซื้อแถวคอนโดเขา

“พี่มาร้านสะดวกซื้อทำไม อย่าบอกนะว่ามาซื้อถุงยาง”

กวินเอาถุงมือที่เขาพึ่งถอดออกตีไปบนหมวกกันน็อกของณิชาเบา ๆ “คิดอะไรของเธอ ฉันแค่หิว ลงไปได้แล้ว” เขาพูดสั้น ๆ พลางดับรถ “ลงดี ๆ ระวังตกด้วยล่ะ”

“รู้แล้วน่า” ณิชาก้าวลงจากรถคันใหญ่ของเขา แล้วเดินไปยืนข้างหน้าเขา ก่อนจะยื่นหัวไปให้กวินถอดหมวกกันน็อกให้ “ถอดให้หน่อยสิ”

“วุ่นวายจริง ๆ”

ถึงปากจะบ่น แต่กวินก็ยอมถอดหมวกกันน็อกให้ณิชาแต่โดยดี ก่อนเขาจะลงรถแล้วเดินนำเธอเข้าร้านสะดวกซื้อไป โดยมีณิชาเดินตามหลังไปติด ๆ

ภายในร้านสะดวกซื้อ กวินยื่นก้ม ๆ เงย ๆ เลือกรสชาติมาม่าที่จะกิน ข้าง ๆ เขาคือณิชาที่เดินตามมาด้วยท่าทางกวน ๆ

“พี่วิน” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมกับการยื่นกล่องเล็ก ๆ มาตรงหน้าเขา

กวินเหลือบตามอง เขาเห็นกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในมือเธอ ก่อนจะมองเธอด้วยความสงสัยว่าเธอยื่นให้เขาทำไม

“ซื้อมั้ยคะ เผื่อพี่อยากมีเมีย” ณิชายิ้มกวน ๆ

กวินเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะพูดกับเธอด้วยเสียงนิ่ง ๆ “เอากลับไปวางซะ”

“ทำไมอ่ะ” ณิชาทำตาใสซื่อ แต่รอยยิ้มมุมปากกลับเต็มไปด้วยความกวนประสาท “หรือว่าปกติพี่ไม่ใช้”

กวินปรายตามองเธอแล้วพูดเสียงนิ่ง ๆ “ใช้สิ แต่ที่ให้เอาไปคืนเพราะมันเล็กไป”

ณิชาชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองกล่องในมือทันที “อะไรนะ เล็กไป นี่มันไซส์ XL แล้วนะ พี่ใหญ่กว่านี้อีกเหรอ”

“อยากเห็นมั้ยล่ะ ว่าใหญ่จริงมั้ย” กวินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเอากระป๋องมาม่าวางบนหัวเธอ “เลิกเล่น แล้วบอกมาว่าจะกินรสอะไร หรือว่าจะไม่กิน”

“กินสิ ฉันเอารสต้มโคล่งนะ เอาแบบกระป๋องด้วยจะได้มีเนื้อปลา แล้วก็ใส่ไข่ออนเซ็นด้วยนะ”

“ไปอยู่เมืองนอกมาจริงป่ะ รู้ดีอีกว่าต้องกินแบบไหน”

ปากบ่นแต่ก็หยิบของตามที่เธอบอก ก่อนจะกดน้ำร้อน แล้วไปจ่ายเงิน ไม่นานทั้งสองคนก็ออกมานั่งกินมาม่าที่เก้าอี้ข้างนอกร้าน

ณิชาเอาแต่มองกวินที่กินมาม่าอย่างเอร็ดอร่อย จนเขาต้องถามเธอ

“มองอะไร อยากกินของฉันเหรอ”

“เปล่า ฉันแค่สงสัยนะ”

“สงสัยอะไร”

“รถพี่ราคาถึงล้านมั้ย”